ບົດທີ 100

ເຮົາກຽດຊັງທຸກຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າ ແລະ ຖືກເລືອກໂດຍເຮົາ. ເພາະສະນັ້ນ ເຮົາຕ້ອງເອົາຄົນເຫຼົ່ານີ້ອອກໄປຈາກເຮືອນຂອງເຮົາເທື່ອລະຄົນ ແລ້ວດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ວິຫານຂອງເຮົາບໍລິສຸດ ແລະ ບໍ່ມີມົນທິນ, ເຮືອນຂອງເຮົາໃໝ່ຢູ່ສະເໝີ ແລະ ບໍ່ເຄີຍເກົ່າເລີຍ, ຊື່ອັນບໍລິສຸດຂອງເຮົາແມ່ນສາມາດເຜີຍແຜ່ໄປຕະຫຼອດການ ແລະ ຄົນບໍລິສຸດຂອງເຮົາສາມາດກາຍເປັນສຸດທີ່ຮັກຂອງເຮົາໄດ້. ສາກແບບນີ້, ເຮືອນແບບນີ້, ລາຊະອານາຈັກແບບນີ້ແມ່ນເປົ້າໝາຍຂອງເຮົາ ແລະ ທີ່ຢູ່ອາໃສຂອງເຮົາ; ນີ້ແມ່ນພື້ນຖານແຫ່ງການຊົງສ້າງທຸກສິ່ງຂອງເຮົາ. ບໍ່ມີໃຜທີ່ອາດແກວ່ງ ຫຼື ປ່ຽນແປງມັນໄດ້. ຈະມີພຽງແຕ່ເຮົາ ແລະ ບຸດຊາຍສຸດທີ່ຮັກຂອງເຮົາເທົ່ານັ້ນທີ່ອາໄສຢູ່ຮ່ວມກັບພາຍໃນມັນ ແລະ ຈະບໍ່ມີໃຜໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ຢຽບຍ້ຳມັນລົງໃຕ້ຕີນໄດ້, ບໍ່ມີຫຍັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ຄອບຄອງມັນ ແລະ ແຮງແລ້ວທີ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ພຶ່ງປະສົງຈະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໄດ້. ທັງໝົດຈະແມ່ນການສັນລະເສີນ ແລະ ການເຊີດຊູ ແລະ ທັງໝົດຈະເປັນສາກທີ່ມະນຸດບໍ່ສາມາດຈິນຕະນາການໄດ້. ເຮົາປາດຖະໜາພຽງແຕ່ວ່າພວກເຈົ້າຖະຫວາຍພາລະກຳລັງທັງໝົດຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ແກ່ເຮົາແບບໝົດຈິດໝົດໃຈຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ດ້ວຍສຸດຄວາມສາມາດຂອງພວກເຈົ້າ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນມື້ນີ້ ຫຼື ມື້ອື່ນ, ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ທີ່ໃຫ້ບໍລິການແກ່ເຮົາ ຫຼື ເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພອນ, ພວກເຈົ້າທັງໝົດຄວນອອກແຮງວັດກຳລັງຂອງພວກເຈົ້າເພື່ອລາຊະອານາຈັກຂອງເຮົາ. ນີ້ແມ່ນຂໍ້ມູກມັດທີ່ຜູ້ທີ່ຖືກສ້າງທັງໝົດຄວນຮັບເອົາ ແລະ ມັນຕ້ອງຖືກປະຕິບັດ ແລະ ຖືກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດດ້ວຍວິທີນີ້. ເຮົາຈະກະຕຸ້ນໃຫ້ທຸກສິ່ງໃຫ້ບໍລິການເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄວາມງົດງາມຂອງລາຊະອານາຈັກຂອງເຮົາໃໝ່ຕະຫຼອດໄປ ແລະ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ເຮືອນຂອງເຮົານັ້ນມີຄວາມກົມກຽວ ແລະ ສາມັກຄີກັນ. ບໍ່ມີໃຜໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ທ້າທາຍເຮົາ ແລະ ໃຜກໍຕາມທີ່ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນຈະຕ້ອງປະສົບກັບການພິພາກສາ ແລະ ຖືກສາບແຊ່ງ. ປັດຈຸບັນນີ້ ຄຳສາບແຊ່ງຂອງເຮົາເລີ່ມຕົກລົງສູ່ທຸກຊາດ ແລະ ທຸກຄົນ, ການສາບແຊ່ງຂອງເຮົານັ້ນຮ້າຍແຮງຍິ່ງກວ່າການພິພາກສາຂອງເຮົາອີກ. ຕອນນີ້ແມ່ນເວລາທີ່ຈະເລີ່ມລົງໂທດທຸກຄົນ, ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເວົ້າໄດ້ວ່າເປັນຄຳສາບແຊ່ງ. ນີ້ກໍຍ້ອນວ່າ ປັດຈຸບັນນີ້ແມ່ນຍຸກສຸດທ້າຍ ແລະ ບໍ່ແມ່ນຍຸກແຫ່ງການຊົງສ້າງ. ເນື່ອງຈາກຍຸກສະໄໝຜັນປ່ຽນ, ຈັງຫວະຂອງພາລະກິດເຮົາຕອນນີ້ຈຶ່ງແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍ. ເນື່ອງຈາກຄວາມຕ້ອງການຂອງພາລະກິດຂອງເຮົາ, ຄົນທີ່ເຮົາຕ້ອງການກໍແຕກຕ່າງກັນດ້ວຍ; ບັນດາຜູ້ທີ່ຄວນຖືກປະຖິ້ມຈະຖືກປະຖິ້ມ; ບັນດາຜູ້ທີ່ຄວນຖືກຕັດອອກຈະຖືກຕັດອອກ; ບັນດາຜູ້ທີ່ຄວນຖືກຂ້າຈະຖືກຂ້າ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຄວນຖືກປະໄວ້ຈະຖືກປະໄວ້. ນີ້ເປັນແນວໂນ້ມທີ່ຫຼີກຫຼ່ຽງບໍ່ໄດ້ເຊິ່ງຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມປະສົງຂອງມະນຸດ ແລະ ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດຈະສາມາດປ່ຽນແປງມັນໄດ້. ມັນຕ້ອງສຳເລັດໄປຕາມຄວາມປະສົງຂອງເຮົາ! ເຮົາຈະປະຖິ້ມບັນດາຜູ້ທີ່ເຮົາຕ້ອງການປະຖິ້ມ ແລະ ກໍາຈັດບັນດາຜູ້ທີ່ເຮົາຢາກກໍາຈັດ; ບໍ່ມີໃຜຈະກະທຳໂດຍພາລະການ. ເຮົາປະບັນດາຜູ້ທີ່ເຮົາປາດຖະໜາຢາກປະໄວ້ ແລະ ເຮົາຮັກຜູ້ທີ່ເຮົາປາດຖະໜາທີ່ຈະຮັກ; ນີ້ຕ້ອງເປັນໄປຕາມຄວາມປະສົງຂອງເຮົາ! ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມອາລົມ; ເຮົາມີພຽງຄວາມຊອບທຳ, ການພິພາກສາ ແລະ ຄວາມໂກດຮ້າຍ ໂດຍທີ່ບໍ່ມີອາລົມແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍເລີຍ. ບໍ່ມີຮ່ອງຮອຍຈາງໆຂອງມະນຸດໃນຕົວເຮົາ ຍ້ອນວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າ, ຕົວຕົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຍ້ອນວ່າຄົນທັງໝົດເຫັນແງ່ມຸມຂອງເຮົາເຊິ່ງແມ່ນຄວາມເປັນມະນຸດຂອງເຮົາ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຫັນແງ່ມຸມທີ່ເປັນຄວາມເປັນພຣະເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາຕາບອດ ແລະ ສັບສົນ!

ພວກເຈົ້າຕ້ອງເກັບຮັກສາສິ່ງທີ່ເຮົາບອກພວກເຈົ້າໄວ້ໃນໃຈຂອງພວກເຈົ້າ, ພວກເຈົ້່່າຕ້ອງເຂົ້າໃຈຫົວໃຈຂອງເຮົາຜ່ານພຣະທຳຂອງເຮົາ ແລະ ສະແດງຄວາມເຫັນໃຈຕໍ່ພາລະຂອງເຮົາ.​ ເມື່ອນັ້ນພວກເຈົ້າຈຶ່ງຈະໄດ້ຮູ້ຈັກຄວາມຊົງລິດທານຸພາບສູງສຸດຂອງເຮົາ ແລະ ເຫັນຕົວຕົນຂອງເຮົາ. ເພາະວ່າພຣະທຳຂອງເຮົາແມ່ນພຣະທຳແຫ່ງສະຕິປັນຍາ ແລະ ບໍ່ມີໃຜສາມາດເຂົ້າໃຈຫຼັການ ຫຼື ບົດບັນຢັດທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງພຣະທຳຂອງເຮົາໄດ້. ຄົນຄິດວ່າເຮົາຝຶກຝົນການຫຼອກລວງ ແລະ ການຄົດໂກງ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກເຮົາຜ່ານພຣະທຳຂອງເຮົາ, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ, ພວກເຂົາກັບໝິ່ນປະໝາດເຮົາ. ພວກເຂົາຊ່າງຕາບອດ ແລະ ໂງ່ຈ້າແທ້ໆ! ພວກເຂົາຂາດແມ່ນແຕ່ການຍັ່ງຮູ້ທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ. ທຸກປະໂຫຍກທີ່ເຮົາກ່າວມີສິດອຳນາດ ແລະ ການພິພາກສາ ແລະ ບໍ່ມີໃຜສາມາດປ່ຽນແປງພຣະທຳຂອງເຮົາໄດ້. ເມື່ອພຣະທຳຂອງເຮົາອອກມາ, ສິ່ງຕ່າງໆຈະສຳເລັດລົງຕາມພຣະທຳຂອງເຮົາຢ່າງແນ່ນອນ; ນີ້ແມ່ນອຸປະນິໄສຂອງເຮົາ. ພຣະທຳຂອງເຮົາແມ່ນສິດອຳນາດ ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ແກ້ໄຂພຣະທໍາເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນໄດ້ລ່ວງເກີນການຂ້ຽນຕີຂອງເຮົາ ແລະ ເຮົາຈະຕ້ອງລົງມືກັບພວກເຂົາ. ໃນກໍລະນີຮ້າຍແຮງ ພວກເຂົານຳເອົາການທໍາລາຍມາສູ່ຊີວິດຂອງຕົນເອງ ແລະ ພວກເຂົາກໍ່ລົງສູ່ແດນມໍລະນະ ຫຼື ສູ່ຂຸມເລິກ. ນີ້ແມ່ນວິທີດຽວທີ່ເຮົາຈັດການກັບມວນມະນຸດ ແລະ ມະນຸດບໍ່ມີທາງທີ່ຈະປ່ຽນແປງມັນໄດ້ ເນື່ອງຈາກນີ້ແມ່ນພຣະດຳລັດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງເຮົາ. ຈົ່ງຈື່ຈຳສິ່ງນີ້ໄວ້! ບໍ່ມີໃຜໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ລ່ວງເກີນພຣະດຳລັດຂອງເຮົາ; ສິ່ງຕ່າງໆຕ້ອງເປັນໄປຕາມຄວາມປະສົງຂອງເຮົາ! ໃນອະດີດ, ເຮົາງ່າຍກັບພວກເຈົ້າຫຼາຍເກີນໄປ ແລະ ພວກເຈົ້າກໍຜະເຊີນແຕ່ກັບພຣະທຳຂອງເຮົາເທົ່ານັ້ນ. ພຣະທຳທີ່ເຮົາກ່າວກ່ຽວກັບການລົງມືກັບຄົນນັ້ນຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນເທື່ອ. ແຕ່ນັບຈາກມື້ນີ້ໄປ, ໄພພິບັດທັງໝົດ (ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບພຣະດຳລັດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງເຮົາ) ຈະມາຕາມໆກັນເພື່ອລົງທຸກຄົນທີ່ບໍ່ປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງເຮົາ. ຈະຕ້ອງມີການມາເຖິງຂອງຄວາມຈິງ, ບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ຄົນກໍຈະບໍ່ສາມາດເຫັນຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງເຮົາ ແຕ່ຈະເຮັດໃຫ້ຕົວເອງເສື່ອມຊາມຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ. ນີ້ແມ່ນຂັ້ນຕອນແຫ່ງແຜນການຄຸ້ມຄອງຂອງເຮົາ ແລະ ແມ່ນວິທີເຊິ່ງເຮົາປະຕິບັດຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປຂອງພາລະກິດເຮົາ. ເຮົາກ່າວແບບນີ້ກັບພວກເຈົ້າລ່ວງໜ້າເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະສາມາດຫຼີກຫຼ່ຽງການກະທຳຄວາມຜິດ ແລະ ການທົນທຸກກັບການລົງໂທດທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດຕະຫຼອດໄປ. ໝາຍຄວາມວ່າ ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ, ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນໄດ້ຮັບບ່ອນທີ່ເໝາະສົມຂອງພວກເຂົາຕາມຄວາມປະສົງຂອງເຮົາ ແລະ ເຮົາຈະຂ້ຽນຕີພວກເຂົາເທື່ອລະຄົນ ຍົກເວັ້ນແຕ່ບຸດຊາຍກົກຂອງເຮົາ. ເຮົາຈະບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ພວກເຂົາຫຼຸດລອດໄປແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ. ພວກເຈົ້າກ້າເສເພອີກແມ້! ເຈົ້າກ້າກະບົດອີກແມ້! ເຮົາເຄີຍກ່າວມາກ່ອນແລ້ວວ່າເຮົາຊອບທໍາກັບທຸກຄົນ, ວ່າເຮົາບໍ່ມີເສດສ້ຽວຄວາມຮູ້ສຶກ ແລະ ນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າອຸປະນິໄສຂອງເຮົາຕ້ອງບໍ່ຖືກລ່ວງເກີນ. ນີ້ແມ່ນຕົວຕົນຂອງເຮົາ. ບໍ່ມີໃຜສາມາດປ່ຽນແປງສິ່ງນີ້ໄດ້. ທຸກຄົນໄດ້ຍິນພຣະທຳຂອງເຮົາ ແລະ ທຸກຄົນເຫັນໂສມໜ້າທີ່ມີລັດສະໝີຂອງເຮົາ. ທຸກຄົນຕ້ອງເຊື່ອຟັງເຮົາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະ ຢ່າງແນ່ນອນ. ນີ້ແມ່ນພຣະດຳລັດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງເຮົາ. ທຸກຄົນທົ່ວຈັກກະວານ ແລະ ຈົນສຸດແຜ່ນດິນໂລກຄວນສັນລະເສີນ ແລະ ເຊີດຊູເຮົາ ຍ້ອນວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ເປັນເອກະລັກ, ຍ້ອນວ່າເຮົາແມ່ນຕົວຕົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ບໍ່ມີໃຜສາມາດປ່ຽນແປງພຣະທຳ ແລະ ຄຳເວົ້າຂອງເຮົາ, ຄຳປາໄສ ແລະ ທ່າທາງຂອງເຮົາໄດ້ ຍ້ອນວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເລື່ອງຂອງເຮົາຜູ້ດຽວ ແລະ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ມີມາແຕ່ສະໄໝບູຮານ ແລະ ຈະມີຢູ່ຕະຫຼອດໄປ.

