4. ຄວາມເໝາະສົມຂອງໄພ່ພົນທີ່ຜູ້ເຊື່ອຂອງພຣະເຈົ້າຄວນມີ

ພຣະທຳທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພຣະເຈົ້າ:

ການເປັນມະນຸດທຳມະດາແມ່ນປະກອບມີຫຍັງແນ່? ຄວາມເຂົ້າໃຈເລິກເຊີ່ງ, ຄວາມຮູ້ສຶກ, ສະຕິ ແລະ ບຸກຄະລິກ. ຖ້າຫາກເຈົ້າສາມາດບັນລຸເຖິງຄວາມເປັນປົກກະຕິໃນແຕ່ລະດ້ານເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ແລ້ວ, ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງເຈົ້າກໍເຖິງລະດັບມາດຕະຖານແລ້ວ. ເຈົ້າຄວນຈະມີຄວາມຄ້າຍຄືກັບມະນຸດທຳມະດາ ແລະ ປະພຶດຄືກັບຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ. ເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງບັນລຸເຖິງຂັ້ນສູງ ຫຼື ເຂົ້າຮ່ວມໃນວຽກການທູດ. ເຈົ້າພຽງແຕ່ເປັນມະນຸດທຳມະດາ ທີ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກແບບຄົນປົກກະຕິ, ສາມາດເບີ່ງສິ່ງຕ່າງໆອອກ ແລະ ຢ່າງໜ້ອຍກໍເບີ່ງຄ້າຍຄືກັບມະນຸດທຳມະດາ. ເທົ່ານັ້ນກໍພໍແລ້ວ. ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງທີ່ຕ້ອງການຈາກເຈົ້າແມ່ນນອນຢູ່ໃນຄວາມອາດສາມາດຂອງເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ແມ່ນການໄລ່ເປັດຂຶ້ນຢອງງ່າໄມ້. ຈະບໍ່ມີພຣະທໍາທີ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດ ຫຼື ພາລະກິດທີ່ບໍ່ເປັນປະໂຫຍດໃດໆ ນໍາມາປະຕິບັດກັບເຈົ້າ. ທຸກຄວາມບໍ່ຈົບງາມທີ່ສະແດງອອກ ຫຼື ຖືກເປີດເຜີຍຢູ່ໃນຊີວິດຂອງເຈົ້າຕ້ອງຖືກກຳຈັດຖີ້ມ. ພວກເຈົ້າໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເສື່ອມຊາມໂດຍຊາຕານ ແລະ ມີພິດຮ້າຍຈາກຊາຕານຫຼາຍເກີນໄປ. ທຸກຢ່າງທີ່ໄດ້ຮຽກຮ້ອງຈາກເຈົ້າ ກໍເພື່ອກຳຈັດນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມແບບຊາຕານອອກໄປ ໂດຍທີ່ບໍ່ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າກາຍເປັນຜູ້ມີຍົດສູງສົ່ງ ຫຼື ເປັນຄົນມີຊື່ສຽງ ຫຼື ເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ສິ່ງນີ້ບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ພາລະກິດທີ່ປະຕິບັດກັບພວກເຈົ້າ ແມ່ນສອດຄ່ອງກັບສິ່ງທີ່ເປັນປົກກະຕິໃນຕົວພວກເຈົ້າ. ສິ່ງທີ່ເຮົາຕ້ອງການຈາກຜູ້ຄົນແມ່ນມີຈຳກັດ. ຖ້າຫາກຜູ້ຄົນທັງໝົດໃນມື້ນີ້ຖືກຂໍໃຫ້ປະພຶດຕົວຄືກັນກັບພະນັກງານລັດຖະບານ, ຝຶກເວົ້າດ້ວຍນໍ້າສຽງຂອງພະນັກງານລັດຖະບານ, ຝຶກວິທີເວົ້າແບບພະນັກງານການນຳຂັ້ນສູງຂອງລັດ ຫຼື ຝຶກໃນທ່າທາງ ແລະ ນ້ຳສຽງການປາກເວົ້າຂອງນັກຂຽນວັນນະຄະດີ ແລະ ນັກຂຽນນະວະນິຍາຍ, ການກະທໍາແບບນີ້ກໍຈະບໍ່ໄດ້ຜົນເຊັ່ນກັນ. ມັນຈະບໍ່ບັນລຸຜົນໄດ້. ສະນັ້ນ ໂດຍອີງຕາມຄວາມສາມາດຂອງພວກເຈົ້າ, ຢ່າງໜ້ອຍພວກເຈົ້າກໍຄວນສາມາດເວົ້າດ້ວຍປັນຍາ ແລະ ອ່ອນນ້ອມ ແລະ ການອະທິບາຍສິ່ງຕ່າງໆຢ່າງຊັດເຈນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງຈະມີວຸດທິຄົບຕາມເງື່ອນໄຂ. ຢ່າງໜ້ອຍສຸດ ກໍຄວນບັນລຸໄດ້ເຖິງຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ຄວາມຮູ້ສຶກຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ປັດຈຸບັນ ບັນຫາຕົ້ນຕໍ ແມ່ນການກຳຈັດນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມແບບຊາຕານອອກໃຫ້ໝົດ. ເຈົ້າຕ້ອງກຳຈັດຄວາມບໍ່ຈົບງາມທີ່ເຈົ້າສະແດງອອກໃຫ້ໝົດໄປ. ຖ້າຫາກເຈົ້າບໍ່ກຳຈັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ໝົດໄປ, ເຈົ້າຈະສາມາດສຳພັດເຖິງຄວາມຮູ້ສຶກ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂັ້ນສູງສຸດໄດ້ແນວໃດ? ຫຼາຍຄົນເຂົ້າໃຈວ່າ ຍຸກສະໄໝໄດ້ປ່ຽນແປງ, ດັ່ງນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ຝຶກຝົນການຖ່ອມຕົວ ຫຼື ຄວາມອົດທົນ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງມີຄວາມຮັກ ຫຼື ຄວາມມີມາລະຍາດແບບນັກບຸນ. ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄຮ້ສາລະທີ່ສຸດ! ພວກເຂົາກໍມີຄວາມເປັນມະນຸດຮອດໜຶ່ງຂີດຢູ່ບໍ? ພວກເຂົາມີຄໍາພະຍານພຽງພໍທີ່ຈະເວົ້າເຖິງບໍ່? ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກໃດໆເລີຍ. ແນ່ນອນວ່າ ການປະຕິບັດຂອງຜູ້ຄົນທີ່ບິດເບືອນ ແລະ ຜິດພາດນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ຕ້ອງໄດ້ແກ້ໄຂໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ເຊັ່ນດຽວກັບຊີວິດທາງຈິດວິນຍານທີ່ແຂງກະດ້າງຂອງຜູ້ຄົນໃນອາດີດ ຫຼື ຮູບລັກສະນະຕາຍກະດ້າງ ແລະ ບໍ່ສະຫຼາດສະຫຼຽວ ເຊິ່ງສິ່ງທັງໝົດນີ້ ຕ້ອງໄດ້ປ່ຽນແປງ. ການປ່ຽນແປງບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ປ່ອຍໃຫ້ເຈົ້າເຮັດໂລເລ ຫຼື ເຮັດຕາມໃຈໃນເນື້ອໜັງ ແລະ ເວົ້າໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການເວົ້າ. ການເວົ້າແບບບໍ່ລະມັດລະວັງ ແມ່ນເຮັດບໍ່ໄດ້. ການປະພຶດຕົນແບບມະນຸດທຳມະດາ ແມ່ນການເວົ້າແບບກົງໄປກົງມາ. ຖ້າວ່າ ແມ່ນ ກໍໝາຍຄວາມວ່າ ແມ່ນ, ບໍ່ ກໍໝາຍຄວາມວ່າ ບໍ່. ໃຫ້ຂໍ້ມູນທີ່ເປັນຄວາມຈິງ ແລະ ເວົ້າຢ່າງເໝາະສົມ. ບໍ່ສໍ້ໂກງ, ບໍ່ຂີ້ຕົວະ. ຕ້ອງຮູ້ຈັກຂໍ້ຈຳກັດທີ່ຄົນທຳມະດາສາມາດບັນລຸໃນການປ່ຽນແປງນິໄສໄດ້. ຖ້າຫາກຍັງບໍ່ຮູ້ສິ່ງນັ້ນ, ເຈົ້າກໍຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງໄດ້.

