ວິທີເຂົ້າສູ່ສະພາບປົກກະຕິ

ຍິ່ງຄົນເປີດໃຈຮັບເອົາພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າຫຼາຍເທົ່າໃດ ພວກເຂົາກໍຍິ່ງໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ ແລະ ຍິ່ງຫິວກະຫາຍທີ່ຈະສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ. ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ຮັບເອົາພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດມີປະສົບການອັນເລິກເຊິ່ງ ແລະ ລໍ້າຄ່າ; ພວກເຂົາເປັນຜູ້ທີ່ມີຊີວິດງອກງາມຍິ່ງໆຂຶ້ນ. ທຸກຄົນທີ່ສະແຫວງຫາຊີວິດຕ້ອງຖືສິ່ງນີ້ຄືກັບວ່າແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງຕົນ ແລະ ຕ້ອງມີຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ ຕົນບໍ່ສາມາດດໍາລົງຊີວິດໂດຍປາສະຈາກພຣະເຈົ້າ, ມີຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ ຕົນຈະບໍ່ມີຄວາມສໍາເລັດໃດໆຖ້າປາສະຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະ ທຸກສິ່ງແມ່ນວ່າງເປົ່າເມື່ອປາສະຈາກພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາຄວນມີຄວາມຕັ້ງໃຈ ເຊັ່ນ: ”ຖ້າປາສະຈາກການສະຖິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ຂ້ານ້ອຍຈະບໍ່ເຮັດຫຍັງ ແລະ ຖ້າການອ່ານພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຜົນ, ຂ້ານ້ອຍກໍຈະບໍ່ສົນໃຈເຮັດຫຍັງ”. ພວກເຂົາບໍ່ຄວນເຮັດຕາມໃຈຕົນເອງ. ປະສົບການຊີວິດແມ່ນມາຈາກຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ການນໍາພາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ກໍເປັນຜົນຂອງການພະຍາຍາມປະຕິບັດຕາມຂອງພວກເຈົ້າ. ພວກເຈົ້າບໍ່ຄວນແກ້ໂຕໃນເລື່ອງປະສົບການຊີວິດ.

