ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ເຊື່ອທີ່ແທ້ຈິງໃນພຣະເຈົ້າບໍ?

ບາງເທື່ອການເດີນທາງແຫ່ງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າມີຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງ ຫຼື ສອງປີ ແລະ ບາງເທື່ອໃນຊີວິດຂອງເຈົ້າໃນໄລະຍະເວລາຫຼາຍປີນັ້ນ ເຈົ້າຕ້ອງທົນກັບຄວາມຍາກລຳບາກມາຫຼາຍປະການ ຫຼື ບາງເທື່ອເຈົ້າອາດບໍ່ໄດ້ຜະເຊີນກັບຄວາມຍາກລຳບາກໃດໆ ແລະ ໄດ້ຮັບພອນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍແທນ. ມັນອາດເປັນໄປໄດ້ວ່າເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຍາກລຳບາກ ຫຼື ໄດ້ຮັບພອນ, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມໄດ້ດຳລົງຊີວິດໂດຍທຳມະດາທີ່ສຸດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມເຈົ້າຍັງຄົງສືບຕໍ່ເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມາຮ່ວມສົນທະນາກັນເບິ່ງ ກ່ຽວກັບການຕິດຕາມພຣະອົງ. ແຕ່, ເຮົາຕ້ອງເຕືອນທຸກຄົນທີ່ອ່ານພຣະທໍາເຫຼົ່ານີ້ວ່າພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນແນໃສ່ທຸກຄົນທີ່ຍອມຮັບຮູ້ພຣະເຈົ້າ ແລະ ທຸກຄົນທີ່ຕິດຕາມພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ແມ່ນເພື່ອທຸກຄົນໃນວົງກວ້າງ, ລວມທັງຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມຮັບຮູ້ພຣະເຈົ້າ. ຖ້າເຈົ້າເຊື່ອວ່າພຣະເຈົ້າກຳລັງກ່າວກັບຝູງຊົນ, ກ່າວກັບທຸກຄົນໃນໂລກ, ແລ້ວພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າກໍ່ຈະບໍ່ມີຜົນກະທົບຫຍັງຕໍ່ເຈົ້າ. ສະນັ້ນ, ເຈົ້າຄວນເກັບເອົາພຣະທໍາທັງໝົດໄວ້ໃກ້ຫົວໃຈຂອງເຈົ້າ ແລະ ຢ່າວາງຕົນເອງໄວ້ນອກຂອບພຣະທໍາດັ່ງກ່າວ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃຫ້ພວກເຮົາເວົ້າເຖິງສິ່ງທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນເຮືອນຂອງພວກເຮົາ.