ຄົນປິດບັງຄວາມຕັ້ງໃຈເພື່ອທົດສອບເຮົາ ແລະ ພວກເຂົາຕ້ອງການພົບບາງຢ່າງພາຍໃນພຣະທຳຂອງເຮົາເຊິ່ງພວກເຂົາສາມາດໃຊ້ຕໍ່ຕ້ານເຮົາ ເພື່ອໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີເຮົາ. ເຮົາຕ້ອງຖືກເຈົ້າໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີບໍ? ເຮົາຕ້ອງຖືກພິພາກສາແບບສະບາຍສະບາຍບໍ? ທຸລະຂອງເຮົາຕ້ອງຖືກສົນທະນາແບບສະບາຍສະບາຍບໍ? ພວກເຈົ້າເປັນພວກທີ່ບໍ່ຮູ້ວ່າແມ່ນຫຍັງດີສຳລັບພວກເຈົ້າແທ້ໆ! ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກເຮົາແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍເລີຍ! ພູຊີອອນແມ່ນຫຍັງ? ທີ່ພັກພິງຂອງເຮົາແມ່ນຫຍັງ? ດິນແດນທີ່ແສນດີຂອງການາອານແມ່ນຫຍັງ? ພື້ນຖານຂອງການຊົງສ້າງແມ່ນຫຍັງ? ເປັນຫຍັງໃນຊ່ວງສອງສາມວັນທີ່ຜ່ານມາເຮົາຈຶ່ງໄດ້ສືບຕໍ່ກ່າວເຖິງພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້? ພູຊີອອນ, ທີ່ພັກພິງຂອງເຮົາ, ດິນແດນທີ່ແສນດີຂອງການາອານ, ພື້ນຖານຂອງການຊົງສ້າງ; ທັງໝົດນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງກໍເພື່ອອ້າງອີງເຖິງຕົວຕົນຂອງເຮົາ (ອ້າງອີງເຖິງຮ່າງກາຍ). ຄົນທັງຫຼາຍຄິດວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສະຖານທີ່ທີ່ມີຢູ່ຈິງເປັນຮູບປະທໍາ. ຕົວຕົນຂອງເຮົາແມ່ນພູຊີອອນ; ມັນແມ່ນບ່ອນພັກພິງຂອງເຮົາ. ໃຜກໍຕາມທີ່ເຂົ້າສູ່ໂລກຝ່າຍວິນຍານຈະປີນພູຊີອອນ ແລະ ຈະເຂົ້າສູ່ບ່ອນພັກພິງຂອງເຮົາ. ເຮົາສ້າງທຸກສິ່ງພາຍໃນຕົວເຮົາເອງ; ນັ້ນກໍຄື ທຸກສິ່ງໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນມາຢູ່ໃນຮ່າງກາຍ, ເພາະສະນັ້ນມັນຈຶ່ງເປັນພື້ນຖານ. ເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງກ່າວວ່າພວກເຈົ້າຈະກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍພ້ອມກັນກັບເຮົາ? ມີຄວາມໝາຍດັ່ງເດີມຢູ່ໃນນັ້ນ. ຄືກັນກັບຊື່ “ພຣະເຈົ້າ”, ນາມເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ມີຄວາມໝາຍໃນຕົວຂອງມັນເອງ ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ແມ່ນຊື່ທີ່ແຕກຕ່າງທີ່ເຮົາຕັ້ງໃຫ້ສະຖານທີ່ຕ່າງໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໃສ່ໃຈກັບຄວາມໝາຍຕາມຕົວອັກສອນຂອງພວກມັນຫຼາຍເກີນໄປ ແຕ່ຈົ່ງສຸມໃສ່ການໄດ້ຍິນພຣະທຳຂອງເຮົາເທົ່ານັ້ນ. ເຈົ້າຕ້ອງເຫັນພວກມັນໃນທາງນີ້ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນເຈົ້າຈະສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງເຮົາໄດ້. ເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງເຕືອນຄວາມຈຳພວກເຈົ້າຊ້ຳໆວ່າໃຫ້ມີສະຕິປັນຍາຢູ່ໃນພຣະທຳຂອງເຮົາ? ມີຈັກຄົນໃນບັນດາພວກເຈົ້າທີ່ໄດ້ພະຍາຍາມຫາຄວາມໝາຍທີ່ຢູ່ເບື້ຶອງຫຼັງເລື່ອງນີ້? ພວກເຈົ້າທຸກຄົນກຳລັງວິເຄາະແບບສຸ່ມສີ່ສຸ່ມຫ້າ ແລະ ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ!