(ຄັດຈາກບົດ “ການເພີ່ມຄວາມສາມາດແມ່ນເພື່ອຮັບເອົາການຢູ່ລອດຂອງພຣະເຈົ້າ” ໃນໜັງສືພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ)

ໃນອຸປະນິໄສຂອງຄົນປົກກະຕິແມ່ນບໍ່ມີຄວາມຄົດງໍ ຫຼື ຄວາມຫຼອກລວງ, ຜູ້ຄົນແມ່ນມີຄວາມສໍາພັນທີ່ປົກກະຕິຕໍ່ກັນ ແລະ ກັນ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຢືນຢູ່ຜູ້ດຽວ ແລະ ຊີວິດຂອງພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ທໍາມະດາ ແລະ ເສື່ອມໂຊມ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະເຈົ້າກໍສັນລະເສີນໃນທ່າມກາງທຸກຄົນ, ພຣະທໍາຂອງພຣະອົງແມ່ນແຜ່ຂະຫຍາຍທົ່ວມະນຸດ, ຜູ້ຄົນດໍາລົງຊີວິດໃນຄວາມສະຫງົບນໍາກັນ ແລະ ພາຍໃຕ້ການເບິ່ງແຍງ ແລະ ການປົກປ້ອງຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຜ່ນດິນໂລກແມ່ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສາມັກຄີ, ບໍ່ມີການລົບກວນຂອງຊາຕານ ແລະ ສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນຖືເປັນສິ່ງທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດໃນທ່າມກາງມະນຸດ. ຜູ້ຄົນດັ່ງກ່າວແມ່ນຄືກັນກັບທູດສະຫວັນ: ບໍລິສຸດ, ມີຊີວິດຊີວາ, ບໍ່ເຄີຍຈົ່ມກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າ ແລະ ອຸທິດຄວາມພະຍາຍາມທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອລັດສະໝີຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກເທົ່ານັ້ນ.

(ຄັດຈາກ “ບົດທີ 16” ຂອງພາກການຕີຄວາມໝາຍຂອງຄວາມເລິກລັບຂອງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ຈັກກະວານທັງປວງໃນໜັງສືພຣະທຳປາກົດໃນຮ່າງກາຍ)

ເຮົາມີຄວາມປາດຖະໜາຫຼາຍຢ່າງ. ເຮົາປາດຖະໜາໃຫ້ພວກເຈົ້າປະພຶດຕົນໃນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ດີຂຶ້ນ, ຈົ່ງສັດຊື່ເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ສໍາເລັດ, ມີຄວາມຈິງ ແລະ ຄວາມເປັນມະນຸດ, ເປັນຄົນທີ່ສາມາດມອບທຸກສິ່ງ ແລະ ເສຍສະລະຊີວິດຂອງຕົນເພື່ອພຣະເຈົ້າ ແລະ ອື່ນໆ. ຄວາມຫວັງທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເກີດຈາກຄວາມຂາດເຂີນ, ຄວາມເສື່ອມຊາມ ແລະ ຄວາມບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງພວກເຈົ້າ.