ຕອນນີ້ ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຄວນເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍທີ່ແທ້ຈິງຂອງການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ. ຄວາມໝາຍຂອງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວເຖິງກ່ອນໜ້ານີ້ແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບດ້ານບວກຂອງພວກເຈົ້າ. ມື້ນີ້ ເຮົາຈະວິເຄາະເຖິງແກ່ນແທ້ແຫ່ງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ. ແນ່ນອນວ່າ ນີ້ແມ່ນການຊີ້ນຳພວກເຈົ້າຈາກດ້ານລົບ; ຖ້າເຮົາບໍ່ເຮັດດັ່ງນີ້, ພວກເຈົ້າກໍ່ຈະບໍ່ຮູ້ຈັກໂສມໜ້າທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ຈະອວດອ້າງຄວາມສັດທາ ແລະ ຄວາມຊື່ສັດຂອງເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ. ເວົ້າອີກຢ່າງກໍຄື, ຖ້າເຮົາບໍ່ຂຸດຄົ້ນເອົາຄວາມອັບປະລັກທີ່ຝັງເລິກໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຈົ້າອອກມາ, ພວກເຈົ້າແຕ່ລະຄົນກໍ່ຈະວາງມົງກຸດໄວ້ເທິງຫົວຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ໃຫ້ກຽດຕິສັກທັງໝົດແກ່ຕົວເຈົ້າເອງ. ທຳມະຊາດຄວາມໂອ້ອວດ ແລະ ຄວາມຈອງຫອງຂອງພວກເຈົ້າເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າບໍ່ຍອມຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມຜິດ-ຖືກ-ຊົ່ວ-ດີຂອງຕົວເຈົ້າເອງ, ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າເປັນຄົນກະບົດ, ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດ ແລະ ສະແດງເຖິງຄວາມອັບປະລັກຂອງພວກເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈິ່ງເປີດເຜີຍໃຫ້ເຫັນເຈດຕະນາ, ຄວາມຄິດ, ຄວາມປາຖະໜາເກີນຄວນ ແລະ ດວງຕາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂລບມາກໂລພາຂອງພວກເຈົ້າ. ພວກເຈົ້າຍັງສືບຕໍ່ສະແດງຕົວວ່າພວກເຈົ້າໄດ້ອຸທິດຊີວິດຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ແກ່ພາລະກິດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ພວກເຈົ້າເວົ້າແລ້ວເວົ້າອີກເຖິງຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ກ່າວໂດຍພຣະຄຣິດເມື່ອດົນນານມາແລ້ວ. ນີ້ແມ່ນ “ຄວາມເຊື່ອ” ຂອງພວກເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນ “ຄວາມເຊື່ອທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ” ຂອງພວກເຈົ້າ. ຕະຫຼອດຜ່ານມາ ເຮົາໄດ້ຍຶດຕິດມະນຸດກັບມາດຕະຖານທີ່ເຂັ້ມງວດຫຼາຍ. ຖ້າຄວາມພັກດີຂອງເຈົ້າມາພ້ອມກັບຄວາມຕັ້ງໃຈ ແລະ ເງື່ອນໄຂ, ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ເຮົາກໍ່ຈະບໍ່ຮຽກຮ້ອງເອົາຄໍາທີ່ເອີ້ນວ່າ ຄວາມຈົງຮັກພັກດີໃດໆຈາກເຈົ້າ, ເພາະວ່າເຮົາກຽດຊັງຄົນທີ່ຫຼອກລວງເຮົາດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຂູດຮີດເຮົາດ້ວຍເງື່ອນໄຂຕ່າງໆ. ເຮົາປາຖະໜາພຽງໃຫ້ມະນຸດພັກດີຕໍ່ເຮົາຢ່າງເດັດຂາດ ແລະ ເຮັດທຸກສິ່ງເພື່ອຜົນປະໂຫຍດ ແລະ ພິສູດວ່າມີພຽງຄຳດຽວຄື: ຄວາມເຊື່ອ. ເຮົາກຽດຊັງການໃຊ້ຄຳເວົ້າທີ່ອ່ອນຫວານຂອງພວກເຈົ້າເພື່ອເຮັດໃຫ້ເຮົາຊື່ນຊົມຍິນດີ. ເພາະວ່າເຮົາປະຕິບັດຕໍ່ພວກເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈຢ່າງເຕັມປ່ຽມສະເໝີມາ ແລະ ສະນັ້ນ ເຮົາກໍ່ປາຖະໜາຢາກໃຫ້ພວກເຈົ້າປະຕິບັດຕໍ່ເຮົາດ້ວຍຄວາມເຊື່ອທີ່ແທ້ຈິງເຊັ່ນກັນ. ເມື່ອເວົ້າເຖິງຄວາມເຊື່ອ, ຫຼາຍຄົນອາດຄິດວ່າພວກເຂົາຕິດຕາມພຣະເຈົ້າຍ້ອນວ່າພວກເຂົາມີຄວາມເຊື່ອ, ບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາກໍ່ຄົງຈະບໍ່ທົນຕໍ່ຄວາມທຸກທໍລະມານເຊັ່ນນັ້ນ. ແລ້ວເຮົາຂໍຖາມເຈົ້າດັ່ງນີ້: ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ເຄີຍສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ ຖ້າວ່າເຈົ້າເຊື່ອໃນການມີຢູ່ຈິງຂອງພຣະອົງ? ແລ້ວເປັນຫຍັງໃນໃຈຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າຈິ່ງບໍ່ມີຄວາມຢຳເກງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ຖ້າເຈົ້າເຊື່ອໃນການມີຢູ່ຈິງຂອງພຣະອົງ? ເຈົ້າຍອມຮັບວ່າພຣະຄຣິດແມ່ນການບັງເກີດເປັນມະນຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລ້ວເປັນຫຍັງເຈົ້າຈິ່ງຍຶດຖືການດູໝິ່ນເຊັ່ນນັ້ນ ແລະ ປະຕິບັດຕໍ່ພຣະອົງຢ່າງບໍ່ເຄົາລົບ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈິ່ງຕັດສິນພຣະອົງຢ່າງເປີດເຜີຍ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈິ່ງສອບແນມການເຄື່ອນໄຫວຂອງພຣະອົງຢູ່ສະເໝີ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈິ່ງບໍ່ຍອມຮັບເອົາການຈັດຕຽມຂອງພຣະອົງ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈິ່ງບໍ່ປະຕິບັດຕາມພຣະທໍາຂອງພຣະອົງ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຂູດຮີດ ແລະ ປຸ້ນພຣະອົງຈາກເຄື່ອງບູຊາຂອງພຣະອົງ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈິ່ງເວົ້າໃນສະຖານທີ່ຂອງພຣະຄຣິດ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈິ່ງຕັດສິນບໍ່ວ່າພາລະກິດ ຫຼື ພຣະທໍາຂອງພຣະອົງນັ້ນຖືກຕ້ອງຫຼືບໍ່? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈິ່ງກ້າດູໝິ່ນລັບຫຼັງພຣະອົງ? ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ອື່ນໆ ແມ່ນຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຈົ້າບໍ?