ຕອນນີ້ພວກເຈົ້າກໍຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈໃນສິ່ງຕ່າງໆເປັນສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວໃນອະດີດ. ພວກເຈົ້າຢູ່ໃນສະຖານະຂອງຄວາມສົງໄສ ແລະ ບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ເຮົາພໍໃຈໄດ້. ໃນເວລາໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າສາມາດແນ່ໃຈກ່ຽວກັບທຸກໆປະໂຫຍກທີ່ເຮົາກ່າວ, ນັ້ນຈະແມ່ນເວລາທີ່ຊີວິດຂອງພວກເຈົ້າຈະເລີນເຕີບໂຕ. ສຳລັບເຮົາແລ້ວ, ມື້ໜຶ່ງເປັນຄືກັບພັນປີ ແລະ ພັນປີເປັນຄືກັບມື້ໜຶ່ງ; ພວກເຈົ້າຄິດແນວໃດຕໍ່ເວລາທີເຮົາກ່າວເຖິງ? ພວກເຈົ້າຈະອະທິບາຍມັນແນວໃດ? ພວກເຈົ້າຕີຄວາມໝາຍມັນຜິດໄປ! ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ອຶກກະທຶກກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ກັບເຮົາ ໂດຍປາດຖະໜາທີ່ຈະພົບບາງສິ່ງເພື່ອໃຊ້ຕໍ່ຕ້ານເຮົາ; ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ່ວ່າແມ່ນຫຍັງດີສຳລັບພວກເຈົ້າ! ຈົ່ງລະວັງ, ບໍ່ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈະລົງມືກັບພວກເຈົ້າ! ເມື່ອວັນທີ່ທຸກສິ່ງຖືກເຮັດໃຫ້ຊັດເຈນມາຮອດ, ພວກເຈົ້າຈະເຂົ້າໃຈຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ຕອນນີ້ເຮົາຍັງບໍ່ບອກພວກເຈົ້າເທື່ອ​ (ຕອນນີ້ແມ່ນເວລາເປີດໂປງຄົນ; ທຸກຄົນຕ້ອງຮອບຄອບ ແລະ ລະມັດລະວັງເພື່ອໃຫ້ສາມາດເຮັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງເຮົາໄດ້). ເຮົາຈະເປີດໂປງທຸກຄົນຜ່ານພຣະທຳຂອງເຮົາ ແລະ ຮູບແບບເດີມຂອງພວກເຂົາຈະຖືກເປີດເຜີຍເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພວກມັນຂອງແທ້ ຫຼື ບໍ່. ຖ້າບາງຄົນເປັນໂສເພນີ ຫຼື ຍິງຊົ່ວຮ້າຍ, ເຮົາກໍຕ້ອງເປີດໂປງພວກເຂົາ. ເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້ແລ້ວວ່າ ເຮົາກະທຳສິ່ງຕ່າງໆໂດຍບໍ່ໄດ້ຕີງນິ້ວມືແມ່ນແຕ່ນິ້ວດຽວ ແລະ ເຮົາໃຊ້ພຽງພຣະທຳຂອງເຮົາເພື່ອເປີດໂປງຄົນ. ເຮົາບໍ່ຢ້ານການປອມຕົວ; ເມື່ອພຣະທຳຂອງເຮົາຖືກກ່າວອອກມາ, ເຈົ້າຕ້ອງເປີດເຜີຍຮູບແບບເດີມຂອງເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະປອມຕົວມາດີປານໃດກໍຕາມ ເຮົາກໍຈະເບິ່ງຊອດມັນໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ນີ້ແມ່ນຫຼັກການຂອງການກະທຳຂອງເຮົາ ໂດຍໃຊ້ພຽງແຕ່ຄຳເວົ້າ ແລະ ບໍ່ໄດ້ໃຊ້ພາລະກຳລັງແຕ່ຢ່າງໃດເລີຍ. ຄົນເປັນປະສາດຫຼາຍວ່າພຣະທຳຂອງເຮົາຈະຖືກຕື່ມເຕັມ ຫຼື ບໍ່ ແລະ ພວກເຂົາກັງວົນໃຈເພື່ອເຮົາ ແລະ ເປັນຫ່ວງເຮົາ ແຕ່ຄວາມພະຍາຍາມເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຈໍາເປັນແທ້ໆ; ພວກເຂົາແມ່ນລາຄາທີ່ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຈ່າຍ. ເຈົ້າເປັນຫວ່ງເຮົາ ແຕ່ວ່າຊີວິດຂອງເຈົ້າເອງນັ້ນເຕີບໃຫຍ່ແລ້ວບໍ? ຊະຕາກຳຂອງຕົວເຈົ້າເອງເດເປັນແນວໃດ? ຈົ່ງຖາມຕົວເຈົ້າເອງເລື້ອຍໆ ແລະ ຢ່າເລິນເລີ້. ທຸກຄົນຄວນເອົາພາລະກິດຂອງເຮົາໄປພິຈາລະນາ ແລະ ເຫັນຕົວຕົນຂອງເຮົາ, ມີຄວາມຮູ້ຫຼາຍຂຶ້ນກ່ຽວກັບເຮົາ, ຮູ້ຈັກລິດທານຸພາບສູງສຸດຂອງເຮົາ, ຮູ້ຈັກສະຕິປັນຍາຂອງເຮົາ, ຮູ້ຈັກເຄື່ອງມື ແລະ ວິທີການທີ່ເຮົາສ້າງທຸກສິ່ງຜ່ານການກະທຳ ແລະ ພຣະທຳຂອງເຮົາ ເຊິ່ງດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງເປັນການສັນລະເສີນເຮົາໂດຍທີ່ບໍ່ມີສິ້ນສຸດ. ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນເຫັນວ່າເຮົາວາງມືແຫ່ງພຣະດຳລັດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງເຮົາໃສ່ໃຜ, ເຮົາປະຕິບັດພາລະກິດໃນຕົວໃຜ, ສິ່ງທີ່ເຮົາຢາກກະທຳ ແລະ ສິ່ງທີ່ເຮົາຢາກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. ນີ້ແມ່ນບາງສິ່ງທີ່ທຸກໆຄົນຕ້ອງບັນລຸ ຍ້ອນວ່ານີ້ແມ່ນພຣະດຳລັດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງເຮົາ. ເຮົາຈະເຮັດສິ່ງທີ່ເຮົາກ່າວໃຫ້ສຳເລັດ. ບໍ່ມີໃຜຄວນວິເຄາະພຣະທຳຂອງເຮົາແບບສະບາຍສະບານ; ທຸກຄົນຕ້ອງເຫັນຫຼັກການທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງການກະທຳຂອງເຮົາຜ່ານພຣະທຳຂອງເຮົາ ແລະ ຈາກພຣະທຳຂອງເຮົາກໍຮູ້ວ່າແມ່ນຫຍັງຄືຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງເຮົາ, ແມ່ນຫຍັງຄືຄຳສາບແຊ່ງຂອງເຮົາ ແລະ ແມ່ນຫຍັງຄືການພິພາກສາຂອງເຮົາ. ສິ່ງທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ຂຶ້ນຢູ່ກັບພຣະທຳຂອງເຮົາ ແລະ ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວນຖືກເຫັນໂດຍທຸກຄົນພາຍໃນພຣະທຳທຸກຂໍ້ຂອງເຮົາ.