(ຄັດຈາກບົດ “ການເຮັດຜິດຈະນໍາພາມະນຸດໄປສູ່ນາຮົກ” ໃນໜັງສືພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ)

ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າໃຊ້ ປະໂຫຍດແມ່ນປາກົດໃນພາຍນອກຄືວ່າຂາດເຫດຜົນ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມສໍາພັນທີ່ປົກກະຕິກັບຄົນອື່ນ, ເຖິງວ່າພວກເຂົາເວົ້າຈາຈົບງາມ ບໍ່ເວົ້າສຸມສີ່ສຸມຫ້າ ແລະ ສະຫງົບໃຈຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າສະເໝີ. ແຕ່ວ່າແມ່ນຄົນປະເພດນີ້ແຫຼະທີ່ເໝາະສົມໃຫ້ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດນໍາໃຊ້. ຄົນ “ຂາດເຫດຜົນ” ທີ່ພຣະເຈົ້າກ່າວເຖິງນີ້ ເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ມີຄວາມສໍາພັນທີ່ປົກກະຕິກັບຄົນອື່ນ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ຮັກສິ່ງຂອງ ນອກກາຍ ຫຼື ການກະທໍາທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາສື່ສານເລື່ອງຈິດວິນຍານ ພວກເຂົາສາມາດຖອກເທຈິດໃຈ ແລະ ຍອມເສຍສະລະເພື່ອສະໜອງຄວາມສະຫວ່າງ ແລະ ແສງເຍືອງທາງໃຫ້ຄົນອື່ນ ເຊິ່ງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຈາກປະສົບການຕົວຈິງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ພວກເຂົາສະແດງຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະ ປະຕິບັດໃຫ້ໄດ້ຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອຄົນອື່ນປ້ອຍດ່າ ແລະ ຫົວຂັວນພວກເຂົາ ພວກເຂົາກໍສາມາດອົດທົນໄດ້ ບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ຄົນພາຍນອກ, ເຫດການ ແລະ ສິ່ງຕ່າງໆຄວບຄຸມພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາສາມາດສະຫງົບໃຈຕໍ່ໜ້າພະເຈົ້າ. ຄົນປະເພດນີ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ພິເສດ. ບໍ່ວ່າຄົນອື່ນຈະເປັນແນວໃດກໍຕາມ ຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍປະຖິ້ມພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອຄົນອື່ນເວົ້າສະໜຸກສະໜານ ແລະ ຕະຫຼົກເຮຮາ ຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາກໍຍັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ໄຕ່ຕອງພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ອະທິຖານໃນໃຈຫາພຣະເຈົ້າ, ສະແຫວງຫາຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍໃຫ້ຄວາມສໍາຄັນຕໍ່ການຮັກສາຄວາມສໍາພັນທີ່ປົກກະຕິກັບຄົນອື່ນ. ຄົນລັກສະນະນີ້ເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ມີປັດຊະຍາແຫ່ງຊີວິດ. ແຕ່ພາຍນອກຄົນປະເພດນີ້ສົດໄສ, ເປັນຕາຮັກແພງ ແລະ ໄຮ້ດຽງສາ ພ້ອມທັງມີຄວາມສະຫງົບ. ນີ້ແມ່ນລັກສະນະຂອງຄົນທີ່ພຣະເຈົ້ານໍາໃຊ້. ສິ່ງຕ່າງໆເຊັ່ນ ປັດຊະຍາສໍາລັບການດໍາລົງຊີວິດ ຫຼື “ເຫດຜົນທົ່ວໄປ” ບໍ່ສາມາດໃຊ້ໄດ້ກັບຄົນປະເພດນີ້; ຄົນປະເພດນີ້ໄດ້ອຸຖິດໃຈທັງໝົດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ ແລະ ພວກເຂົາມີແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນຢູ່ໃນໃຈຂອງພວກເຂົາ. ຄົນປະເພດນີ້ເປັນຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າເອີ້ນວ່າ “ຂາດເຫດຜົນ” ແລະ ເປັນຄົນທີ່ພຣະເຈົ້ານໍາໃຊ້. ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້ານໍາໃຊ້ມີລັກສະນະຄື: ບໍ່ວ່າຢູ່ສະຖານທີ່ໃດ ຫຼື ກາລະໃດ ໃຈຂອງຄົນນັ້ນກໍຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າສະເໝີ ແລະ ເຖິງວ່າຄົນອື່ນຈະໂລເລປານໃດກໍຕາມ ຈະໝົກໝົ້ນໃນກິເລດຕັນຫາຫຼາຍປານໃດກໍຕາມ ນັ້ນກໍຄືໝົກໝົ້ນຝ່າຍເນື້ອໜັງ ແຕ່ຈິດໃຈຂອງຄົນນັ້ນກໍບໍ່ເຄີຍປະຖິ້ມພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ປະຕິບັດຕາມຄົນອ້ອມຂ້າງ. ມີແຕ່ຄົນປະເພດນີ້ເທົ່ານັ້ນທີ່ເໝາະສົມໃຫ້ພຣະເຈົ້ານໍາໃຊ້ ແລະ ເປັນຄົນທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປ່ຽນແປງໃຫ້ສົມບູນ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດບັນລຸຄຸນສົມບັດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ ເຈົ້າກໍຈະເປັນຄົນທີ່ບໍ່ເໝາະສົມໃຫ້ພຣະເຈົ້ານໍາໃຊ້ ແລະ ບໍ່ເໝາະສົມໃຫ້ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປ່ຽນແປງໃຫ້ສົມບູນ.