ທຸກໆພາກສ່ວນຂອງຄຳປາໃສ ແລະ ການປະພຶດຂອງພວກເຈົ້າສະແດງໃຫ້ເຫັນອົງປະກອບຂອງການບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະຄຣິດທີ່ພວກເຈົ້າດຳເນີນການຢູ່ພາຍໃນໃຈຂອງພວກເຈົ້າ. ແຮງຈູງໃຈ ແລະ ເປົ້າໝາຍຂອງພວກເຈົ້າສຳລັບສິ່ງທີ່ເຈົ້າປະຕິບັດນັ້ນໄດ້ແຜ່ລາມໄປດ້ວຍຄວາມບໍ່ເຊື່ອ; ເຖິງແມ່ນວ່າຄວາມຮູ້ສືກນັ້ນຈະສະແດງອອກໃນສາຍຕາຂອງພວກເຈົ້າກໍຕາມ, ແຕ່ມັນກໍຍັງເປິເປື້ອນໄປດ້ວຍອົງປະກອບດັ່ງກ່າວ. ເວົ້າອີກຢ່າງກໍຄື, ພວກເຈົ້າແຕ່ລະຄົນ ໃນແຕ່ລະວັນ ແມ່ນມີອົງປະກອບຂອງຄວາມບໍ່ເຊື່ອຢູ່ໃນຕົວ. ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ, ທຸກໆໄລຍະເວລາ ພວກເຈົ້າແມ່ນຢູ່ໃນຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະທໍລະຍົດພຣະຄຣິດ, ເພາະເລືອດທີ່ໄຫຼຢູ່ໃນຕົວຂອງພວກເຈົ້ານັ້ນຖືກສີດດ້ວຍຄວາມບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດ. ເພາະສະນັ້ນ, ເຮົາຂໍບອກວ່າຮອຍຕີນທີ່ພວກເຈົ້າປະໄວ້ບົນເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້ານັ້ນແມ່ນບໍ່ມີຄວາມໝາຍຫຍັງເລີຍ. ການເດີນທາງຕາມສາຍທາງແຫ່ງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້ານັ້ນບໍ່ໄດ້ປູບົນພື້ນຖານທີ່ດີ ແລະ ພວກເຈົ້າພຽງກໍາລັງຜ່ານການເຄື່ອນໄຫວເທົ່ານັ້ນ. ເຈົ້າມັກຈະສົ່ງໃສໃນພຣະທໍາຂອງພຣະຄຣິດຢູ່ສະເໝີ ແລະ ບໍ່ສາມາດນໍາເອົາໄປປະຕິບັດຕາມໂດຍທັນທີທັນໃດ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຄຣິດ ແລະ ມີຄວາມຄິດຕ່າງໆນາໆກ່ຽວກັບພຣະອົງຢູ່ສະເໝີ ນັ້ນກໍ່ແມ່ນອີກເຫດຜົນໜຶ່ງທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຄຣິດ. ມີຄວາມສົງໃສກ່ຽວກັບພາລະກິດຂອງພຣະຄຣິດຢູ່ສະເໝີ, ບໍ່ສົນໃຈຮັບຟັງພຣະທໍາຂອງພຣະຄຣິດ, ວິພາກວິຈານທຸກພາລະກິດທີ່ກະທໍາໂດຍພຣະຄຣິດ ແລະ ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈພາລະກິດນັ້ນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການປ່ອຍວາງແນວຄິດ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການອະທິບາຍໃດໆກໍຕາມ ແລະ ອື່ນໆອີກ. ທັງໝົດນີ້ແມ່ນອົງປະກອບແຫ່ງການບໍ່ເຊື່ອທີ່ປະປົນຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຈົ້າ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຈົ້າຕິດຕາມພາລະກິດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ບໍ່ເຄີຍລົ້ມເລີກກໍຕາມ, ແຕ່ວ່າພວກເຈົ້າມີແນວຄິດກະບົດຫຼາຍເກີນໄປທີ່ປະປົນຢູ່ໃນໃຈຂອງພວກເຈົ້າ. ແນວຄິດການກະບົດນີ້ ຄືຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດໃນຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ. ບາງເທື່ອເຈົ້າບໍ່ເຫັນດີນຳ, ແຕ່ຖ້າວ່າເຈົ້າບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງເຈົ້າເອງ, ແລ້ວເຈົ້າກໍ່ຈະເປັນຜູ້ທີ່ຈະພິນາດຢ່າງແນ່ນອນ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເອົງຢ່າງແທ້ຈິງເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ສົມບູນ, ບໍ່ແມ່ນບັນດາຜູ້ທີ່ສົງໃສໃນພຣະອົງ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ລັງເລໃຈໃນການຕິດຕາມພຣະອົງເຖິງແມ່ນບໍ່ເຄີຍເຊື່ອວ່າພຣະອົງແມ່ນພຣະເຈົ້າກໍຕາມ.

ບາງຄົນບໍ່ຊື່ນຊົມຍິນດີໃນຄວາມຈິງ, ຈະໃຫ້ຊື່ນຊົມກັບການຕັດສິນແມ່ນແຮງໄກ. ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ, ພວກເຂົາແມ່ນຊື່ນຊົມຍິນດີໃນອຳນາດ ແລະ ຄວາມຮັ່ງມີ; ຄົນເຊັ່ນນີ້ຖືວ່າເປັນຄົນສະແຫວງຫາອໍານາດ. ພວກເຂົາຄົ້ນຫານິກາຍຈາກສາສະໜາຄຣິດຕ່າງໆ ໃນໂລກທີ່ມີອິດທິພົນ ແລະ ສິດຍາພິບານ ແລະ ຄູອາຈານຈາກໂຮງຮຽນສອນສາສະໜາ. ເຖິງແມ່ນວ່າໄດ້ຍອມຮັບເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມຈິງແລ້ວ, ພວກເຂົາຍັງສົງໃສ ແລະ ບໍ່ສາມາດອຸທິດຕົນເອງໄດ້ຢ່າງເຕັມສ່ວນ. ພວກເຂົາເວົ້າກ່ຽວກັບການເສຍສະລະເພື່ອພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ສາຍຕາຂອງພວກເຂົາເນັ້ນໃສ່ສິດຍາພິບານ ແລະ ອາຈານຜູ້ຫຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ສ່ວນພຣະຄຣິດແມ່ນຖືກປັດຖິ້ມ. ຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຊື່ສຽງ, ໂຊກລາບ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ. ພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອເລີຍວ່າຊາຍຈ່ອຍບາງຄົນນີ້ຈະສາມາດເອົາຊະນະຄົນຫຼວງຫຼາຍໄດ້, ຄົນທີ່ແສນທຳມະດາຄົນໜຶ່ງທີ່ຈະສາມາດເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນສົມບູນແບບໄດ້. ພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອເລີຍວ່າຄົນທຳມະດາເຫຼົ່ານີ້ໃນທ່າມກາງຂີ່ຝູ່ນ ແລະ ກອງຂີ້ເຫຍື່ອແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກໂດຍພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາເຊື່ອວ່າຖ້າຄົນເຊັ່ນນັ້ນແມ່ນວັດຖຸປະສົງແຫ່ງການກູ້ໄຖ່ຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ, ສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກກໍ່ຄົງຈະກັບກັນ ແລະ ມະນຸດທັງຫຼາຍຈະພາກັນຫົວຂວັນຈົນສຸດຂີດ. ພວກເຂົາເຊື່ອວ່າຖ້າພຣະເຈົ້າເລືອກຄົນທໍາມະດາເຊັ່ນນັ້ນໃຫ້ເປັນຜູ້ສົມບູນແບບ, ແລ້ວຜູ້ຫຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນກໍ່ຈະກາຍເປັນພຣະເຈົ້າເອງ. ມຸມມອງຂອງພວກເຂົາຖືກເປິເປື້ອນດ້ວຍຄວາມບໍ່ເຊື່ອ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຍິ່ງກວ່າຄວາມບໍ່ເຊື່ອອີກ, ພວກເຂົາຄືສັດຮ້າຍ. ເພາະພວກເຂົາໃຫ້ຄວາມສໍາຄັນກັບຍົດຕໍາແໜ່ງ, ສັກສີ ແລະ ອໍານາດ; ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຖືເປັນເລື່ອງໃຫຍ່ຄືຄົນກຸ່ມໃຫຍ່ ແລະ ນິກາຍຈາກສາສະໜາຄຣິດຕ່າງໆ. ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມນັບຖືຕໍ່ຜູ້ທີ່ຖືກຊີ້ນຳໂດຍພຣະຄຣິດເລີຍ; ພວກເຂົາເປັນພຽງຄົນທໍລະຍົດທີ່ຫັນຫຼັງໃຫ້ກັບພຣະຄຣິດ, ທັງດ້ານຄວາມຈິງ, ແລະ ດ້ານຊີວິດ.

ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຊີດຊູນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມສຸພາບຖ່ອມຕົນຂອງພຣະຄຣິດ, ແຕ່ແມ່ນບັນດາຜູ້ນໍາສາສະໜາທີ່ມີສະຖານະໂດດເດັ່ນ. ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັກຄວາມໜ້າຮັກ ແລະ ຄວາມສະຫຼຽວສະຫຼາດຂອງພຣະຄຣິດ, ແຕ່ຮັກພວກຄົນຊົ່ວຮ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ພົວພັນກັບໂລກອັນເສື່ອມໂຊມ. ເຈົ້າຫົວຂວັນຄວາມເຈັບປວດຂອງພຣະຄຣິດຜູ້ທີ່ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ບ່ອນຈະວາງສີສະຂອງພຣະອົງ, ແຕ່ເຊີດຊູຊາກສົບທີ່ຢຶດເອົາເຄື່ອງຖວາຍບູຊາ ແລະ ໃຊ້ຊີວິດຢູ່ກັບການມຶນເມົາ. ເຈົ້າບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະທົນທຸກຄຽງຂ້າງກັບພຣະຄຣິດ, ແຕ່ຍິນດີເຂົ້າໄປໃນອ້ອມແຂນຂອງພວກຕໍ່ຕ້ານສາສະໜາຄຣິດເຫຼົ່ານັ້ນ ເຖິ່ງແມ່ນວ່າພວກເຂົາສະໜອງໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ພຽງແຕ່ເນື້ອໜັງ, ໜັງສື ແລະ ອໍານາດການຄວບຄຸມກໍ່ຕາມ. ແມ່ນແຕ່ດຽວນີ້ຫົວໃຈຂອງເຈົ້າກໍ່ຍັງຫັນໄປຫາພວກເຂົາຢູ່, ໄປຫາຊື່ສຽງຂອງພວກເຂົາ, ໄປຫາຈຸດຢືນຂອງພວກເຂົາຢູ່ໃນໃຈຂອງຊາຕານທັງຫຼາຍ ແລະ ໄປຫາອິດທິພົນ ແລະ ອຳນາດຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ເຈົ້າສືບຕໍ່ມີທັດສະນະຄະຕິ ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າເຫັນວ່າ ພາລະກິດຂອງພຣະຄຣິດແມ່ນຍາກທີ່ຈະກືນລົງຄໍ ແລະ ເຈົ້າບໍ່ເຕັມໃຈຍອມຮັບເອົາມັນ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ເຮົາບອກເຈົ້າວ່າ ເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມເຊື່ອໃນການຍອມຮັບພຣະຄຣິດ. ເຫດຜົນທີ່ເຈົ້າໄດ້ຕິດຕາມພຣະອົງຈົນຮອດທຸກວັນນີ້ ແມ່ນພຽງຍ້ອນວ່າເຈົ້າບໍ່ມີທາງເລືອກອື່ນ. ຮູບພາບອັນສູງສົ່ງຕ່າງໆແມ່ນປົກຄຸມຫົວໃຈຂອງເຈົ້າຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ; ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຫຼົງລືມທຸກໆຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳຂອງພວກເຂົາ ຫຼື ຄໍາເວົ້າ ແລະ ມືທີ່ມີອິດທິພົນຂອງພວກເຂົາ. ຢູ່ໃນໃຈພວກເຈົ້າ, ພວກເຂົາສູງສົ່ງ ແລະ ເປັນວິລະບຸລຸດຕະຫຼອດການ. ແຕ່ບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນສຳລັບພຣະຄຣິດໃນທຸກວັນນີ້. ພຣະອົງບໍ່ມີຄວາມສຳຄັນໃນໃຈເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ສົມຄວນໄດ້ຮັບຄວາມເຄົາລົບນັບຖືກຕະຫຼອດໄປ. ເພາະວ່າພຣະອົງທຳມະດາເກີນໄປ, ມີອິດທິພົນໜ້ອຍເກີນໄປ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມສູງສົ່ງຫຍັງທັງສິ້ນ.

ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເຮົາຂໍບອກວ່າທຸກຄົນທີ່ບໍ່ໃຫ້ຄຸນຄ່າຕໍ່ຄວາມຈິງ ແມ່ນຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອ ແລະ ເປັນຜູ້ທໍລະຍົດຕໍ່ຄວາມຈິງ. ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຈະບໍ່ມີວັນໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຈາກພຣະຄຣິດ. ຕອນນີ້ເຈົ້າໄດ້ຮູ້ແລ້ວບໍວ່າຄວາມບໍ່ເຊື່ອຢູ່ພາຍໃນຕົວເຈົ້ານັ້ນມີຫຼາຍປານໃດ? ແລະ ຫຼາຍປານໃດທີ່ທໍລະຍົດຕໍ່ພຣະຄຣິດ? ເຮົາຂໍເຕືອນເຈົ້າດັ່ງນີ້: ເນື່ອງຈາກວ່າເຈົ້າໄດ້ເລືອກເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມຈິງແລ້ວ, ເຈົ້າກໍ່ຄວນອຸທິດຕົວເຈົ້າຢ່າງສຸດໃຈ; ຢ່າສັບສົນ ແລະ ສອງຈິດສອງໃຈ. ເຈົ້າຄວນເຂົ້າໃຈວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງໂລກ ຫຼື ຂອງບຸກຄົນໃດໜຶ່ງ, ແຕ່ເປັນຂອງທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ, ເປັນຂອງທຸກຄົນທີ່ນະມັດສະການພຣະອົງ ແລະ ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ອຸທິດຕົນ ແລະ ຊື່ສັດຕໍ່ພຣະອົງ.