ກ່ອນນີ້: ບົດທີ 99

ຕໍ່ໄປ: ບົດທີ 101

ພວກເຮົາຈະສາມາດຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະຂອງບາບ ແລະ ບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບຂອງການເຮັດບາບ ແລະ ການສາລະພາບບາບອີກຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຮົາຮັກທີ່ຈະໄດ້ຍິນຈາກເຈົ້າ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າພົບເສັ້ນທາງໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ.

ເນື້ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ເມື່ອປະສົບກັບການຫຼໍ່ຫຼອມເທົ່ານັ້ນ ມະນຸດຈຶ່ງສາມາດມີຄວາມຮັກຢ່າງແທ້ຈິງ

ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຢູ່ໃນທ່າມກາງການທົດລອງ ແລະ ການຫຼໍ່ຫຼອມ. ເຈົ້າຄວນຮັກພຣະເຈົ້າແນວໃດໃນລະຫວ່າງການຫຼໍ່ຫຼອມ? ເມື່ອໄດ້ປະສົບກັບການຫຼໍ່ຫຼອມ,...

ການເຮັດຜິດຈະນໍາພາມະນຸດໄປສູ່ນາຮົກ

ເຮົາໄດ້ເຕືອນພວກເຈົ້າຫຼາຍຄັ້ງ ແລະ ໄດ້ປະທານຄວາມຈິງຫຼາຍຂໍ້ແກ່ພວກເຈົ້າ ເພື່ອປົກຄອງພວກເຈົ້າ. ປັດຈຸບັນ ພວກເຈົ້າຮູ້ສຶກພັດທະນາຫຼາຍຂຶ້ນກວ່າໃນອະດີດ,...

ພາລະກິດ ແລະ ທາງເຂົ້າ (2)

ພາລະກິດ ແລະ ທາງເຂົ້າຂອງພວກເຈົ້າແມ່ນບໍ່ດີປານໃດ; ມະນຸດບໍ່ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບວິທີການປະຕິບັດພາລະກິດ ແລະ ຍິ່ງບໍ່ຕັ້ງໃຈສົນໃຈກ່ຽວກັບທາງເຂົ້າແຫ່ງຊີວິດ....

ການຕັ້ງຄ່າ

  • ຂໍ້ຄວາມ
  • ຊຸດຮູບແບບ

ສີເຂັ້ມ

ຊຸດຮູບແບບ

ຟອນ

ຂະໜາດຟອນ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ຄວາມກວ້າງຂອງໜ້າ

ສາລະບານ

ຄົ້ນຫາ

  • ຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມນີ້
  • ຄົ້ນຫາໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້

ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ Messenger