ກ່ຽວກັບຊີວິດຝ່າຍວິນຍານປົກກະຕິ

ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຕ້ອງມີຊີວິດຝ່າຍວິນຍານປົກກະຕິ, ຂໍ້ນີ້ເປັນພື້ນຖານສຳລັບການມີປະສົບການກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງ. ໃນປະຈຸບັນນີ້, ມີສິ່ງໃດແດ່ທີ່ສາມາດບັນລຸມາດຕະຖານຂອງການມີຊີວິດຝ່າຍວິນຍານປົກກະຕິໄດ້ ບໍ່ວ່າຈະເປັນການອະທິຖານ, ການໃກ້ຊິດກັບພຣະເຈົ້າ, ການຮ້ອງເພງ, ການສັນລະເສີນ, ການປະຕິບັດສະມາທິ ແລະ ການພະຍາຍາມຈົດຈຳພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ພວກເຈົ້າປະຕິບັດ? ບໍ່ມີໃຜໃນພວກເຈົ້າຊັດເຈນກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້. ຊີວິດຝ່າຍວິນຍານປົກກະຕິ ບໍ່ໄດ້ຈຳກັດຢູ່ທີ່ການອະທິຖານ, ສຽງເພງ, ຊີວິດຄຣີສຕະຈັກ, ການກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການປະຕິບັດອື່ນໆ, ແຕ່ມັນໝາຍເຖິງການໃຊ້ຊີວິດຝ່າຍວິນຍານທີ່ສົດຊື່ນ ແລະ ຢ່າງມີຊີວິດຊີວາ. ບໍ່ແມ່ນກ່ຽວກັບວິທີການ, ແຕ່ກ່ຽວກັບຜົນຮັບ. ຜູ້ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຄິດວ່າ ເພື່ອໃຫ້ມີຊີວິດຝ່າຍວິນຍານປົກກະຕິ ພວກເຂົາຕ້ອງອະທິຖານ, ຮ້ອງເພງ, ກິນ ແລະ ດື່ມ ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ພະຍາຍາມຈົດຈຳພຣະທຳຂອງພຣະອົງ. ບໍ່ວ່າຈະໄດ້ຮັບຜົນແບບໃດກໍ່ຕາມ ຫຼື ຈະມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງແທ້ຈິງກໍຕາມ, ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນພຽງແຕ່ແນໃສ່ການເຄື່ອນໄຫວພາຍນອກ ແລະ ບໍ່ໄດ້ແນໃສ່ຜົນຮັບ ເຊິ່ງພວກເຂົາເປັນຄົນທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນພິທີກຳທາງສາສະໜາ ແລະ ບໍ່ໄດ້ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນຄຣີສຕະຈັກ ແລະ ຍິ່ງໄປກ່ວານັ້ນ ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນໄພ່ພົນຂອງອານາຈັກ. ການອະທິຖານ, ການຮ້ອງເພງ ແລະ ການກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຂອງຄົນປະເພດນີ້ ແມ່ນເປັນພຽງການເຮັດຕາມກົດເກນເທົ່ານັ້ນ, ພວກເຂົາຖືກບັງຄັບໃຫ້ປະຕິບັດ ແລ້ວກໍພາກັນປະຕິບັດຕາມກະແສ; ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຢ່າງເຕັມໃຈ ຫຼື ອອກຈາກໃຈ. ບໍ່ວ່າຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະອະທິຖານ ຫຼື ຮ້ອງເພງຫຼາຍສ່ຳໃດກໍ່ຕາມ ກໍຈະບໍ່ມີຜົນໃດໆ, ເພາະວ່າທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດແມ່ນກົດເກນ ແລະ ພິທີກຳຕ່າງໆທາງສາດສະໜາ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາພຽງແຕ່ແນໃສ່ວິທີການປະຕິບັດ ແລະ ເອົາພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າມາເປັນກົດເພື່ອຮັກສາເທົ່ານັ້ນ, ຄົນປະເພດນີ້ ແມ່ນບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ປະຕິບັດເພື່ອເປັນທີ່ພໍໃຈຝ່າຍເນື້ອໜັງ ແລະ ເພື່ອອວດຄົນອື່ນ. ກົດເກນ ແລະ ພິທີກຳທາງສາດສະໜາເຊັ່ນນີ້ແມ່ນມາຈາກມະນຸດ, ບໍ່ໄດ້ມາຈາກພຣະເຈົ້າ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັກສາກົດ, ບໍ່ໄດ້ຍຶດຖືກົດໝາຍໃດໆ; ພຣະອົງກະທໍາສິ່ງໃໝ່ທຸກວັນ ແລະ ປະຕິບັດພາລະກິດຕົວຈິງ. ສ່ວນຜູ້ຄົນທີ່ຢູ່ໃນຄຣີສຕະຈັກທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງລັດຖະບານຜູ້ທີ່ແຕ່ລະວັນຈຳກັດຕົວເອງຢູ່ກັບພິທີກໍາຍາມເຊົ້າ, ການອະທິຖານໃນຍາມແລງ, ການຂອບພຣະຄຸນກ່ອນອາຫານ, ການສະແດງຄວາມຂອບໃຈໃນທຸກສິ່ງ ແລະ ການປະຕິບັດ ອື່ນໆໃນຮູບແບບດຽວກັນນັ້ນ, ບໍ່ວ່າຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະປະຕິບັດຕົນຫຼາຍສໍ່າໃດ ຫຼື ດົນນານປານໃດກໍ່ຕາມ, ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ມີພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຖ້າຜູ້ຄົນດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນກົດເກນຕ່າງໆ ດ້ວຍຖອກເທຫົວໃຈເຂົ້າໃນການປະຕິບັດ, ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍບໍ່ມີທາງຈະປະຕິບັດພາລະກິດໄດ້, ເພາະວ່າ ຫົວໃຈຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍກົດເກນ ແລະ ແນວຄວາມຄິດຕ່າງໆຂອງມະນຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ມີທາງປະຕິບັດພາລະກິດ; ຜູ້ຄົນກໍຈະໄດ້ແຕ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງກົດໝາຍຕະຫຼອດເວລາ ແລະ ຄົນປະເພດນີ້ ຈະບໍ່ສາມາດຮັບການຍ້ອງຍໍຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້.

ການມີຊີວິດຝ່າຍວິນຍານປົກກະຕິຄືການດຳລົງຊີວິດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອອະທິຖານ ມະນຸດສາມາດສະຫງົບຫົວໃຈຂອງຕົນຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ແລະ ຜ່ານການອະທິຖານ ມະນຸດສາມາດສະແຫວງຫາຄວາມສະຫວ່າງ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້, ຮູ້ຈັກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອກິນ ແລະ ດື່ມ ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ມະນຸດສາມາດເຂົ້າໃຈຊັດເຈນ ແລະ ຈະແຈ້ງຂຶ້ນໃນສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຕ້ອງການໃຫ້ປະຕິບັດໃນຕອນນີ້ ແລະ ມະນຸດຈະສາມາດມີເສັ້ນທາງໃໝ່ຂອງການປະຕິບັດ ແລະ ບໍ່ເປັນຄົນອະນຸລັກນິຍົມ, ເພື່ອວ່າ ການປະຕິບັດທຸກຢ່າງຂອງມະນຸດຈະໄດ້ບັນລຸຈຸດປະສົງຂອງຄວາມກ້າວໜ້າໃນຊີວິດ. ຕົວຢ່າງ: ການອະທິຖານຂອງມະນຸດບໍ່ແມ່ນເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການເວົ້າຖ້ອຍຄໍາທີ່ງົດງາມ ຫຼື ຮ້ອງໂຮ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າເພື່ອສະແດງຄວາມເປັນໜີ້ບຸນຄົນ, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ເພື່ອການປະຕິບັດຝ່າຍວິນຍານຂອງຕົນ, ເພື່ອສະຫງົບຈິດໃຈຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ, ເພື່ອປະຕິບັດຄົ້ນຫາການຊີ້ນໍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນທຸກສິ່ງ, ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຫົວໃຈຂອງຕົນ ເປັນຫົວໃຈທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມສະຫວ່າງໃໝ່ທຸກວັນ, ເພື່ອບໍ່ເປັນຄົນເມີນເສີຍ ຫຼື ກຽດຄ້ານ ແລະ ເພື່ອເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງໃນການປະຕິບັດຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນປະຈຸບັນນີ້ ຜູ້ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ ແມ່ນສຸມໃສ່ວິທີການປະຕິບັດ ແລະ ບໍ່ພະຍາຍາມສະແຫວງຫາຄວາມຈິງເພື່ອບັນລຸຄວາມກ້າວໜ້າໃນຊີວິດ; ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນເຮັດຢູ່ນອກຫຼັກການ. ຍັງມີຄົນຈຳນວນໜຶ່ງ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະສາມາດຮັບເອົາຄວາມສະຫວ່າງໃໝ່, ແຕ່ວິທີການປະຕິບັດຂອງພວກເຂົາຍັງຄົງບໍ່ປ່ຽນແປງ; ພວກເຂົານໍາໃຊ້ແນວຄິດທາງສາດສະໜາໃນອາດີດ ເພື່ອຮັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໃນປະຈຸບັນ ແລະ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຍັງຄົງເປັນຫຼັກຄຳສອນ ເຊິ່ງມີຄວາມເຊື່ອທາງສາດສະໜາປະກອບຢູ່ນຳ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຂອງທຸກມື້ນີ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ດັ່ງນັ້ນ, ການປະຕິບັດຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ບໍລິສຸດ, ພວກເຂົາຍັງປະຕິບັດຄືເກົ່າ ແຕ່ກັບຊື່ໃໝ່ ແລະ ບໍ່ວ່າການປະຕິບັດຂອງພວກເຂົາຈະດີສ່ຳໃດກໍ່ຕາມ, ມັນກໍຍັງຄົງເປັນການຫຼອກລວງ. ພຣະເຈົ້ານຳພາຜູ້ຄົນເຮັດສິ່ງໃໝ່ທຸກວັນ ແລະ ຕ້ອງການໃຫ້ຜູ້ຄົນມີຄວາມເຫັນແຈ້ງ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈໃໝ່ທຸກວັນ ແລະ ຈະບໍ່ລ້າສະໃໝ ຫຼື ໜ້າເບື່ອໜ່າຍ. ຖ້າເຈົ້າໄດ້ເຊື່ອພຣະເຈົ້າເປັນເວລາຫຼາຍປີ, ແຕ່ວິທີປະຕິບັດຂອງເຈົ້າບໍ່ມີການປ່ຽນແປງຫຍັງເລີຍ, ຖ້າເຈົ້າຍັງເອົາຈິງເອົາຈັງ ແລະ ຫຍຸ້ງຢູ່ກັບສິ່ງພາຍນອກ ແລະ ບໍ່ມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າເພື່ອຊື່ນຊົມກັບພຣະທຳຂອງພຣະອົງດ້ວຍຫົວໃຈທີ່ສະຫງົບ, ແລ້ວ ເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບສິ່ງໃດເລີຍ. ເມື່ອເວລາຮັບພາລະກິດໃໝ່ຈາກພຣະເຈົ້າ, ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສ້າງແຜນການໃໝ່, ຖ້າເຈົ້າບໍ່ປະຕິບັດໃນທາງໃໝ່, ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈໃໝ່, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມເຈົ້າຢຶດຖືກັບສິ່ງເກົ່າຈາກອະດີດ ແລະ ພຽງແຕ່ຮັບເອົາແສງສະຫວ່າງໃໝ່ທີ່ບໍ່ມີການປ່ຽນແປງວິທີການປະຕິບັດ, ສະນັ້ນ ເຖິງແມ່ນວ່າ ບຸກຄົນປະເພດນີ້ແມ່ນຢູ່ໃນກະແສດັ່ງກ່າວພຽງໃນນາມ, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງພວກເຂົາແມ່ນເປັນພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ນັບຖືສາດສະໜາເໝືອນກັບພວກຟາລິຊາຍ ທີ່ຢູ່ນອກເສັ້ນທາງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ.

ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການຢ່າກມີຊີວິດຝ່າຍວິນຍານປົກກະຕິ, ເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງຮັບເອົາຄວາມສະຫວ່າງໃໝ່ທຸກວັນ, ສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແທ້ຈິງໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ບັນລຸຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງໃນເລື່ອງຄວາມຈິງ. ເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງມີເສັ້ນທາງປະຕິບັດໃນທຸກສິ່ງ ແລະ ຜ່ານການອ່ານພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າທຸກວັນ ເຈົ້າຈະສາມາດຄົ້ນພົບຄຳຖາມໃໝ່ ແລະ ຂໍ້ບົກພ່ອງຂອງຕົນເອງ. ສິ່ງນີ້ຈະນຳມາເຊິ່ງຫົວໃຈທີ່ກະຫາຍ ແລະ ຢາກຄົ້ນຫາເພື່ອເຮັດໃຫ້ຊີວິດທັງໝົດຂອງເຈົ້າມີການເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ສາມາດເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫງົບຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າໄດ້ທຸກເວລາ ແລະ ມີຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງເລິກ ໃນການຕົກຢູ່ກັບຄວາມລ້າຫຼັງ. ຖ້າຜູ້ຄົນສາມາດມີຄວາມກະຫາຍ, ມີຫົວໃຈຄົ້ນຫາ ແລະ ພ້ອມເຕັມໃຈປະຕິບັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນສິ່ງນີ້, ພວກເຂົາແມ່ນຢູ່ໃນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງສຳລັບຊີວິດຝ່າຍວິນຍານ. ທຸກຄົນທີ່ສາມາດຮັບເອົາການຖືກດົນໃຈໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ປາຖະໜາຄວາມກ້າວໜ້າ, ເຕັມໃຈສະແຫວງຫາຄວາມສົມບູນແບບໂດຍພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ຕ້ອງການເຂົ້າໃຈພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງເລິກເຊິ່ງຍິ່ງຂື້ນ ແລະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ສະແຫວງຫາສິ່ງທີ່ເໜືອທຳມະຊາດ ແຕ່ເປັນຜູ້ຍອມຈ່າຍຕາມລາຄາຕົວຈິງ, ສະແດງຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ, ເຂົ້າສູ່ຢ່າງເປັນຈິງ, ສ້າງປະສົບການພວກເຂົາຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ມີຄວາມເປັນຈິງຍິ່ງຂື້ນ, ບໍ່ສະແຫວງຫາຖ້ອຍຄຳໃນຫຼັກຄໍາສອນທີ່ຫວ່າງເປົ່າ ແລະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ສຶກເໜືອທຳມະຊາດ ຫຼື ບູຊາບຸກຄົນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໃດໆ, ຄົນໃນລັກສະນະນີ້ແມ່ນໄດ້ເຂົ້າສູ່ຊີວິດຝ່າຍວິນຍານປົກກະຕິ. ທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດແມ່ນມີຈຸດປະສົງ ເພື່ອບັນລຸຄວາມກ້າວໜ້າໃນຊີວິດ, ເພື່ອຮັກສາວິນຍານຂອງຕົນໃຫ້ມີຄວາມສົດຊື່ນ ແລະ ບໍ່ຢຸດນິ້ງ ແລະ ສາມາດເຂົ້າສູ່ທາງບວກໄດ້ສະເໝີ. ຫາກບໍ່ຮັບຮູ້ມັນ, ພວກເຂົາກໍມາເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ ແລະ ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງ. ຖ້າຜູ້ຄົນມີຊີວິດຝ່າຍວິນຍານປົກກະຕິ, ຖ້າພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ແລະ ເປັນອິດສະລະໃນວິນຍານຂອງຕົນທຸກໆວັນ, ເຊັ່ນນັ້ນພວກເຂົາກໍໄດ້ປະຕິບັດຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງເປັນອິດສະລະເພື່ອເຮັດໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈ ແລະ ຍິ່ງໄປກ່ວານັ້ນ ເວລາທີ່ພວກເຂົາກຳລັງອະທິຖານ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ພຽງແຕ່ເຮັດຕາມລະບຽບວິທີ ຫຼື ຕາມຂັ້ນຕອນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະສາມາດຮັກສາຄວາມສະຫວ່າງໃໝ່ໃນທຸກໆວັນ. ຕົວຢ່າງ: ເມື່ອພວກເຂົາປະຕິບັດໃຈຕົນໃຫ້ສະຫງົບຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາກໍຈະສາມາດເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງຕົນສະຫງົບຕໍ່ໜ້າພຣະອົງໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ຈະບໍ່ມີໃຜສາມາດລົບກວນພວກເຂົາໄດ້, ບໍ່ມີຜູ້ຄົນ, ເຫດການ ຫຼື ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ສາມາດຜູກມັດຊີວິດຝ່າຍວິນຍານປົກກະຕິຂອງພວກເຂົາໄດ້. ການປະຕິບັດລັກສະນະນີ້ແມ່ນມີຈຸດປະສົງເພື່ອບັນລຸຜົນ, ບໍ່ແມ່ນເປັນພຽງການເອົາກົດໃຫ້ຜູ້ຄົນຍຶດຖື. ການປະຕິບັດແບບນີ້ບໍ່ແມ່ນການຍຶດຖືກົດ, ແຕ່ແມ່ນເພື່ອຄວາມກ້າວໜ້າໃນຊີວິດຂອງຜູ້ຄົນ. ຖ້າເຈົ້າເປັນພຽງແຕ່ຜູ້ຮັກສາກົດເທົ່ານັ້ນ, ແລ້ວຊີວິດຂອງເຈົ້າກໍຈະບໍ່ປ່ຽນແປງ; ຄົນອື່ນອາດຈະປະຕິບັດໃນທາງນີ້, ຄືກັນກັບເຈົ້າ, ສຸດທ້າຍ, ພວກເຂົາສາມາດຕິດຕາມບາດກ້າວການປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້, ສ່ວນເຈົ້າຈະຖືກຕັດອອກຈາກທາງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ແລ້ວເຊັ່ນນີ້ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຫຼອກລວງຕົວເອງບໍ? ຈຸດປະສົງຂອງພຣະທຳບົດນີ້ແມ່ນເພື່ອເຮັດໃຫ້ໃຈຜູ້ຄົນສາມາດສະຫງົບຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລະ ຫັນເຂົ້າຫາພຣະອົງ, ເພື່ອໃຫ້ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າປະຕິບັດໃນຜູ້ຄົນຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ ແລະ ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸຜົນ. ມີແຕ່ເມື່ອນັ້ນ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງສາມາດປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້.