ບາງຄັ້ງ ສະພາບຂອງເຈົ້າແມ່ນບໍ່ປົກກະຕິ ຍ້ອນເຈົ້າສູນເສຍການສະຖິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ສາມາດສໍາຜັດເຖິງພຣະອົງໄດ້ໃນເວລາເຈົ້າອະທິຖານ; ການຮູ້ສຶກຢ້ານໃນເວລາດັ່ງກ່າວຖືວ່າເປັນເລື່ອງປົກກະຕິ. ເຈົ້າຄວນເລີ່ມສະແຫວງຫາທັນທີ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສະແຫວງຫາ, ພຣະເຈົ້າກໍຈະຫ່າງໄກຈາກເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າກໍຈະບໍ່ມີພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສະຖິດຢູ່ນໍາເຈົ້າເປັນເວລາມື້ ຫຼື ສອງມື້ ຫຼື ເປັນເດືອນ ຫຼື ສອງເດືອນ ແລະ ເຈົ້າກໍຍິ່ງຈະບໍ່ມີພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອເຈົ້າພະເຊີນກັບສະຖານະການແບບນີ້ ເຈົ້າຈະມຶນຊາໃນລະດັບໃດລະດັບໜຶ່ງ; ເຈົ້າຖືກຈັບເປັນສະເລີຍຂອງຊາຕານອີກຄັ້ງ ແລະ ຈະສາມາດເຮັດສິ່ງໃດກໍໄດ້ ເຊັ່ນ ມີຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມປາດຖະໜາຢາກໄດ້ເງິນ, ຫຼອກລວງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ເບິ່ງໜັງຟັງເພງ, ຫຼິ້ນໄພ້ນົກກະຈອກ, ທັງສູບຢາ ແລະ ດື່ມຢ່າງຂາດວິໄນ. ໃຈຂອງເຈົ້າອອກຫ່າງພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າພະຍາຍາມເພິ່ງຕົນເອງຢ່າງລັບໆ ແລະ ຕັດສິນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຕາມໃຈຕົນເອງ. ບາງກໍລະນີ້ກໍຮ້າຍແຮງຫຼາຍຈົນຄົນເຮັດບາບຮ່ວມກັບເພດກົງກັນຂ້າງ ໂດຍບໍ່ຮູ້ສຶກລະອາຍ ຫຼື ອັບອາຍ. ຄົນປະເພດນີ້ຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປະຖິ້ມ ແລະ ທີ່ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເປັນເວລາດົນນານມາແລ້ວ. ສິ່ງທີ່ເຈົ້າສາມາດເບິ່ງເຫັນໃນພວກເຂົາແມ່ນພວກເຂົາເສື່ອມຊາມຂຶ້ນຊັກໃຊ້, ພວກເຂົາເດ່ມືອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາອອກໄປເລື້ອຍໆ ແລະ ໃນທີ່ສຸດ ພວກເຂົາກໍປະຕິເສດການມີຢູ່ຂອງທາງເສັ້ນນີ້ ນັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາກາຍເປັນສະເລີຍຂອງຊາຕານຜ່ານຄວາມບາບຂອງພວກເຂົາເອງ. ຖ້າເຈົ້າຄົ້ນພົບວ່າ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສະຖິດຢູ່ກັບເຈົ້າ ແຕ່ບໍ່ມີພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ນັ້ນສະແດງວ່າເຈົ້າໄດ້ຕົກຢູ່ໃນສະພາບທີ່ອັນຕະລາຍແລ້ວ. ເມື່ອເຈົ້າບໍ່ສາມາດສໍາພັດການສະຖິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້, ນັ້ນສະແດງວ່າເຈົ້າກໍາລັງໃກ້ຈະຕາຍ. ຖ້າເຈົ້າຍັງບໍ່ກັບໃຈ ເຈົ້າກໍຈະຖືກສົ່ງກັບຄືນໃຫ້ຊາຕານຢ່າງສົມບູນ ແລະ ກາຍເປັນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຈະຖືກກໍາຈັດ. ເພາະສະນັ້ນ ເມື່ອເຈົ້າຮູ້ໂຕວ່າ ຕົນເອງຢູ່ໃນສະພາບທີ່ມີພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສະຖິດຢູ່ນໍາ (ບໍ່ເຮັດຄວາມຜິດບາບ, ບໍ່ໝົກໝົ້ນໃນກິເລດຕັນຫາ ຫຼື ບໍ່ຕັ້ງໃຈຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ) ແຕ່ເຈົ້າຂາດພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ (ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບການດົນໃຈເວລາອະທິຖານ, ບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ແສງໄຟເຍືອງທາງຈ່າງແຈ້ງ ເມື່ອເຈົ້າກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າຂີ້ຄ້ານກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊີວິດຂາດການເຕີບໃຫຍ່ສະເໝີ, ບໍ່ໄດ້ຮັບແສງໄຟເຍືອງທາງທີ່ສໍາຄັນເປັນເວລາດົນນານ) ເຈົ້າກໍຕ້ອງລະມັດລະວັງໃນເວລາເຫຼົ່ານີ້. ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ເຮັດຕາມໃຈຕົນເອງ, ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ເຮັດຕາມນິໄສຂອງຕົນເອງອີກຕໍ່ໄປ, ການສະຖິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດອາດຈະຈາກໄປໃນເວລາໃດກໍໄດ້ ສະນັ້ນ ສະຖານະການເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງເປັນສະຖານະການອັນຕະລາຍ. ຖ້າເຈົ້າພະເຊີນກັບສະພາບແບບນີ້ ເຈົ້າຕ້ອງໄດ້ແກ້ໄຂຢ່າງຮີບດ່ວນ. ກ່ອນອື່ນໝົດ ເຈົ້າຄວນອະທິຖານເພື່ອກັບໃຈ, ອ້ອນວອນຂໍຄວາມເມດຕາຈາກພຣະເຈົ້າ, ອະທິຖານຢ່າງຈິງຈັງ; ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຈົ້າຕ້ອງສະຫງົບໃຈ ເພື່ອກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ບົນພື້ນຖານນີ້ ເຈົ້າກໍຕ້ອງອະທິຖານຫຼາຍຂຶ້ນອີກ. ເພີ່ມຄວາມເຂັ້ມແຂງເຂົ້າໃນຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຈົ້າໃນການຂັບຮ້ອງເພງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ, ການອະທິຖານ, ການກິນ ແລະ ການດື່ມພຣະທໍາຂອງພຣະອົງ ແລະ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນເອງ. ເມື່ອເຈົ້າຢູ່ຈຸດທີ່ອ່ອນແອທີ່ສຸດ ຊາຕານກໍສາມາດເຂົ້າຢຶດໃຈຂອງເຈົ້າໄດ້ງ່າຍທີ່ສຸດ; ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ໃຈຂອງເຈົ້າກໍຈະຖືກຍາດເອົາໄປຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະ ຖືກມອບກັບຄືນໃຫ້ຊາຕານ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຈົ້າກໍຈະບໍ່ມີການສະຖິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ມັນກໍຍິ່ງເປັນການຍາກທີ່ເຈົ້າຈະເອົາພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກັບຄືນມາ. ການສະແຫວງຫາພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນເວລາທີ່ພຣະອົງຍັງສະຖິດຢູ່ກັບເຈົ້ານັ້ນດີກວ່າ, ຈົ່ງຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າມອບແສງສະຫວ່າງໃຫ້ເຈົ້າເພີ່ມ ແລະ ບໍ່ປ່ອຍປະໃຫ້ພຣະອົງໜີອອກຈາກເຈົ້າ. ເຈົ້າຕ້ອງອະທິຖານ, ຮ້ອງເພງສັນລະເສີນ, ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ, ກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຊາຕານມີໂອກາດປະຕິບັດວຽກງານຂອງມັນ. ເມື່ອເຮັດເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເອົາພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານກັບຄືນມາດ້ວຍວິທີນີ້ ແລະ ມີແຕ່ລໍຖ້າ, ເມື່ອເຈົ້າສູນເສຍການສະຖິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ມັນກໍຍິ່ງຈະຍາກທີ່ຈະເອົາກັບຄືນ ນອກຈາກວ່າ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ບັນດານໃຈ, ເຍືອງທາງ ແລະ ມອບແສງສະຫວ່າງໃຫ້ເຈົ້າໂດຍສະເພາະ; ເຖິງຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ ສະພາບຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດຟື້ນຄືນມາໄດ້ພາຍໃນມື້ໜຶ່ງສອງມື້ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ເຄິ່ງປີ. ທັງໝົດນີ້ກໍຍ້ອນວ່າ ຜູ້ຄົນມັກງ່າຍ, ບໍ່ສາມາດຜະເຊີນກັບສິ່ງຕ່າງໆໃນທາງທີ່ເປັນປົກກະຕິ ແລະ ສະນັ້ນ ຈິ່ງຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປະຖິ້ມ. ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຟື້ນຄືນມາໄດ້ ແຕ່ເຈົ້າກໍຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈຢ່າງຊັດເຈນກ່ຽວກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກປະຈຸບັນ ເພາະວ່າປະສົບການຊີວິດຂ້ອງເຈົ້າຊັກຊ້າ ປານກັບວ່າຕົກດິ່ງລົງເຫວ. ບໍ່ແມ່ນສິ່ງນີ້ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຊີວິດບໍ? ແຕ່ເຮົາບອກຄົນປະເພດນັ້ນວ່າ: ມັນຍັງບໍ່ຫຼ້າບໍ່ສວາຍທີ່ຈະກັບໃຈໃນຕອນນີ້ ແຕ່ວ່າມີເງື່ອນໄຂໜຶ່ງຄື ເຈົ້າຕ້ອງພະຍາຍາມໃຫ້ໜັກ ແລະ ບໍ່ຕ້ອງຂີ້ຄ້ານ. ຖ້າຄົນອື່ນອະທິຖານ 5 ເທື່ອຕໍ່ມື້ ເຈົ້າກໍຕ້ອງອະທິຖານ 10 ເທື່ອ; ຖ້າຄົນອື່ນກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ 2 ຊົ່ວໂມງຕໍ່ມື້ ເຈົ້າກໍຕ້ອງໃຊ້ເວລາ 4-6 ຊົ່ວໂມງ; ຖ້າຄົນອື່ນຟັງເພງສັນລະເສີນ 2 ຊົ່ວໂມງ ຢ່າງໜ້ອຍເຈົ້າກໍຕ້ອງຟັງເຄິ່ງມື້. ຈົ່ງໝັ່ນສະຫງົບຈິດໃຈຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລະ ໄຕ່ຕອງຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງ; ຈົນກວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການດົນໃຈ, ໃຈຂອງເຈົ້າຫັນເຂົ້າຫາພຣະອົງ ແລະ ເຈົ້າບໍ່ກ້າທີ່ຈະໜີອອກຈາກພຣະອົງ ມັນກໍຈະມີໝາກຜົນ; ມີພຽງເມື່ອນ້ັນ ເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດຟື້ນຟູສະພາບດັ່ງເດີມ ແລະ ເປັນປົກກະຕິຂອງເຈົ້າໄດ້.

