ບົດທີ 31

ອຸປະນິໄສຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນຢູ່ໃນພຣະວັດຈະນະທັງໝົດຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ຫຼັກໆແລ້ວເລື່ອງລາວຂອງພຣະທໍາຂອງພຣະອົງແມ່ນກ່ຽວກັບການເປີດເຜີຍຄວາມກະບົດຂອງມະນຸດທຸກຄົນ ແລະ ການເປີດເຜີຍສິ່ງຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ຄວາມບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ການຂັດຄໍາສັ່ງ, ຄວາມບໍ່ຍຸຕິທໍາ, ຄວາມບໍ່ຊອບທໍາ ແລະ ຄວາມບໍ່ສາມາດຮັກພຣະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ມັນຄືກັບວ່າ ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນໄດ້ໄປຮອດຈຸດທີ່ພຣະອົງຕ້ອງເວົ້າວ່າ ຮູຂົນທຸກຮູໃນຮ່າງກາຍຂອງຜູ້ຄົນແມ່ນມີການຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ເສັ້ນເລືອດຝອຍຂອງພວກເຂົາກໍຍັງມີການຂັດຂືນຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ຖ້າຜູ້ຄົນບໍ່ພະຍາຍາມກວດສອບສິ່ງນີ້ ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ສາມາດຮູ້ຈັກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຈັກເທື່ອ ແລະ ຈະບໍ່ມີວັນທີ່ຈະປະຖິ້ມສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ. ຖ້າຈະເວົ້າໄປແລ້ວ ເຊື້ອຮ້າຍຂອງການຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົາຈະແຜ່ລາມໃນຕົວພວກເຂົາ ແລະ ໃນທີ່ສຸດ ມັນກໍຈະເປັນຄືກັບວ່າ ຈຸລັງເມັດເລືອດຂາວຂອງພວກເຂົາໄດ້ກືນກິນຈຸລັງເມັດເລືອດແດງ ໂດຍປ່ອຍໃຫ້ຮ່າງກາຍທັງໝົດຂອງພວກເຂົາບໍ່ມີຈຸລັງເມັດເລືອດແດງເລີຍ; ສຸດທ້າຍ ພວກເຂົາກໍຈະຕາຍຍ້ອນໂລກມະເຮັງເມັດເລືອດຂາວ. ນີ້ແມ່ນສະພາບທີ່ແທ້ຈິງຂອງມະນຸດ ແລະ ບໍ່ມີໃຜສາມາດປະຕິເສດມັນໄດ້. ຍ້ອນເກີດຢູ່ໃນດິນແດນມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ນອນຂົດຢູ່, ພາຍໃນແຕ່ລະຄົນແມ່ນມີສິ່ງໃດໜຶ່ງທີ່ເປັນແບບຢ່າງ ແລະ ຕົວຢ່າງຂອງພິດຂອງມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ສະນັ້ນ, ໃນຂັ້ນຕອນຂອງພາລະກິດນີ້ ເສັ້ນດ້າຍຫຼັກໃນພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນການຮູ້ຈັກຕົວເອງ, ການປະຕິເສດຕົວເອງ, ການປະຖິ້ມຕົວເອງ ແລະ ການຂ້າຕົວເອງ. ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ນີ້ແມ່ນພາລະກິດຫຼັກຂອງພຣະເຈົ້າໃນລະຫວ່າງຍຸກສຸດທ້າຍ ແລະ ຂັ້ນຕອນຂອງພາລະກິດນີ້ແມ່ນລະອຽດ ແລະ ທົ່ວເຖິງທີ່ສຸດ ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າກໍາລັງວາງແຜນ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຍຸກສິ້ນສຸດລົງ. ບໍ່ມີໃຜຄາດຄະເນສິ່ງນີ້ ແຕ່ມັນກໍຍັງເປັນບາງສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຄາດໄວ້ລ່ວງໜ້າແລ້ວໃນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງພວກເຂົາ. ເຖິງວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກ່າວຢ່າງຊັດເຈນ ແຕ່ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຜູ້ຄົນກໍໄວຫຼາຍ. ພວກເຂົາຮູ້ສຶກວ່າ ເວລາສັ້ນສະເໝີ. ເຮົາສາມາດເວົ້າວ່າ ຍິ່ງຜູ້ຄົນຮູ້ສຶກກັບສິ່ງນີ້ຫຼາຍຊໍ່າໃດ ເຂົາກໍຍິ່ງມີຄວາມຮູ້ທີ່ຊັດເຈນຂຶ້ນກ່ຽວກັບຍຸກ. ມັນບໍ່ແມ່ນການເຫັນວ່າ ໂລກເປັນປົກກະຕິຢູ່ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ປະຕິເສດພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ; ກົງກັນຂ້າມ ມັນແມ່ນການຮູ້ເຖິງເນື້ອຫາຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຜ່ານທາງສິ່ງທີ່ມີຢູ່ພາຍໃນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງນີ້ຖືກກໍານົດໂດຍນໍ້າສຽງຂອງພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ. ມີຄວາມລັບໃນນໍ້າສຽງຂອງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົາ ເຊິ່ງບໍ່ມີໃຜຄົ້ນພົບ ແລະ ກໍເປັນທີ່ແນ່ນອນວ່າ ນີ້ຍັງແມ່ນສິ່ງທີ່ຍາກທີ່ສຸດສໍາລັບຜູ້ຄົນໃນການເຂົ້າສູ່. ຈຸດສໍາຄັນທີ່ວ່າ ເປັນຫຍັງຜູ້ຄົນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າກໍຄື ພວກເຂົາຍັງຄົງບໍ່ມີຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບນໍ້າສຽງທີ່ພຣະເຈົ້າກ່າວ ແລະ ຖ້າພວກເຂົາຊໍານານກັບເຄັດລັບນີ້ ພວກເຂົາກໍຈະສາມາດມີຄວາມຮູ້ບາງຢ່າງກ່ຽວກັບພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນປະຕິບັດຕາມໜຶ່ງຫຼັກການຕະຫຼອດ ນັ້ນກໍຄື ການເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຮູ້ຈັກວ່າ ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນທຸກສິ່ງ ແລະ ການແກ້ໄຂຄວາມລໍາບາກທັງໝົດຂອງມະນຸດຜ່ານພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈາກມຸມມອງຂອງພຣະວິນຍານ ພຣະເຈົ້າແມ່ນເຮັດໃຫ້ການກະທໍາຂອງພຣະອົງທໍາມະດາ, ຈາກມຸມມອງຂອງມະນຸດ ພຣະອົງແມ່ນເປີດເຜີຍແນວຄິດຂອງຜູ້ຄົນ, ຈາກມູມມອງຂອງພຣະວິນຍານ ພຣະອົງເວົ້າວ່າ ມະນຸດບໍ່ສົນໃຈກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງ ແລະ ຈາກມູມມອງຂອງມະນຸດ ພຣະອົງເວົ້າວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຊິມລົດຊາດຫວານ, ສົ້ມ, ຂົມ ແລະ ຈັດຂອງປະສົບການຂອງມະນຸດ ແລະ ພຣະອົງສະເດັດມາໃນສາຍລົມ ແລະ ໄປກັບສາຍຝົນ, ພຣະອົງໄດ້ປະສົບກັບການຂົ່ມເຫັງຂອງຄອບຄົວ ແລະ ປະສົບກັບການຂຶ້ນ ແລະ ລົງຂອງຊີວິດ. ນີ້ແມ່ນພຣະທໍາທີ່ກ່າວອອກມາຈາກມຸມມອງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ເມື່ອພຣະອົງເວົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ມັນກໍຄືກັບການທີ່ຜູ້ເບິ່ງແຍງຮັກສາເຮືອນໄດ້ຮ້າຍພວກຂ້າທາດ ຫຼື ຮູບແຕ້ມຕະຫຼົກ; ພຣະທໍາຂອງພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນໜ້າແດງ ໂດຍທີ່ບໍ່ມີບ່ອນລີ້ຈາກຄວາມອັບອາຍ ຄືກັບວ່າ ພວກເຂົາຖືກກັກຕົວໂດຍອໍານາດການປົກຄອງສັກດີນາ ເພື່ອຮັບສາລະພາບພາຍໃຕ້ການທໍລະມານທີ່ທາລຸນ. ເມື່ອພຣະອົງເວົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າແມ່ນບໍ່ຖືກຈໍາກັດ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບນັກຮຽນມະຫາວິທະຍາໄລ ທີ່ເປີດເຜີຍເລື່ອງເສຍຫາຍ ທີ່ຢູ່ພາຍໃນລັດຖະບານກາງ. ຖ້າພຣະທໍາທຸກຂໍ້ຂອງພຣະເຈົ້າເປັນການເຍາະເຍີ້ຍ, ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນກໍຈະຍາກທີ່ຜູ້ຄົນຈະຍອມຮັບໄດ້; ສະນັ້ນ ພຣະທໍາທີ່ກ່າວໂດຍພຣະເຈົ້າຈຶ່ງກົງໄປກົງມາ, ບໍ່ມີສິ່ງທີ່ບໍ່ສໍາຄັນສໍາລັບມະນຸດ ແຕ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນສະພາບຕົວຈິງຂອງມະນຸດໂດຍກົງ ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ມະນຸດບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຄໍາເວົ້າ ແຕ່ຄືຄວາມເປັນຈິງ. ເຖິງວ່າ ຜູ້ຄົນຈະຖືເອົາຄວາມແທ້ຈິງເປັນສິ່ງທີ່ມີຄ່າ ແຕ່ບໍ່ມີຄວາມແທ້ຈິງກ່ຽວກັບຄວາມຮັກຂອງພວກເຂົາທີ່ມີຕໍ່ພຣະເຈົ້າເລີຍ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ມະນຸດຂາດ. ຖ້າຄວາມຮັກຂອງຜູ້ຄົນ ທີ່ມີຕໍ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມແທ້ຈິງ ແລ້ວທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງກໍຈະວ່າງເປົ່າ ແລະ ເປັນພາບລວງຕາ ຄືກັບວ່າ ທຸກສິ່ງຈະຫາຍໄປເພາະສິ່ງນີ້. ຖ້າຄວາມຮັກຂອງພວກເຂົາທີ່ມີຕໍ່ພຣະເຈົ້າເໜືອກວ່າຈັກກະວານ ແລ້ວສະຖານະ ແລະ ຕົວຕົນຂອງພວກເຂົາກໍຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນຄືກັນ ແລະ ແມ່ນແຕ່ພຣະທໍາເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ວ່າຈະແທ້ຈິງ ແລະ ບໍ່ວ່າງເປົ່າ ກໍຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນຄືກັນ. ເຈົ້າເຫັນສິ່ງນີ້ບໍ? ເຈົ້າເຫັນຄວາມຕ້ອງການຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ມີຕໍ່ມະນຸດບໍ? ມະນຸດບໍ່ຄວນແຕ່ເພີດເພີນກັບພອນແຫ່ງສະຖານະເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຄວນດໍາລົງຊີວິດຕາມສະຖານະແທ້ຈິງ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງຈາກປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຈາກມະນຸດທຸກຄົນ ແລະ ບໍ່ແມ່ນພຽງທິດສະດີທີ່ວ່າງເປົ່າເທົ່ານັ້ນ.

ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວວ່າ ພຣະທໍາປະເພດນີ້ແມ່ນ: “ຄືກັບວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາເຮັດແມ່ນການພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາພໍໃຈ ເຊິ່ງດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາລັງກຽດການກະທໍາຂອງເຮົາສະເໝີ”? ເຈົ້າສາມາດເວົ້າໄດ້ບໍ ກ່ຽວກັບການສະແດງອອກທີ່ແທ້ຈິງ ຕໍ່ການກຽດຊັງພຣະເຈົ້າຂອງມະນຸດ? ໃນແນວຄິດຂອງຜູ້ຄົນ, ມະນຸດ ແລະ ພຣະເຈົ້າແມ່ນ “ມີຄວາມຮັກຢ່າງຫຼົງໄຫຼ” ແລະ ໃນປັດຈຸບັນ ການສະແຫວງຫາຂອງຜູ້ຄົນຕໍ່ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນໄດ້ໄປຮອດຈຸດທີ່ວ່າ ພວກເຂົາປາດຖະໜາຢ່າງກະຕືລືລົ້ນທີ່ຈະກືນພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄໍາດຽວ, ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ກ່າວພຣະທໍາດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: “ມະນຸດກຽດຊັງເຮົາ. ເປັນຫຍັງຄວາມຮັກຂອງເຮົາຈຶ່ງຖືກຕອບແທນດ້ວຍຄວາມກຽດຊັງຂອງມະນຸດ?” ນີ້ບໍ່ແມ່ນແຫຼ່ງສະສົມຂອງແຮ່ທາດທີ່ຢູ່ພາຍໃນຜູ້ຄົນບໍ? ນີ້ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວນຖືກຂຸດອອກມາບໍ? ນີ້ແມ່ນຂໍ້ບົກຜ່ອງໃນການສະແຫວງຫາຂອງຜູ້ຄົນ, ມັນແມ່ນບັນຫາໃຫຍ່ທີ່ຄວນຖືກແກ້ໄຂ ແລະ ມັນແມ່ນໂຕສິງທີ່ຢືນຂວາງທາງແຫ່ງຄວາມຮູ້ຂອງມະນຸດກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າ ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ຕ້ອງກໍາຈັດອອກຈາກມະນຸດ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດບໍ? ຍ້ອນວ່າ ຄືກັບໝູ ມະນຸດແມ່ນບໍ່ມີຄວາມຊົງຈໍາ ແລະ ປາດຖະໜາຄວາມສຸກຕະຫຼອດ, ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງເອົາຢາແກ້ຄວາມຈໍາເສື່ອມໃຫ້ແກ່ມະນຸດ: ພຣະອົງກ່າວຫຼາຍຂຶ້ນ, ເວົ້າຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ພຣະອົງດືງຫູຂອງຜູ້ຄົນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຟັງຢູ່ໃກ້ໆ ແລະ ເອົາເຄື່ອງຊ່ວຍຟັງໃຫ້ພວກເຂົາໃຊ້. ສໍາລັບພຣະທໍາບາງຂໍ້ຂອງພຣະອົງ, ການກ່າວພຽງຄັ້ງດຽວເທົ່ານັ້ນແມ່ນບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາໄດ້; ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງຖືກກ່າວຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ ເນື່ອງຈາກວ່າ “ຜູ້ຄົນຈຶ່ງທົນທຸກກັບຄວາມຫຼົງລືມໃນຊີວິດຂອງພວກເຂົາຕະຫຼອດ ແລະ ມື້ຕ່າງໆໃນຊີວິດຂອງມະນຸດທຸກຄົນກໍຢູ່ໃນຄວາມສັບສົນ”. ດ້ວຍວິທີນີ້ ຜູ້ຄົນແມ່ນສາມາດຖືກຊ່ວຍໃຫ້ລອດພົ້ນຈາກສະພາບທີ່ “ພວກເຂົາອ່ານໃນຕອນທີ່ພວກເຂົາມີເວລາ, ຟັງໃນຕອນທີ່ພວກເຂົາວ່າງ ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ພວກເຂົາຢູ່ລໍາພັງໃນຕອນທີ່ພວກເຂົາບໍ່ມີເວລາ; ຖ້າມີການກ່າວພຣະທໍາໃນມື້ນີ້ ພວກເຂົາກໍຈະໃຫ້ຄວາມສົນໃຈ ແຕ່ພວກເຂົາກໍຈະເອົາພຣະທໍາເຫຼົ່ານັ້ນປະໄວ້ເບື້ອງຫຼັງແນວຄິດຂອງພວກເຂົາ ຖ້າບໍ່ມີການກ່າວພຣະທໍາໃນມື້ອື່ນອີກ”. ສໍາລັບກ່ຽວກັບທໍາມະຊາດຂອງຜູ້ຄົນແລ້ວ, ຖ້າໃນປັດຈຸບັນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງສະພາບທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາມີຄວາມຮູ້ຢ່າງທົ່ວເຖິງກ່ຽວກັບສິ່ງນັ້ນ ແລ້ວພວກເຂົາກໍຈະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເສຍໃຈ ແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຈະກັບໄປເຮັດຄືເກົ່າ, ປະຖິ້ມພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ກັບສາຍລົມ ແລະ ເມື່ອຖືກເຕືອນ ກໍເຮັດສິ່ງທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງນັ້ນຄືນໃໝ່. ສະນັ້ນ, ເມື່ອເຈົ້າເຮັດພາລະກິດ ຫຼື ເວົ້າ ຈົ່ງຢ່າລືມທາດແທ້ຂອງມະນຸດ; ມັນຈະເປັນສິ່ງທີ່ຜິດພາດ ທີ່ຈະປະຖິ້ມທາດແທ້ນີ້ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງເຮັດພາລະກິດ. ໃນການເຮັດພາລະກິດທັງໝົດ, ມັນມີຄວາມສໍາຄັນເປັນພິເສດ ທີ່ຈະເວົ້າເນື່ອງຈາກແນວຄິດຂອງຜູ້ຄົນ. ໂດຍສະເພາະແລ້ວ ເຈົ້າຄວນເພີ່ມຄວາມຢັ່ງຮູ້ຂອງຕົວເອງເຂົ້າໃນພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເວົ້າສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ. ນີ້ແມ່ນເສັ້ນທາງໃນການສະໜອງໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ຈັກຕົວເອງ. ໃນການສະໜອງໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນໂດຍອີງຕາມເນື້ອຫາໃນພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ມັນຈະເປັນໄປໄດ້ ທີ່ຈະເຂົ້າໃຈສະພາບທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາຢ່າງຫຼີກເວັ້ນບໍ່ໄດ້. ໃນພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ມັນພຽງພໍແລ້ວທີ່ຈະເຂົ້າໃຈສະພາບທີ່ແທ້ຈິງຂອງມະນຸດ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ກໍຈະເປັນການສະໜອງໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ເພາະສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງຈະບໍ່ກ່າວພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າອີກ ໂດຍການຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ “ພຣະເຈົ້າໄດ້ຍອມຮັບຄໍາເຊີນແລ້ວ ທີ່ຈະໄປນັ່ງຢູ່ໂຕະງານລ້ຽງຢູ້ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ”.