ກ່ອນນີ້: ວິທີການຮູ້ຈັກຄວາມເປັນຈິງ

ຕໍ່ໄປ: ສົນທະນາກ່ຽວກັບຊີວິດຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ຊີວິດທີ່ເປັນຈິງ

ພວກເຮົາຈະສາມາດຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະຂອງບາບ ແລະ ບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບຂອງການເຮັດບາບ ແລະ ການສາລະພາບບາບອີກຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຮົາຮັກທີ່ຈະໄດ້ຍິນຈາກເຈົ້າ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າພົບເສັ້ນທາງໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ.

ເນື້ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ຄໍາເຕືອນເຖິງຜູ້ຄົນທີ່ບໍ່ປະຕິບັດຄວາມຈິງ

ໃນບັນດາອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຜູ້ທີ່ມັກລະບາຍຄວາມຄິດລົບຂອງພວກເຂົາອອກແມ່ນລູກສະໝຸນຂອງຊາຕານ ແລະ ພວກເຂົາລົບກວນຄຣິສຕະຈັກ. ຜູ້ຄົນດັ່ງກ່າວຈະຕ້ອງຖືກຂັບໄລ່...

ມີພຽງແຕ່ການຮັກພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ

ໃນປັດຈຸບັນ, ເມື່ອພວກເຈົ້າສະແຫວງຫາທີ່ຈະຮັກ ແລະ ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ, ໃນດ້ານໜຶ່ງ ພວກເຈົ້າຕ້ອງອົດກັ້ນຕໍ່ຄວາມຍາກລຳບາກ ແລະ ການຫຼໍ່ຫຼອມ ແລະ...

ພາລະກິດ ແລະ ທາງເຂົ້າ (3)

ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບໝາຍຫຼາຍຢ່າງໃຫ້ກັບມະນຸດ ແລະ ຍັງໄດ້ຈັດການທາງເຂົ້າຂອງພວກເຂົາໃນຫຼາຍວິທີຈົນນັບບໍ່ຖ້ວນ. ແຕ່ຍ້ອນຄວາມສາມາດຂອງຜູ້ຄົນຕໍ່າຫຼາຍ,...

ການຕັ້ງຄ່າ

  • ຂໍ້ຄວາມ
  • ຊຸດຮູບແບບ

ສີເຂັ້ມ

ຊຸດຮູບແບບ

ຟອນ

ຂະໜາດຟອນ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ຄວາມກວ້າງຂອງໜ້າ

ສາລະບານ

ຄົ້ນຫາ

  • ຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມນີ້
  • ຄົ້ນຫາໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້

ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ Messenger