ເສັ້ນທາງ ... (4)

ການທີ່ຜູ້ຄົນສາມາດຄົ້ນພົບຄວາມເປັນຕາຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ, ສະແຫວງຫາຫົນທາງແຫ່ງການຮັກພຣະເຈົ້າໃນຍຸກປັດຈຸບັນ ແລະ ການທີ່ພວກເຂົາເຕັມໃຈທີ່ຈະຍອມຮັບການຝຶກຝົນຂອງອານາຈັກໃນປັດຈຸບັນ, ທຸກສິ່ງນີ້ຄືຄວາມກະລຸນາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ມັນຄືການທີ່ພຣະອົງຍົກລະດັບຂອງມະນຸດຊາດ. ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ເຮົາຄິດເຖິງສິ່ງນີ້,​ ເຮົາກໍມີຄວາມຮູ້ສຶກຢ່າງແຮງເຖິງຄວາມເປັນຕາຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະເຈົ້າຮັກພວກເຮົາຢ່າງແທ້ຈິງ; ຖ້າພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຮັກ, ຜູ້ໃດຈະສາມາດຄົ້ນພົບຄວາມເປັນຕາຮັກຂອງພຣະອົງ? ມີພຽງດ້ວຍເຫດນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ເຫັນວ່າ ພາລະກິດທັງໝົດນີ້ຖືກປະຕິບັດໂດຍພຣະເຈົ້າເອງ ແລະ ຜູ້ຄົນຖືກນໍາພາ ແລະ ຖືກຊີ້ນໍາໂດຍພຣະເຈົ້າ. ເຮົາຂອບຄຸນພຣະເຈົ້າສຳລັບສິ່ງນີ້ ແລະ ເຮົາຕ້ອງການໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງເຮົາຮ່ວມກັບເຮົາໃນການສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ ວ່າ: “ສະຫງ່າລາສີທັງໝົດຈົ່ງມີແກ່ພຣະອົງ, ພຣະເຈົ້າອົງສູງສຸດ! ຂໍໃຫ້ສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງເພີ່ມພູນ ແລະ ຖືກເປີດເຜີຍໃນພວກຂ້ານ້ອຍເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຖືກເລືອກ ແລະ ຖືກຮັບເອົາໂດຍພຣະອົງ”. ພຣະເຈົ້າໃຫ້ແສງສະຫວ່າງແກ່ເຮົາວ່າ: ພຣະອົງໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຮົາເຫັນວ່າ ພວກເຮົາໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າເປັນເວລາຫຼາຍຍຸກກ່ອນແລ້ວ ແລະ ພຣະອົງປາຖະໜາທີ່ຈະຮັບເອົາພວກເຮົາໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ແລ້ວກໍເຮັດໃຫ້ຈັກກະວານ ແລະ ສິ່ງທັງປວງໄດ້ເຫັນສະຫງ່າລາສີທັງໝົດຂອງພຣະເຈົ້າຜ່ານທາງພວກເຮົາ. ແລ້ວພວກເຮົາກໍເປັນຜະລຶກແຫ່ງເວລາຫົກພັນປີຂອງແຜນການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະເຈົ້າ; ພວກເຮົາເປັນແບບຢ່າງ ແລະ ຕົວຢ່າງຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນຈັກກະວານທັງປວງ. ມີພຽງຕອນນີ້ເທົ່ານັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງຮູ້ວ່າພຣະເຈົ້າຮັກພວກເຮົາຫຼາຍສໍ່າໃດແທ້ ແລະ ພາລະກິດທີ່ພຣະອົງປະຕິບັດໃນພວກເຮົາ ແລະ ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ພຣະອົງກ່າວກໍມີຫຼາຍກວ່າໃນຍຸກທີ່ຜ່ານມາລ້ານເທົ່າ. ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ໃນອິດສະຣາເອນ ຫຼື ໃນເປໂຕທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດຫຼາຍແບບນີ້ ຫຼື ກ່າວພຣະທຳຫຼາຍເຊັ່ນນີ້, ເຊິ່ງສະແດງວ່າ ພວກເຮົາ ເຊິ່ງເປັນຄົນກຸ່ມນີ້ ໄດ້ຮັບພອນຢ່າງເຫຼືອເຊື່ອ, ໄດ້ຮັບພອນຫຼາຍກວ່າໄພພົ່ນໃນຍຸກທີ່ຜ່ານມາໂດຍຫາສິ່ງໃດປຽບປານໄດ້. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ພຣະເຈົ້າກ່າວຢູ່ສະເໝີວ່າ ຜູ້ຄົນໃນຍຸກສຸດທ້າຍແມ່ນຖືກອວຍພອນ. ບໍ່ວ່າຄົນອື່ນຈະເວົ້າຫຍັງກໍຕາມ, ເຮົາເຊື່ອວ່າພວກເຮົາຖືກອວຍພອນໂດຍພຣະເຈົ້າຫຼາຍທີ່ສຸດ. ພວກເຮົາຄວນຮັບເອົາພອນຕ່າງໆທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ; ອາດມີບາງຄົນທີ່ຈົ່ມຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ເຮົາເຊື່ອວ່າ ຖ້າພອນເຫຼົ່ານີ້ມາຈາກພຣະເຈົ້າ, ແລ້ວສິ່ງນີ້ກໍພິສູດແລ້ວວ່າ ພວກເຮົາສົມຄວນໄດ້ຮັບພວກມັນ. ເຖິງແມ່ນຄົນອື່ນຈະຕໍ່ວ່າ ຫຼື ບໍ່ດີໃຈກັບພວກເຮົາ, ເຮົາກໍຍັງເຊື່ອວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ໃດອີກແລ້ວທີ່ສາມາດສືບທອດ ຫຼື ເອົາພອນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຮົານັ້ນໄປຈາກພວກເຮົາ. ຍ້ອນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະຕິບັດໃນພວກເຮົາ ແລະ ພຣະອົງກ່າວຕໍ່ພວກເຮົາເຊິ່ງໜ້າ, ກ່າວຕໍ່ພວກເຮົາ ແລະ ບໍ່ແມ່ນຄົນອື່ນ, ພຣະເຈົ້າເຮັດຕາມທີ່ພຣະອົງປາຖະໜາຈະເຮັດ. ແລ້ວຖ້າຜູ້ຄົນບໍ່ເຊື່ອໝັ້ນ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ພຽງສ້າງບັນຫາໃຫ້ກັບພວກເຂົາເອງບໍ? ພວກເຂົາຈະບໍ່ນໍາການດູຖູກມາສູ່ພວກເຂົາເອງໂດຍການເຮັດແບບນັ້ນບໍ? ເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງເວົ້າສິ່ງດັ່ງກ່າວ? ຍ້ອນເຮົາເຫັນຄຸນຄ່າໃນສິ່ງນີ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ຍົກຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າປະຕິບັດໃນຕົວເຮົາ: ມີພຽງແຕ່ເຮົາທີ່ສາມາດດຳເນີນພາລະກິດນີ້ໄດ້, ຄົນອື່ນສາມາດເຮັດໄດ້ບໍ? ເຮົາໂຊກດີພໍທີ່ໄດ້ຮັບການຝາກຝັງນີ້ຈາກພຣະເຈົ້າ, ຄົນອື່ນສາມາດເຮັດສິ່ງນີ້ຕາມອຳເພີໃຈໄດ້ບໍ? ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ມັນຄືຄວາມຫວັງຂອງເຮົາທີ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງເຮົາຈະເຂົ້າໃຈເຖິງຫົວໃຈຂອງເຮົາ. ເຮົາບໍ່ໄດ້ອວດໂອ້ເຖິງຄຸນສົມບັດຂອງເຮົາ, ແຕ່ກຳລັງອະທິບາຍເຖິງບັນຫາ. ເຮົາຂໍໃຫ້ສະຫງ່າລາສີທັງໝົດເປັນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າເຝົ້າເບິ່ງຫົວໃຈຂອງພວກເຮົາແຕ່ລະຄົນ, ເພື່ອວ່າຫົວໃຈຂອງພວກເຮົາຈະຖືກເຮັດໃຫ້ສະອາດຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ໃນຫົວໃຈຂອງເຮົາ, ເຮົາປາຖະໜາທີ່ຈະຖືກຮັບເອົາໂດຍພຣະເຈົ້າຢ່າງສົມບູນ, ເພື່ອກາຍມາເປັນຜູ້ບໍລິສຸດທີ່ຖືກຖວາຍເທິງແທ່ນບູຊາ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ມີຄວາມເຊື່ອຟັງຂອງລູກແກະ, ປາກົດທ່າມກາງມະນຸດຊາດທັງປວງດັ່ງຮ່າງກາຍຂອງວິນຍານທີ່ບໍລິສຸດ. ນີ້ຄືສັນຍາຂອງເຮົາ, ຄຳສາບານທີ່ເຮົາໄດ້ກຳນົດໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ. ເຮົາປາຖະໜາທີ່ຈະບັນລຸສິ່ງນັ້ນ ແລະ ຕອບແທນຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຜ່ານສິ່ງນີ້. ເຈົ້າເຕັມໃຈທີ່ຈະເຮັດສິ່ງນີ້ບໍ? ເຮົາເຊື່ອວ່າ ຄຳສັນຍານີ້ຂອງເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຊາວໜຸ່ມໄດ້ມີຊີວິດຊີວາຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ມັນຈະນໍາຄວາມຫວັງມາສູ່ຄົນໜຸ່ມໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ. ສຳລັບເຮົາແລ້ວ ມັນເບິ່ງຄືກັບວ່າພຣະເຈົ້າເບິ່ງຄົນໜຸ່ມເປັນຄົນທີ່ສຳຄັນເປັນພິເສດ. ບາງເທື່ອ ມັນແມ່ນອະຄະຕິຂອງເຮົາເອງ, ແຕ່ເຮົາກໍຮູ້ສຶກຢູ່ສະເໝີວ່າຄົນໜຸ່ມມີໂອກາດ ແລະ ຄວາມຫວັງ; ມັນເບິ່ງຄືກັບວ່າພຣະເຈົ້າປະຕິບັດພາລະກິດພິເສດໃນຄົນໜຸ່ມ. ພວກເຂົາອາດຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ສະຕິປັນຍາ ແລະ ພວກເຂົາອາດມຸ່ງໝັ້ນ ແລະ ລ່າເລີງຄືກັບລູກງົວເກີດໃໝ່, ແຕ່ເຮົາກໍເຊື່ອວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປາສະຈາກຄຸນຄວາມດີຂອງພວກເຂົາ. ເຈົ້າສາມາດເຫັນໄດ້ເຖິງຄວາມໄຮ້ດຽງສາຂອງໄວໜຸ່ມຢູ່ໃນພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາກໍໄວໃນການຍອມຮັບເອົາສິ່ງໃໝ່ໆ. ເຖິງແມ່ນຄົນໜຸ່ມມັກເອນອ່ຽງໄປທາງຄວາມອວດດີ, ຄວາມດຸເດືອດ ແລະ ຄວາມໃຈຮ້ອນ, ສິ່ງນີ້ກໍບໍ່ໄດ້ກະທົບຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາໃນການຮັບເອົາແສງສະຫວ່າງໃໝ່, ຍ້ອນຄົນໜຸ່ມແມ່ນຫາຍາກທີ່ຈະຍຶດຕິດກັບສິ່ງເດີມໆ ແລະ ຫຼ້າສະໄໝ. ນັ້ນຄືເຫດຜົນທີ່ເຮົາເຫັນເຖິງສັນຍາທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດໃນຄົນໜຸ່ມ ແລະ ພາລະກຳລັງຂອງພວກເຂົາ; ມັນແມ່ນຍ້ອນເຫດຜົນນີ້ ເຮົາຈຶ່ງມີຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ອ່ອນໂຍນສຳລັບພວກເຂົາ. ເຮົາບໍ່ໄດ້ວ່າບໍ່ມັກອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຜູ້ອາວຸໂສ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມີຄວາມສົນໃຈໃນເຮົາ ຍ້ອນເຫດນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງຂໍໂທດພວກເຂົາຢ່າງຈິງໃຈ. ບາງເທື່ອ ສິ່ງທີ່ເຮົາເວົ້າແມ່ນອອກນອກຂອບເຂດ ຫຼື ບໍ່ເກງໃຈຜູ້ອື່ນ, ແຕ່ເຮົາຫວັງວ່າ ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຈະສາມາດໃຫ້ອະໄພຄວາມບໍ່ຮອບຄອບຂອງເຮົາ, ຍ້ອນເຮົາກໍໜຸ່ມເກີນໄປທີ່ຈະໃສ່ໃຈກັບວິທີທີ່ເຮົາກ່າວ. ແຕ່ຖ້າຈະເວົ້າຄວາມຈິງແລ້ວ, ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຜູ້ອາວຸໂສກໍໄດ້ເຮັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນວ່າບໍ່ມີປະໂຫຍດຫຍັງເລີຍ. ນີ້ກໍຍ້ອນວ່າ ພວກເຂົາມີປະສົບການໃນການຈັດການກັບສິ່ງຕ່າງ; ພວກເຂົາໝັ້ນຄົງໃນວິທີທີ່ພວກເຂົາຈັດການກັບສິ່ງຕ່າງໆ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ສ້າງຄວາມຜິດພາດຫຍັງຫຼາຍ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນຈຸດແຂງຂອງພວກເຂົາບໍ? ໃຫ້ພວກເຮົາທຸກຄົນກ່າວຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຂໍໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍທຸກຄົນປະຕິບັດຕາມໜ້າທີ່ຂອງພວກຂ້ານ້ອຍເອງໃນຕໍາແໜ່ງທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະ ຂໍໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍທຸກຄົນເຮັດສຸດຄວາມສາມາດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍເພື່ອຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງ!” ເຮົາເຊື່ອວ່າ ສິ່ງນີ້ຕ້ອງເປັນຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ!