ປັດຈຸບັນນີ້, ຄວາມບໍ່ເຊື່ອຍັງມີຫຼາຍຢູ່ໃນຕົວພວກເຈົ້າ. ລອງເບິ່ງຢ່າງຈິງຈັງ ພາຍໃນຕົວເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າຈະພົບຄຳຕອບຂອງເຈົ້າຢ່າງແນ່ນອນ. ເມື່ອເຈົ້າພົບຄໍາຕອບທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວ, ຈາກນັ້ນເຈົ້າຈະຍອມຮັບວ່າເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ເຈົ້າເປັນຄົນທີ່ຫຼອກລວງ, ດູໝິ່ນ ແລະ ທໍລະຍົດຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ເປັນຄົນທີ່ບໍ່ພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ. ແລ້ວທ້າຍທີ່ສຸດ ເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າພຣະຄຣິດບໍ່ແມ່ນມະນຸດ, ແຕ່ເປັນພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອວັນນັ້ນມາເຖິງ, ເຈົ້າຈະສັນລະເສີນ, ຢຳເກງ ແລະ ຮັກພຣະຄຣິດຢ່າງແທ້ຈິງ. ປັດຈຸບັນນີ້, ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຈົ້ານັ້ນມີພຽງແຕ່ສາມສິບເປີເຊັນເທົ່ານັ້ນ, ສ່ວນອີກເຈັດສິບເປີເຊັນນັ້ນແມ່ນຖືກຄອບງຳດ້ວຍຄວາມສົງໃສ. ບໍ່ວ່າການກະທຳໃດທີ່ໄດ້ກະທຳ ແລະ ປະໂຫຍກໃດທີ່ໄດ້ກ່າວໂດຍພຣະຄຣິດ ແມ່ນສາມາດເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າມີຄວາມຄິດຕ່າງໆນາໆ ແລະ ວິພາກວິຈານກ່ຽວກັບພຣະອົງ. ຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ຄຳວິພາກວິຈານເຫຼົ່ານີ້ເກີດຈາກຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງພວກເຈົ້າໃນພຣະອົງຢ່າງສົມບູນ. ພວກເຈົ້າເຊີດຊູ ແລະ ຢໍາເກງສະເພາະແຕ່ພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ເທິງຟ້າສະຫວັນທີ່ແນມບໍ່ເຫັນເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣະຄຣິດທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ເທິ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ນີ້ກໍບໍ່ແມ່ນຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງພວກເຈົ້າເຊັ່ນກັນບໍ? ພວກເຈົ້າພຽງສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າທີ່ໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດໃນອາດີດ ແຕ່ບໍ່ເງີຍໜ້າຂຶ້ນມາເບິ່ງພຣະຄຣິດຂອງວັນນີ້ເລີຍ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ“ຄວາມເຊື່ອ” ທີ່ປະປົນຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຈົ້າສະເໝີ ທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະຄຣິດຂອງວັນນີ້. ເຮົາບໍ່ຂໍປະມານພວກເຈົ້າ, ເພາະວ່າພວກເຈົ້າມີຄວາມບໍ່ເຊື່ອໃນຕົວຂອງພວກເຈົ້າຫຼາຍເກີນໄປ, ພວກເຈົ້າບໍ່ບໍລິສຸດເກີນໄປ ແລະ ຕ້ອງຖືກຊໍາລະລ້າງໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດເຫຼົ່ານີ້ເປັນສັນຍານບົ່ງບອກວ່າພວກເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມເຊື່ອເລີຍ; ມັນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການປະຖິ້ມພຣະຄຣິດຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ໝາຍເຈົ້າໄວ້ເປັນຜູ້ທໍລະຍົດຕໍ່ພຣະຄຣິດຄົນໜຶ່ງ. ມັນເປັນຜ້າຄຸມໜາທີ່ປົກຄຸມຄວາມຮູ້ຂອງພວກເຈົ້າກ່ຽວກັບພຣະຄຣິດ, ເປັນອຸປະສັກຕໍ່ການຖືກຮັບໂດຍພຣະຄຣິດ, ເປັນອຸປະສັກທີ່ຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ພວກເຈົ້າເຂົ້າກັນໄດ້ກັບພຣະຄຣິດ ແລະ ຍັງເປັນຂໍ້ພິສູດວ່າພຣະຄຣິດບໍ່ເຫັນດີໃນຕົວພວກເຈົ້າ. ຕອນນີ້ ເຖິງເວລາທີ່ຕ້ອງກວດສອບທຸກພາກສ່ວນຂອງຊີວິດພວກເຈົ້າຄືນໃໝ່ແລ້ວ! ການເຮັດເຊັ່ນນີ້ ຈະເປັນປະໂຫຍດແກ່ພວກເຈົ້າໃນທຸກດ້ານທີ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຈິນຕະນາການໄດ້!

ກ່ອນນີ້: ເຈົ້າຄວນສະແຫວງຫາຫົນທາງທີ່ຈະເຂົ້າກັບພຣະຄຣິດ

ຕໍ່ໄປ: ພຣະຄຣິດປະຕິບັດພາລະກິດແຫ່ງການພິພາກສາດ້ວຍຄວາມຈິງ

ພວກເຮົາຈະສາມາດຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະຂອງບາບ ແລະ ບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບຂອງການເຮັດບາບ ແລະ ການສາລະພາບບາບອີກຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຮົາຮັກທີ່ຈະໄດ້ຍິນຈາກເຈົ້າ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າພົບເສັ້ນທາງໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ.
ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ
ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ Messenger

ເນື້ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ການບັງເກີດເປັນມະນຸດທັງສອງຄັ້ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຂອງການບັງເກີດເປັນມະນຸດສຳເລັດ

ແຕ່ລະຂັ້ນຕອນຂອງພາລະກິດທີ່ປະຕິບັດໂດຍພຣະເຈົ້າແມ່ນມີຄວາມສໍາຄັນຕົວຈິງຂອງມັນເອງ. ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອພຣະເຢຊູມາ ພຣະອົງເປັນເພດຊາຍ ແລະ...

ການຕັ້ງຄ່າ

  • ຂໍ້ຄວາມ
  • ຊຸດຮູບແບບ

ສີເຂັ້ມ

ຊຸດຮູບແບບ

ຟອນ

ຂະໜາດຟອນ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ຄວາມກວ້າງຂອງໜ້າ

ສາລະບານ

ຄົ້ນຫາ

  • ຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມນີ້
  • ຄົ້ນຫາໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້