(ຄັດຈາກບົດ “ມັນສໍາຄັນທີ່ສຸດທີ່ຈະສ້າງຄວາມສໍາພັນທີ່ປົກກະຕິກັບພຣະເຈົ້າ” ໃນໜັງສືພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ)

ຄົນທີ່ມີຄວາມຈິງແມ່ນຄົນທີ່ສາມາດຍຶດໝັ້ນໃນຄຳພະຍານຂອງພວກເຂົາໃນປະສົບການທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາ, ຍຶດໝັ້ນໃນຕໍາແໜ່ງຂອງພວກເຂົາ, ຢືນຢູ່ຂ້າງພຣະເຈົ້າ ໂດຍບໍ່ຖອຍຈັກເທື່ອ ແລະ ຄົນທີ່ມີຄວາມສຳພັນທີ່ປົກກະຕິກັບຄົນທີ່ຮັກພຣະເຈົ້າ ເຊິ່ງເປັນຄົນທີ່ເວລາມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນກັບພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍສາມາດເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າຢ່າງສົມບູນ ແລະ ສາມາດເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າຈົນເຖິງແກ່ຄວາມຕາຍ. ການປະຕິບັດ ແລະ ການເປີດເຜີຍຂອງພວກເຈົ້າໃນຊີວິດທີ່ແທ້ຈິງແມ່ນຄຳພະຍານຂອງພຣະເຈົ້າ, ມັນຄືການດຳລົງຊີວິດຂອງມະນຸດ ແລະ ຄຳພະຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ສິ່ງນີ້ແມ່ນການຮັບຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ; ເມື່ອເຈົ້າມີປະສົບການຈົນຮອດຈຸດນີ້ ຜົນຮັບທີ່ເໝາະສົມກໍຈະຖືກບັນລຸຜົນ. ເຈົ້າມີການດຳລົງຊີວິດທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ຄົນອື່ນຈະເຝົ້າເບິ່ງທຸກການກະທຳຂອງເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີ. ລັກສະນະພາຍນອກ ແລະ ການນຸ່ງຖືຂອງເຈົ້າແມ່ນທຳມະດາ ແຕ່ເຈົ້າດຳລົງຊີວິດຕາມຊີວິດທີ່ມີຄວາມສັດທາສູງທີ່ສຸດ ແລະ ເມື່ອເຈົ້າສື່ສານດ້ວຍພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ເຈົ້າກໍຈະຖືກພຣະອົງນໍາພາ ແລະ ເຮັດໃຫ້ສະຫວ່າງ. ເຈົ້າສາມາດກ່າວຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຜ່ານຄຳເວົ້າຂອງເຈົ້າ, ສື່ສານດ້ວຍຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ເຈົ້າເຂົ້າໃຈຫຼາຍຢ່າງກ່ຽວກັບການຮັບໃຊ້ໃນຝ່າຍວິນຍານ. ເຈົ້າກົງໄປກົງມາໃນບົດສົນທະນາຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າເປັນຕານັບຖື ແລະ ຊື່ຕົງ, ບໍ່ປະທະກັນ ແລະ ມີກາລະເທສະ, ສາມາດເຊື່ອຟັງການຈັດແຈງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຍຶດໝັ້ນໃນຄຳພະຍານຂອງເຈົ້າເມື່ອມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນກັບເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າໃຈເຢັນ ແລະ ສະຫງົບບໍ່ວ່າເຈົ້າກຳລັງຮັບມືກັບຫຍັງກໍຕາມ. ຄົນປະເພດນີ້ໄດ້ເຫັນຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ບາງຄົນຍັງໜຸ່ມຢູ່ ແຕ່ພວກເຂົາປະພຶດຕົວຄືກັບຄົນທີ່ຢູ່ໃນໄວກາງຄົນ; ພວກເຂົາເປັນຜູ້ໃຫຍ່, ມີຄວາມຈິງ ແລະ ຖືກຄົນອື່ນເຄົາລົບ ແລະ ນີ້ແມ່ນຄົນທີ່ມີຄຳພະຍານ ແລະ ເປັນການສະແດງອອກຂອງພຮະເຈົ້າ.

(ຄັດຈາກບົດ “ຄົນທີ່ຮັກພຣະເຈົ້າຈະດຳລົງຊີວິດຢູ່ພາຍໃນແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ” ໃນໜັງສືພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ)

ບົດຄັດຕອນຈາກການເທດສະໜາ ແລະ ການສົນທະນາສຳລັບອ້າງອີງ:

ຢ່າງໜ້ອຍທີ່ສຸດ ບຸກຄົນທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງຈະປະຕິບັດຫ້າລັກສະນະຂອງຊີວິດຝ່າຍວິນຍານເຫຼົ່ານີ້ໃນແຕ່ລະມື້: ອ່ານພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ອະທິຖານຫາພຣະເຈົ້າ, ສົນທະນາໃນຄວາມຈິງ, ຮ້ອງເພງນະມັດສະການ ແລະ ຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນ ແລະ ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງໃນທຸກສິ່ງ. ຖ້າເຈົ້າມີຊີວິດແຫ່ງການຊຸມນຸມອີກດ້ວຍ, ເຈົ້າກໍຈະມີຄວາມສຸກຫຼາຍຂຶ້ນ. ຖ້າບຸກຄົນໃດໜຶ່ງມີຄວາມສາມາດທົ່ວໄປທີ່ຈະຮັບ, ໝາຍຄວາມວ່າ ພວກເຂົາສາມາດຢັ່ງເຖິງເຈດຕະນາຂອງພຣະເຈົ້າຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຕົວພວກເຂົາເອງ, ພວກເຂົາສາມາດເຂົ້າໃຈເຖິງຄວາມຈິງ ແລະ ຮູ້ຈັກປະຕິບັດຕາມຄວາມຈິງ, ແລ້ວມັນກໍສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ບຸກຄົນດັ່ງກ່າວຈະສຳເລັດໃນຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາ. ຖ້າບຸກຄົນໃດໜຶ່ງບໍ່ມີຊີວິດຝ່າຍວິນຍານແບບນີ້ ຫຼື ຖ້າຊີວິດຝ່າຍວິນຍານຂອງພວກເຂົາບໍ່ຖືກຕ້ອງຢ່າງຍິ່ງ, ພຽງແຕ່ມີຢູ່ໃນບາງຄັ້ງບາງຄາວ, ແລ້ວບຸກຄົນນັ້ນກໍເປັນຜູ້ເຊື່ອທີ່ສັບສົນ. ຜູ້ເຊື່ອທີ່ສັບສົນບໍ່ສາມາດບັນລຸຜົນທີ່ດີຈາກການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາໄດ້. ການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າໂດຍປາສະຈາກການດຳລົງຊີວິດຝ່າຍວິນຍານກໍເປັນພຽງການຮັບໃຊ້ຄວາມເຊື່ອແຕ່ປາກ; ສຳລັບຄົນແບບນັ້ນແມ່ນບໍ່ມີພຣະເຈົ້າໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ, ແຮງໄກທີ່ຈະຢຳເກງພຣະເຈົ້າ. ບຸກຄົນດັ່ງກ່າວຈະມີລັກສະນະຂອງມະນຸດທີ່ເໝາະສົມໄດ້ແນວໃດ?

…………

ມີສິບຂໍ້ໃຫ້ສັງເກດໃນການປະຕິບັດ ແລະ ການເຂົ້າສູ່ ເມື່ອເວົ້າເຖິງລັກສະນະຂອງບຸກຄົນທີ່ເໝາະສົມຄວນມີ:

1. ປະຕິບັດຕາມມາລະຍາດ, ຮູ້ຈັກກົດລະບຽບ ແລະ ນັບຖືຜູ້ອາວຸໂສ ແລະ ດູແລຜູ້ໜຸ່ມນ້ອຍ.

2. ນໍາພາວິຖີຊີວິດທີ່ເໝາະສົມ ທີ່ເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ເຈົ້າເອງ ແລະ ຕໍ່ຄົນອື່ນ.

3. ນຸ່ງເຄື່ອງໃນລັກສະນະທີ່ສະຫງ່າງາມ ແລະ ສຸພາບ; ການນຸ່ງເຄື່ອງແບບແປກປະຫຼາດ ຫຼື ຫຼູຫຼາແມ່ນເປັນສິ່ງເກືອດຫ້າມ.

4. ບໍວ່າຍ້ອນເຫດຜົນຫຍັງກໍຕາມ, ຢ່າຢືມເງິນຈາກອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ແລະ ຢ່າໃຊ້ຊັບສິນຂອງຄົນອື່ນຢ່າງງ່າຍດາຍ.

5. ການພົວພັນກັບເພດກົງກັນຂ້າມຕ້ອງມີຂອບເຂດ; ການກະທຳຕ້ອງມີກຽດ ແລະ ທ່ຽງທຳ.

6. ຢ່າໂຕ້ຖຽງກັບຜູ້ຄົນ; ຈົ່ງຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຟັງຄົນອື່ນຢ່າງອົດທົນ.

7. ຮັກສາສຸຂະອະນາໄມທີ່ດີ, ແຕ່ພິຈາລະນາເຖິງສະພາບການ.

8. ມີປະຕິກິລິຍາ ແລະ ຄວາມສຳພັນທີ່ຖືກຕ້ອງກັບຄົນອື່ນ, ຮຽນຮູ້ທີ່ຈະເຄົາລົບ ແລະ ຄຳນຶງເຖິງຄົນອື່ນ ແລະ ຮັກເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ.

9. ເຮັດໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າສາມາດເຮັດໄດ້ເພື່ອຊ່ວຍຄົນທີ່ທຸກຍາກ; ຢ່າຂໍ ຫຼື ຮັບເອົາສິ່ງຂອງຈາກຄົນອື່ນ.

10. ຢ່າເຮັດໃຫ້ຄົນອື່ນຮັບໃຊ້ເຈົ້າ; ຢ່າໃຫ້ຄົນອື່ນເຮັດວຽກທີ່ເຈົ້າຄວນເຮັດດ້ວຍຕົວເຈົ້າເອງ.

ສິບກົດລະບຽບຂ້າງເທິງຄວນເປັນສິ່ງທີ່ຢ່າງຕໍ່າສຸດທີ່ຜູ້ເຊື່ອທຸກຄົນຄວນປະຕິບັດໃນຊີວິດຂອງພວກເຂົາ; ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ລະເມີດກົດລະບຽບເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນມີບຸກຄະລິກຕໍ່າຫຼາຍ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ສາມາດເອີ້ນໄດ້ວ່າ ກົດລະບຽບຂອງຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄົນທີ່ລະເມີດກົດລະບຽບນີ້ຢູ່ເລື້ອຍໆແມ່ນຈະຖືກປະຖິ້ມຢ່າງແນ່ນອນ.

ທຸກຄົນທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຍັງຈຳເປັນຕ້ອງຈຳລອງຕົນເອງຕາມສິບລັກສະນະນິໄສຄິດບວກຂອງໄພ່ພົນບູຮານ. ຄົນທີ່ປະຕິບັດ ແລະ ຍຶດຖືສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງເປັນປະຈຳກໍຈະເກັບກ່ຽວລາງວັນສ່ວນຕົວທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງແນ່ນອນ. ພວກມັນເປັນປະໂຫຍດສຳລັບມະນຸດຊາດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

ສິບຫຼັກການທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມເໝາະສົມຂອງໄພ່ພົນ:

1. ປະຕິບັດການອຸທິດຕົນທາງຝ່າຍວິນຍານທຸກໆເຊົ້າ ໂດຍອະທິຖານ ແລະ ອ່ານພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເປັນເວລາປະມານເຄິ່ງຊົ່ວໂມງ.

2. ສະແຫວງຫາຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໃນທຸກສິ່ງໃນແຕ່ລະມື້ ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະນໍາຄວາມຈິງເຂົ້າສູ່ການປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງຫຼາຍຂຶ້ນ.

3. ສົນທະນາກັບທຸກຄົນທີ່ເຈົ້າຕິດຕໍ່ພົວພັນນໍາ, ຮຽນຮູ້ຈາກຈຸດແຂງຂອງກັນ ແລະ ກັນ ແລະ ທົດແທນຈຸດອ່ອນຂອງກັນ ແລະ ກັນ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າທັງສອງຈະໄດ້ພັດທະນາ.

4. ມີທັດສະນະຄະຕິທີ່ເປັນບວກຕໍ່ຊີວິດ, ຮ້ອງເພງນະມັດສະການ ແລະ ຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນຢູ່ສະເໝີ ແລະ ຂອບພຣະຄຸນສຳລັບຄວາມກະລຸນາຂອງພຣະເຈົ້າ.

5. ບໍ່ຕິດພັນກັບທາງໂລກ; ຍັບເຂົ້າໃກ້ພຣະເຈົ້າໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າຢູ່ເປັນປະຈຳ ແລະ ບໍ່ແຊກແຊງໃນເລື່ອງຂອງຄົນອື່ນ.

6. ມີສະຕິປັນຍາໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າ ແລະ ຢູ່ໃຫ້ຫ່າງຈາກສະຖານທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ອັນຕະລາຍ.

7. ຢ່າໂຕ້ຖຽງກັບຜູ້ຄົນ, ໃຫ້ມີການສົນທະນາກ່ຽວກັບຄວາມຈິງ ແລະ ເຂົ້າກັບຄົນອື່ນໄດ້ເປັນຢ່າງດີ.

8. ມີຄວາມສຸກກັບທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າສາມາດເຮັດໄດ້ເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອຄົນອື່ນ, ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມກັງວົນຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຊ່ວຍພວກເຂົາແກ້ໄຂຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຂອງພວກເຂົາໃນທາງເຂົ້າແຫ່ງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ.

9. ຮຽນຮູ້ຈັກເຊື່ອຟັງຄົນອື່ນ, ຢ່າຄວບຄຸມ ຫຼື ບັງຄັບຜູ້ຄົນ; ປ່ອຍໃຫ້ຄົນອື່ນໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດບາງຢ່າງໃນທຸກໆເລື່ອງ.

10. ນະມັດສະການພຣະເຈົ້າໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າຢູ່ເລື້ອຍໆ; ປ່ອຍໃຫ້ພຣະອົງປົກຄອງໃນທຸກສິ່ງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈໃນທຸກຢ່າງ.

ສິບຫຼັກການຂ້າງເທິງສຳລັບຊີວິດ ແລະ ສິບວິທີທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມເໝາະສົມຂອງໄພ່ພົນຄືທຸກສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນສາມາດເຮັດໄດ້. ພວກເຂົາສາມາດນໍ້າເຂົ້າສູ່ການປະຕິບັດຕາບໃດທີ່ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ການລະເມີດເປັນບາງຄັ້ງບາງຄາວກໍບໍ່ຍາກທີ່ຈະແກ້ໄຂໄດ້. ແນ່ນອນ, ບຸກຄົນໃດໜຶ່ງທີ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຕໍ່າຫຼາຍແມ່ນຖືກລະເວັ້ນ.

(ຄັດຈາກໜັງສືການສົນທະນາຈາກເບື້ອງເທິງ)

ຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ເໝາະສົມເຖິງການມີຄວາມສຳນຶກ, ເຫດຜົນ, ລັກສະນະ ແລະ ສັກສີ. ຄວາມສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນພ້ອມທັງການສະແດງເຖິງຄວາມອົດກັ້ນ, ການມີຄວາມອົດທົນຕໍ່ຄົນອື່ນ, ການຊື່ສັດ, ການມີສະຕິປັນຍາໃນປະຕິກິລິຍາຂອງເຈົ້າ ແລະ ການມີຄວາມຮັກທີ່ແທ້ຈິງສຳລັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫ້າຄຸນລັກສະນະທີ່ຄວນມີຢູ່ພາຍໃນຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ເໝາະສົມ.