ໃນປະສົບການຂອງເຮົາ, ສ່ວນໃຫຍ່ຄົນທີ່ຕໍ່ຕ້ານກະແສນີ້ຢ່າງເປີດເຜີຍ ແລະ ຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍກົງ ແມ່ນຄົນອາວຸໂສ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີແນວຄິດດ້ານສາສະໜາທີ່ເຂັ້ມແຂງຫຼາຍ; ພວກເຂົາປຽບທຽບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າກັບສິ່ງທີ່ຫຼ້າສະໄໝ ແລະ ພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ສິ່ງທີ່ຖືກຍອມຮັບໃນອະດີດສອດຄ່ອງກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຕະຫຼອດເວລາ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເປັນຄົນບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນບໍ? ຜູ້ຄົນດັ່ງກ່າວຈະສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າຝາກຝັງໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ບໍ? ພຣະເຈົ້າຈະໃຊ້ຜູ້ຄົນດັ່ງກ່າວໃນພາລະກິດຂອງພຣະອົງໄດ້ບໍ? ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດມີວິທີການໃນແຕ່ລະມື້ທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃນພາລະກິດຂອງພຣະອົງ; ຖ້າຜູ້ຄົນຍຶດຕິດກັບສິ່ງທີ່ຫຼ້າສະໄໝ, ມັນກໍຈະມາເຖິງມື້ທີ່ພວກເຂົາຖືກຍູ້ໃຫ້ຕົກຈາກເວທີແຫ່ງປະຫວັດສາດ. ດ້ວຍພາລະກິດແຕ່ລະຂັ້ນຕອນຂອງພຣະອົງ, ພຣະເຈົ້າຈະໃຊ້ຄົນໃໝ່. ຄົນທີ່ພະຍາຍາມສັ່ງສອນຄົນອື່ນໃນສິ່ງທີ່ຫຼ້າສະໄໝແລ້ວຈະບໍ່ນໍາຄວາມພິນາດມາສູ່ຜູ້ຄົນບໍ? ແລ້ວພວກເຂົາຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຊັກຊ້າບໍ? ແລ້ວຖ້ານັ້ນເປັນຄວາມຈິງ, ເມື່ອໃດພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຈະສຳເລັດ? ອາດມີຄົນທີ່ມີແນວຄິດບາງຢ່າງກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເຮົາຫາກໍເວົ້າ. ບາງເທື່ອ ພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອ. ແຕ່ເຮົາບໍ່ຢາກໃຫ້ເຈົ້າເປັນຫ່ວງກັງວົນ: ໃນອີກບໍ່ດົນ, ຫຼາຍສິ່ງແບບນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະ ມີພຽງຂໍ້ແທ້ຈິງທີ່ຈະສາມາດອະທິບາຍພວກມັນໄດ້. ໃຫ້ພວກເຮົາໄປເບິ່ງບຸກຄົນທີ່ສຳຄັນ ເຊັ່ນ: ສິດຍາພິບານບາງຄົນທີ່ມີຊື່ສຽງ ຫຼື ຜູ້ອະທິບາຍພຣະຄຳພີ ແລະ ເທດສະໜາກະແສນີ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຈະຕໍ່ຕ້ານຢ່າງເປີດເຜີຍໃນຄັ້ງທຳອິດ, ນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ແນ່ນອນ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະເອົາພຣະຄຳພີອອກມາເພື່ອທ້າທາຍເຈົ້າ. ພວກເຂົາຈະໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າເລື່ອງຈາກໜັງສືເອຊາຢາ ແລະ ໜັງສືດານີເອນ ແລະ ພວກເຂົາເຖິງກັບຈະໃຫ້ເຈົ້າອະທິບາຍໜັງສືພຣະນິມິດ. ແລ້ວຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດເວົ້າກ່ຽວກັບສິ່ງນັ້ນໄດ້,​ ພວກເຂົາກໍຈະປະຕິເສດເຈົ້າ ແລະ ເອີ້ນເຈົ້າວ່າພຣະຄຣິດປອມ ແລະ ເວົ້າວ່າເຈົ້າກຳລັງເຜີຍແຜ່ໄປໃນທາງໄຮ້ສາລະ. ຫຼັງຈາກຊົ່ວໂມງໜຶ່ງ ພວກເຂົາກໍຈະກ່າວຫາເຈົ້າຢ່າງຜິດໆ ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຕຶງຄຽດ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນການຕໍ່ຕ້ານແບບເປີດເຜີຍບໍ? ແຕ່ນັ້ນເປັນພຽງການເລີ່ມຕົ້ນ. ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດກີດກັ້ນຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປໃນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ໃນອີກບໍ່ດົນ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍຈະບັງຄັບໃຫ້ພວກເຂົາຍອມຮັບເອົາມັນ. ນີ້ຄືແນວທາງທີ່ບໍ່ມີການປານີປານອມ;​ ມັນຄືສິ່ງທີ່ມະນຸດບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ ແລະ ສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນບໍ່ສາມາດແມ່ນແຕ່ຈະຈິນຕະນາການໄດ້. ເຮົາເຊື່ອວ່າພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຈະແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທົ່ວຈັກກະວານໂດຍບໍ່ມີຫຍັງກີດກັ້ນໄດ້. ນີ້ຄືຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດຢຸດມັນໄດ້. ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າສ່ອງແສງສະຫວ່າງແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຮົາຮັບເອົາແສງສະຫວ່າງໃໝ່ ແລະ ບໍ່ລົບກວນການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະເຈົ້າໃນເລື່ອງນີ້. ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ພວກເຮົາ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາທຸກຄົນຈະສາມາດເຫັນການມາເຖິງຂອງມື້ແຫ່ງສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ. ເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບສະຫງ່າລາສີທົ່ວຈັກກະວານທັງປວງກໍຈະເປັນເວລາທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮັບເອົາສະຫງ່າລາສີຄຽງຂ້າງພຣະອົງ. ມັນເບິ່ງຄືກັບວ່າ ນັ້ນຈະເປັນເວລາທີ່ເຮົາຈະຈາກຄົນທີ່ຍ່າງກັບເຮົາໄປອີກດ້ວຍ. ເຮົາຫວັງວ່າ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງເຮົາຈະຍົກສຽງຂອງພວກເຂົາຂຶ້ນພ້ອມກັບເຮົາເພື່ອອ້ອນວອນຫາພຣະເຈົ້າ: ຂໍໃຫ້ພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າສຳເລັດລົງໂດຍໄວ, ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະໄດ້ເຫັນມື້ແຫ່ງສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງໃນຊ່ວງຊີວິດຂອງພວກເຮົາ. ເຮົາຍັງຫວັງທີ່ຈະບັນລຸຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າພາຍໃນຊ່ວງຊີວິດຂອງເຮົາ ແລະ ເຮົາຫວັງວ່າພຣະເຈົ້າຈະສືບຕໍ່ປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງໃນພວກເຮົາ ແລະ ຈະບໍ່ມີອຸປະສັກໃດໆ. ນີ້ຄືຄວາມປາຖະໜາຊົ່ວນິດນິລັນຂອງເຮົາ. ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢູ່ທ່າມກາງພວກເຮົາ ແລະ ຂໍໃຫ້ຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງສ້າງຂົວລະຫວ່າງພວກເຮົາ ເພື່ອວ່າມິດຕະພາບລະຫວ່າງພວກເຮົາຈະລໍ້າຄ່າຍິ່ງຂຶ້ນ. ເຮົາຫວັງວ່າ ຄວາມຮັກຈະສ້າງຄວາມເຂົ້າໃຈຫຼາຍຂຶ້ນລະຫວ່າງພວກເຮົາ ແລະ ຄວາມຮັກຈະສາມາດນໍາພວກເຮົາໃຫ້ໃກ້ຊິດກັນຢ່າງເລິກເຊິ່ງຍິ່ງຂຶ້ນ, ກຳຈັດໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງພວກເຮົາ ເພື່ອວ່າ ຄວາມຮັກລະຫວ່າງພວກເຮົາຈະເລິກເຊິ່ງ, ກວ້າງອອກ ແລະ ຫວານຍິ່ງຂຶ້ນ. ເຮົາເຊື່ອວ່າ ສິ່ງນີ້ຕ້ອງເປັນຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ. ເຮົາຫວັງວ່າ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງເຮົາຈະຍັບເຂົ້າໃກ້ກັບເຮົາຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະ ພວກເຮົາທຸກຄົນຈະເຫັນຄຸນຄ່າເວລາອັນສັ້ນໆທີ່ພວກເຮົາຢູ່ຮ່ວມກັນນີ້ ເພື່ອວ່າເວລາເຫຼົ່ານັ້ນຈະເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄວາມຊົງຈຳອັນສວຍງາມສຳລັບພວກເຮົາ.

ອາດມີຂັ້ນຕອນຕື່ມອີກໃນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນປະເທດຈີນແຜ່ນດິນໃຫຍ່, ແຕ່ມັນອາດຈະບໍ່ສັບຊ້ອນ. ເມື່ອຄິດບິ່ງແລ້ວ, ມັນຈະມີຄວາມໝາຍໃນທຸກຂັ້ນຕອນຂອງພາລະກິດຂອງພຣະອົງ; ແຕ່ລະຂັ້ນຕອນແມ່ນຖືກປະຕິບັດໂດຍພຣະເຈົ້າເອງ ແລະ ທຸກຄົນກໍຈະມີບົດບາດໃນພາລະກິດນີ້. ແຕ່ລະ “ສາກ” ແມ່ນເປັນຕາຫົວແທ້ໆ ແລະ ຜູ້ໃດຈະຈິນຕະນາການວ່າ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະສະແດງບົດລະຄອນດັ່ງກ່າວໄດ້, ການສະແດງຂອງພວກເຂົາເປັນຈິງໃນຊີວິດທີ່ຢູ່ທ່າມກາງການທົດລອງຫຼາຍ, ບຸກຄະລິກຂອງແຕ່ລະຄົນໄດ້ສະແດງອອກຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງຫຼາຍ ແລະ ພາຍໃຕ້ປາກກາຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ລະຢ່າງໄດ້ເປີດເຜີຍຕໍ່ສາທາລະນະຢ່າງກວ້າງຂວາງບໍ? ແຕ່ດ້ວຍສິ່ງນີ້, ເຮົາບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ພຣະເຈົ້າກໍາລັງລໍ້ຫຼິ້ນກັບຜູ້ຄົນຜ່ານທາງພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ສິ່ງນັ້ນຈະບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນເລີຍ; ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າມີເປົ້າໝາຍ ແລະ ພຣະອົງຈະບໍ່ເຮັດຫຍັງທີ່ໄຮ້ຈຸດໝາຍ ຫຼື ໄຮ້ຄ່າ. ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງກະທໍາແມ່ນເພື່ອເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນສົມບູນ, ເພື່ອຮັບເອົາພວກເຂົາ. ຈາກສິ່ງນີ້ ເຮົາຈະເຫັນໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງວ່າຫົວໃຈຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງມະນຸດ. ເຮົາອາດເອີ້ນສິ່ງນີ້ວ່າບົດລະຄອນ, ແຕ່ມັນຍັງສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ບົດລະຄອນນີ້ແມ່ນເອົາມາຈາກຊີວິດຈິງ. ມັນເປັນພຽງຍ້ອນວ່າ ສຳລັບພຣະເຈົ້າ ເຊິ່ງເປັນຜູ້ກຳກັບຫຼັກຂອງບົດລະຄອນເລື່ອງນີ້, ຜູ້ຄົນຈຶ່ງພຽງແຕ່ຮ່ວມມືກັບພຣະອົງໃນການເຮັດໃຫ້ພາລະກິດນີ້ສຳເລັດເທົ່ານັ້ນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ໃນອີກດ້ານໜຶ່ງ ພຣະເຈົ້າໃຊ້ສິ່ງນີ້ເພື່ອຮັບເອົາຜູ້ຄົນ ແລະ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຮັກພຣະອົງຍິ່ງຂຶ້ນ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າບໍ? ສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງຫວັງວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດມີຄວາມກັງວົນກັບສິ່ງນີ້. ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າແທ້ບໍ? ເຮົາໄດ້ເວົ້າຫຼາຍຄັ້ງແລ້ວ, ເຮົາຫວັງວ່າ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຈະເຂົ້າໃຈມັນທັງໝົດ ແລະ ຈະບໍ່ຕີຄວາມໝາຍຫົວໃຈຂອງເຮົາຢ່າງຜິດໆ. ເຮົາໝັ້ນໃຈວ່າພວກເຈົ້າທຸກຄົນຈະຖືກຮັບເອົາໂດຍພຣະເຈົ້າ. ທຸກຄົນແມ່ນຍ່າງໃນເສັ້ນທາງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຂໍໃຫ້ສິ່ງທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ຕີນຂອງພວກເຈົ້າຖືກເປີດອອກໂດຍພຣະເຈົ້າ ແລະ ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າອະທິຖານຫາພຣະອົງ ແລະ ເວົ້າວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຂ້ານ້ອຍປາຖະໜາໃຫ້ພຣະອົງຮັບເອົາຂ້ານ້ອຍ, ເພື່ອວ່າວິນຍານຂອງຂ້ານ້ອຍຈະກັບຄືນໄປຫາພຣະອົງ. ເຈົ້າພ້ອມທີ່ຈະສະແຫວງຫາການນໍາພາຂອງພຣະເຈົ້າໃນສ່ວນເລິກຂອງຈິດວິນຍານຂອງເຈົ້າແລ້ວບໍ?