ບາງຄົນສະແຫວງຫາຢ່າງກະຕືລືລົ້ນ ແຕ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າສູ່ທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ. ນີ້ກໍຍ້ອນວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ຈິງຈັງ ແລະ ບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ເລື່ອງທາງຈິດວິນຍານຈັກໜ້ອຍ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ທີ່ວິທີມີປະສົບການກັບພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າເລີຍ, ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າ ການສະຖິດຂອງພຣະວິຍານບໍລິສຸດ ຫຼື ພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດແມ່ນຫຍັງ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ກະຕືລືລົ້ນແຕ່ວ່າສັບສົນ; ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ສະແຫວງຫາຊີວິດ. ເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈັກໜ້ອຍ ຫຼື ຮູ້ຈັກພະລັງຂອງພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບສະພາບຈິດວິນຍານຂອງຕົນ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມເຊື່ອທີ່ສັບສົນບໍ? ຄົນປະເພດນີ້ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບສິ່ງໃດ ເຖິງວ່າພວກເຂົາຈະສະແຫວງຫາຈົນຈົບກໍຕາມ. ປັດໃຈສໍາຄັນຂອງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຂອງມະນຸດ ແລະ ການເຕີບໃຫຍ່ຂອງຊີວິດແມ່ນການເຂົ້າໃຈພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າກະທໍາຜ່ານປະສົບຂອງເຈົ້າ, ການເຫັນວ່າພຣະເຈົ້າເປັນຕາຮັກສໍ່າໃດ ແລະ ການເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງ ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະຍອມຮັບທຸກການຈັດກຽມຂອງພຣະອົງ, ຮັບເອົາພຣະທໍາທີ່ພຣະເຈົ້າມອບໃຫ້ເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ກາຍເປັນຊີວິດຂອງເຈົ້າ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າເພິ່ງພໍໃຈ. ຖ້າເຈົ້າມີຄວາມເຊື່ອທີ່ສັບສົນ, ເຈົ້າບໍ່ສົນໃຈເລື່ອງຈິດວິນຍານ ຫຼື ສິ່ງທີ່ກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງນິດໄສໃຈຄໍ ແລະ ເຈົ້າບໍ່ພະຍາຍາມໄປຫາຄວາມຈິງ, ເຈົ້າກໍຈະເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ບໍ? ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈເງື່ອນໄຂຂອງພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດມີປະສົບການ ແລະ ເຈົ້າກໍຈະບໍ່ພົບວິທີປະຕິບັດ. ຈຸດສໍາຄັນຂອງການສໍາພັດພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນການເນັ້ນໜັກໃສ່ຜົນທີ່ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າຈະບັນລຸໃນໂຕເຈົ້າ ແລະ ການຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າຜ່ານຜົນນັ້ນ. ຖ້າເຈົ້າພຽງແຕ່ອ່ານພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ບໍ່ຮູ້ຈັກທີ່ຈະສຳພັດພຣະທໍາເຫຼົ່ານັ້ນ, ນັ້ນຈະສະແດງວ່າ ເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນເລື່ອງຈິດວິນຍານບໍ? ເນື່ອງຈາກວ່າ ໃນປະຈຸບັນ ຄົນສ່ວນຫຼາຍບໍ່ສາມາດສໍາພັດພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈິ່ງບໍ່ຮູ້ພາລະກິດຂອງພຣະອົງ; ສິ່ງນີ້ບໍ່ແມ່ນການບົກຜ່ອງໃນທາງປະຕິບັດບໍ? ຖ້າຍັງສືບຕໍ່ເປັນແບບນີ້ ມື້ໃດຈິ່ງຈະມີປະສົບການອັນລໍ້າຄ່າ ແລະ ມື້ໃດຊີວິດຈິ່ງຈະເຕີບໃຫຍ່? ມັນຈະບໍ່ແມ່ນເປັນພຽງແຕ່ລົມປາກບໍ? ມີຫຼາຍຄົນທ່າມກາງພວກເຈົ້າທີ່ຟັງຄໍາສອນ; ພວກເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈເລື່ອງຈິດວິນຍານ ແຕ່ຍັງຢາກໃຫ້ພຣະເຈົ້າໃຊ້ພວກເຈົ້າເພື່ອສິ່ງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງໃຫ້ພອນ. ສິ່ງນີ້ເປັນໄປບໍ່ໄດ້! ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຈົ້າຄວນແກ້ໄຂຄວາມຂາດຕົກບົກຜ່ອງນີ້ ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະສາມາດເຂົ້າສູ່ທາງແຫ່ງຊີວິດທາງຈິດວິນຍານທີ່ຖືກຕ້ອງ, ໄດ້ຮັບປະສົບການອັນແທ້ຈິງ ແລະ ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ.