ຄຸນລັກສະນະທຳອິດກໍຄືການມີຫົວໃຈທີ່ອົດກັ້ນ. ບໍ່ວ່າພວກເຮົາຈະເຫັນຂໍ້ບົກຜ່ອງໃດກໍຕາມໃນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງພວກເຮົາ, ພວກເຮົາກໍຄວນປະຕິບັດຕໍ່ພວກເຂົາຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ສະແດງຄວາມອົດທົນ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈ. ພວກເຮົາບໍ່ຄວນຕັດພວກເຂົາອອກໄປ ຫຼື ໂຈມຕີພວກເຂົາຢ່າງແຮງ. ເມື່ອພວກເຮົາເຫັນຂໍ້ບົກຜ່ອງ ຫຼື ຄວາມເສື່ອມຊາມທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໃນຄົນອື່ນ, ພວກເຮົາຄວນຈື່ໄວ້ວ່າ ນີ້ແມ່ນຊ່ວງເວລາຂອງພາລະກິດແຫ່ງຄວາມລອດພົ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ, ສະນັ້ນ ມັນຈຶ່ງປົກກະຕິທີ່ຄົນຖືກເລືອກຂອງພຣະເຈົ້າຈະເປີດເຜີຍຄວາມເສື່ອມຊາມ ແລະ ພວກເຮົາກໍຄວນເຂົ້າໃຈ. ນອກຈາກນັ້ນ, ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງຫຼຽວເບິ່ງຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຮົາເອງ; ພວກເຮົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເປີດເຜີຍຄວາມເສື່ອມຊາມໜ້ອຍກວ່າຄົນອື່ນ. ພວກເຮົາຄວນປະຕິບັດຕໍ່ການທີ່ຄົນອື່ນເປີດເຜີຍຄວາມເສື່ອມຊາມໃນລັກສະນະດຽວກັບທີ່ພວກເຮົາປະຕິບັດຕໍ່ການເປີດເຜີຍຂອງພວກເຮົາເອງ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ພວກເຮົາສາມາດມີຄວາມອົດທົນຕໍ່ຄົນອື່ນ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດອົດທົນກັບຄົນອື່ນ, ນັ້ນກໍໝາຍຄວາມວ່າ ເຈົ້າມີບັນຫາກັບເຫດຜົນຂອງເຈົ້າ; ມັນຍັງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ ແລະ ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ການບໍ່ຮູ້ຈັກພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ຖ້າບໍ່ຮູ້ຈັກພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຍັງບໍ່ທັນໄດ້ມາເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດ ແລະ ມະນຸດຍັງກຳລັງດຳລົງຊີວິດຢູ່ພາຍໃນຊ່ວງເວລາຂອງພາລະກິດແຫ່ງຄວາມລອດພົ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຮົາກໍບໍ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ. ສະນັ້ນ, ທຸກຄົນຈະເປັນຕ້ອງເປີດເຜີຍຄວາມເສື່ອມຊາມ. ບັດນີ້ ທຸກຄົນກຳລັງສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເຂົ້າໃຈຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາເອງ ແລະ ຜະເຊີນກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ທຸກຄົນຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງ ແລະ ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບເອົາຄວາມຈິງຢ່າງສົມບູນເທື່ອ. ມີພຽງແຕ່ເມື່ອຜູ້ຄົນໄດ້ຮັບເອົາຄວາມຈິງ, ຊີວິດ–ອຸປະນິໄສຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງຈະເລີ່ມປ່ຽນແປງ. ເມື່ອຜູ້ຄົນເຂົ້າໃຈຂໍ້ນີ້ ພວກເຂົາກໍຈະມີເຫດຜົນຂອງຄົນທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ພວກເຂົາກໍຍັງຈະປະຕິບັດຕໍ່ຄົນອື່ນຢ່າງມີເຫດຜົນ. ຖ້າຜູ້ຄົນຂາດເຫດຜົນ, ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ປະຕິບັດຕໍ່ຄົນອື່ນຢ່າງມີເຫດຜົນ.