ກ່ອນນີ້: ເສັ້ນທາງ ... (3)

ຕໍ່ໄປ: ເສັ້ນທາງ ... (5)

ພວກເຮົາຈະສາມາດຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະຂອງບາບ ແລະ ບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບຂອງການເຮັດບາບ ແລະ ການສາລະພາບບາບອີກຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຮົາຮັກທີ່ຈະໄດ້ຍິນຈາກເຈົ້າ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າພົບເສັ້ນທາງໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ.
ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ
ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ Messenger

ເນື້ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ຄົນຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ ແມ່ນຄົນທີ່ຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ

ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈເຖິງຈຸດປະສົງຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດປະສົບຜົນສຳເລັດ ແລະ ສໍາຜັດກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ມີຕໍ່ມະນຸດ,...

ການປະຕິບັດ (2)

ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ, ຜູ້ຄົນຝຶກຝົນຕົນເອງເພື່ອໃຫ້ຢູ່ກັບພຣະເຈົ້າ ແລະ ດຳລົງຊີວິດພາຍໃນວິນຍານໃນທຸກຊ່ວງເວລາ. ເມື່ອປຽບທຽບກັບການປະຕິບັດໃນປັດຈຸບັນ,...

ພາລະກິດ ແລະ ທາງເຂົ້າ (3)

ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບໝາຍຫຼາຍຢ່າງໃຫ້ກັບມະນຸດ ແລະ ຍັງໄດ້ຈັດການທາງເຂົ້າຂອງພວກເຂົາໃນຫຼາຍວິທີຈົນນັບບໍ່ຖ້ວນ. ແຕ່ຍ້ອນຄວາມສາມາດຂອງຜູ້ຄົນຕໍ່າຫຼາຍ,...

ການຕັ້ງຄ່າ

  • ຂໍ້ຄວາມ
  • ຊຸດຮູບແບບ

ສີເຂັ້ມ

ຊຸດຮູບແບບ

ຟອນ

ຂະໜາດຟອນ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ຄວາມກວ້າງຂອງໜ້າ

ສາລະບານ

ຄົ້ນຫາ

  • ຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມນີ້
  • ຄົ້ນຫາໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້