ກ່ອນນີ້: ກ່ຽວກັບຂັ້ນຕອນຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ

ຕໍ່ໄປ: ກ່ຽວກັບຊີວິດຝ່າຍວິນຍານປົກກະຕິ

ພວກເຮົາຈະສາມາດຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະຂອງບາບ ແລະ ບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບຂອງການເຮັດບາບ ແລະ ການສາລະພາບບາບອີກຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຮົາຮັກທີ່ຈະໄດ້ຍິນຈາກເຈົ້າ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າພົບເສັ້ນທາງໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ.
ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ
ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ Messenger

ເນື້ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ມີພຽງແຕ່ການຮັກພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ

ໃນປັດຈຸບັນ, ເມື່ອພວກເຈົ້າສະແຫວງຫາທີ່ຈະຮັກ ແລະ ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ, ໃນດ້ານໜຶ່ງ ພວກເຈົ້າຕ້ອງອົດກັ້ນຕໍ່ຄວາມຍາກລຳບາກ ແລະ ການຫຼໍ່ຫຼອມ ແລະ...

ມະນຸດທີ່ຈໍາກັດພຣະເຈົ້າໃນແນວຄິດຂອງເຂົາຈະສາມາດຮັບການເປີດເຜີຍຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າສືບຕໍ່ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າຢູ່ສະເໝີ ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າຈຸດປະສົງຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປ່ຽນແປງ,...

ຕົວຕົນໂດຍທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດ ແລະ ຄຸນຄ່າຂອງພວກເຂົາ: ພວກເຂົາເປັນແບບໃດກັນແທ້?

ພວກເຈົ້າຖືກແຍກອອກຈາກຕົມ ແລະ ບໍ່ວ່າຫຍັງກໍຕາມ ພວກເຈົ້າແມ່ນສິ່ງ ທີ່ຖືກເລືອກຈາກສິ່ງເສດເຫຼືອ, ເປັນສິ່ງສົກກະປົກ ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າກຽດຊັງ....

ຊີວິດທາງຈິດວິນຍານທໍາມະດາແມ່ນພາຄົນໄປສູ່ທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ

ພວກເຈົ້າໄດ້ຍ່າງຕາມທາງຂອງຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ພຽງແຕ່ໜ້ອຍດຽວ ແລະ ພວກເຈົ້າຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເຂົ້າໄປຍ່າງໃນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງເທື່ອ, ສະນັ້ນ...

ການຕັ້ງຄ່າ

  • ຂໍ້ຄວາມ
  • ຊຸດຮູບແບບ

ສີເຂັ້ມ

ຊຸດຮູບແບບ

ຟອນ

ຂະໜາດຟອນ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ຄວາມກວ້າງຂອງໜ້າ

ສາລະບານ

ຄົ້ນຫາ

  • ຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມນີ້
  • ຄົ້ນຫາໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້