ກ່ອນນີ້: ບົດທີ 46

ຕໍ່ໄປ: ບົດທີ 39

ພວກເຮົາຈະສາມາດຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະຂອງບາບ ແລະ ບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບຂອງການເຮັດບາບ ແລະ ການສາລະພາບບາບອີກຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຮົາຮັກທີ່ຈະໄດ້ຍິນຈາກເຈົ້າ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າພົບເສັ້ນທາງໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ.
ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ
ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ Messenger

ເນື້ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ຄໍານໍາ

ເຖິງແມ່ນວ່າມີຫຼາຍຄົນເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ, ມີໜ້ອຍຄົນທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍຂອງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ...

ພຣະດໍາລັດ 10 ຂໍ້ ທີ່ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຕ້ອງໄດ້ປະຕິບັດຕາມ ໃນຍຸກແຫ່ງອານາຈັກ

1. ມະນຸດບໍ່ຄວນສັນລະເສີນຕົວເອງ ຫຼື ຍົກຍ້ອງຕົວເອງ. ມະນຸດຄວນບູຊາ ແລະ ສັນລະເສີນຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.2. ເຈົ້າຄວນປະຕິບັດສິ່ງໃດໜຶ່ງ...

ຫຼາຍຄົນຖືກເອີ້ນມາ, ແຕ່ໜ້ອຍຄົນຈະຖືກເລືອກ

ເຮົາໄດ້ຊອກຫາຫຼາຍຄົນໃນໂລກທີ່ຈະເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງເຮົາ. ທ່າມກາງຜູ້ຕິດຕາມເຫຼົ່ານີ້, ມີຜູ້ຄົນທີ່ຮັບໃຊ້ເປັນນັກບວດ, ເປັນຜູ້ນໍາພາ, ຜູ້ທີ່ສ້າງໂອລົດ,...

ການຕັ້ງຄ່າ

  • ຂໍ້ຄວາມ
  • ຊຸດຮູບແບບ

ສີເຂັ້ມ

ຊຸດຮູບແບບ

ຟອນ

ຂະໜາດຟອນ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ຄວາມກວ້າງຂອງໜ້າ

ສາລະບານ

ຄົ້ນຫາ

  • ຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມນີ້
  • ຄົ້ນຫາໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້