ຄຸນລັກສະນະທີສອງຄືການປະຕິບັດຄວາມອົດທົນຕໍ່ຄົນອື່ນ. ການອົດກັ້ນແຕ່ຢ່າງດຽວແມ່ນບໍ່ພຽງພໍ; ເຈົ້າຍັງຕ້ອງອົດທົນ. ບາງຄັ້ງ ເຈົ້າສາມາດອົດກັ້ນ ແລະ ເຂົ້າໃຈ, ແຕ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງບາງຄົນຈະເຮັດບາງສິ່ງທີ່ທຳຮ້າຍ ຫຼື ລ່ວງເກີນເຈົ້າຢ່າງຫຼີກຫຼ່ຽງບໍ່ໄດ້. ພາຍໃຕ້ສະຖານະການເຫຼົ່ານີ້, ອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງມະນຸດແມ່ນມັກຈະຮຸນແຮງຂຶ້ນ, ຍ້ອນພວກເຂົາທຸກຄົນມັກຕໍ່ສູ້ ແລະ ປ້ອງກັນສັກສີຂອງພວກເຮົາເອງ ແລະ ພວກເຮົາທຸກຄົນເຫັນແກ່ຕົວ ແລະ ທະນົງຕົວ. ສະນັ້ນ ຖ້າມີຄົນໃດໜຶ່ງເວົ້າບາງສິ່ງທີ່ທຳຮ້າຍເຈົ້າ ຫຼື ເຮັດບາງສິ່ງທີ່ເຈົ້າຮູ້ສຶກວ່າເປັນຕາລັງກຽດ, ເຈົ້າກໍຄວນອົດທົນ. ຄວາມອົດທົນກໍຕ້ອງຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງເຫດຜົນອີກດ້ວຍ. ຜູ້ຄົນຈະພັດທະນາຄວາມອົດທົນຖ້າພວກເຂົາມີເຫດຜົນເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ພວກເຮົາຈະສາມາດອົດທົນໄດ້ແນວໃດ? ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການມີຄວາມອົດທົນຕໍ່ຄົນອື່ນ, ເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງບັນລຸຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບພວກເຂົາກ່ອນ, ໝາຍຄວາມວ່າ ບໍ່ວ່າຜູ້ໃດຈະເວົ້າບາງສິ່ງທີ່ທຳຮ້າຍເຈົ້າ, ເຈົ້າກໍຄວນເຂົ້າໃຈສິ່ງນີ້ກ່ອນ: “ຄຳເວົ້າຂອງເຂົາໄດ້ທຳຮ້າຍຂ້ານ້ອຍ. ສິ່ງທີ່ເຂົາເວົ້າເບິ່ງຄືກຳລັງເປີດໂປງຂໍ້ບົກຜ່ອງຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ປະກົດວ່າກຳລັງເລັງໃສ່ຂ້ານ້ອຍ. ຖ້າຄຳເວົ້າຂອງເຂົາກຳລັງເລັງໃສ່ຂ້ານ້ອຍ, ເຂົາໝາຍແນວໃດກັບຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານັ້ນ? ເຂົາກຳລັງພະຍາຍາມທຳຮ້າຍຂ້ານ້ອຍບໍ? ເຂົາເບິ່ງວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນສັດຕູຂອງເຂົາບໍ? ເຂົາກຽດຊັງຂ້ານ້ອຍບໍ? ເຂົາກຳລັງຕ້ອງການແກ້ແຄ້ນຂ້ານ້ອຍບໍ? ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ລ່ວງເກີນເຂົາ, ສະນັ້ນ ຄຳຕອບຕໍ່ຄຳຖາມເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ສາມາດຕອບໄດ້ວ່າ ແມ່ນແລ້ວ”. ເມື່ອເປັນເຊັ່ນນັ້ນ, ບໍ່ວ່າອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງເຫຼົ່ານີ້ຈະເວົ້າຫຍັງກໍຕາມ, ພວກເຂົາບໍ່ມີເຈດຕະນາທີ່ຈະທຳຮ້າຍເຈົ້າ ແລະ ປະຕິບັດຕໍ່ເຈົ້າຄືກັບສັດຕູຂອງພວກເຂົາ. ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ແນ່ນອນ. ເມື່ອພວກເຂົາເວົ້າຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຂົາພຽງແຕ່ສຳແດງເຖິງສິ່ງທີ່ບຸກຄົນທີ່ເໝາະສົມຄິດ, ພວກເຂົາກຳລັງສົນທະນາເຖິງຄວາມຈິງ, ສົນທະນາກ່ຽວກັບຄວາມຮູ້, ເປີດໂປງຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງຜູ້ຄົນ ຫຼື ຮັບຮູ້ສະພາວະທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາເອງ; ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມີເຈດຕະນາເຈາະຈົງໃສ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໂດຍສະເພາະຢ່າງແນ່ນອນ. ກ່ອນອື່ນ ເຈົ້າມີຄວາມເຂົ້າໃຈ, ແລ້ວຄວາມໃຈຮ້າຍຂອງເຈົ້າກໍສາມາດຫາຍໄປ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຈົ້າກໍສາມາດບັນລຸຄວາມອົດທົນໄດ້. ບາງຄົນຈະຖາມວ່າ: “ຖ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໂຈມຕີຂ້ານ້ອຍຢ່າງມີສະຕິ ແລະ ເຈາະຈົງໃສ່ຂ້ານ້ອຍ ແລະ ຕັ້ງໃຈເວົ້າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍບາງຢ່າງ, ແລ້ວຂ້ານ້ອຍຈະອົດທົນໄດ້ແນວໃດ?” ນີ້ຄືວິທີທີ່ເຈົ້າຄວນອົດທົນ: “ເຖິງແມ່ນຈະມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຕັ້ງໃຈໂຈມຕີຂ້ານ້ອຍ, ຂ້ານ້ອຍກໍຄວນອົດທົນເຊັ່ນກັນ. ນີ້ກໍຍ້ອນພວກເຂົາເປັນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ບໍ່ແມ່ນສັດຕູຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ບໍ່ແມ່ນຜີຮ້າຍ ຫຼື ຊາຕານຢ່າງແນ່ນອນ. ມັນຫຼີກຫຼ່ຽງບໍ່ໄດ້ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຕ້ອງເປີດເຜີຍຄວາມເສື່ອມຊາມບາງຢ່າງ ແລະ ມີເຈດຕະນາບາງຢ່າງໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາຢູ່ແລ້ວ. ນີ້ເປັນເລື່ອງປົກກະຕິ. ຂ້ານ້ອຍຄວນເຂົ້າໃຈ, ເຫັນອົກເຫັນໃຈ ແລະ ອົດທົນ”. ເຈົ້າຄວນຄິດໃນລັກສະນະນີ້, ແລ້ວໃຫ້ອະທິຖານຫາພຣະເຈົ້າ ແລະ ເວົ້າວ່າ: “ພຣະເຈົ້າເອີຍ, ມີຄົນບາງຄົນຫາກໍ່ທຳຮ້າຍສັກສີຂອງຂ້ານ້ອຍ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ຍອມຮັບການເສຍໜ້າ; ຂ້ານ້ອຍຕ້ອງການປ່ອຍອາລົມຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະ ໂຈມຕີພວກເຂົາຢູ່ສະເໝີ. ນີ້ຄືການເປີດເຜີຍຄວາມເສື່ອມຊາມຢ່າງແທ້ຈິງ. ຂ້ານ້ອຍມັກຄິດວ່າຂ້ານ້ອຍມີຄວາມຮັກສຳລັບຄົນອື່ນ, ແຕ່ບັດນີ້ ຄຳເວົ້າຂອງຄົນບາງຄົນໄດ້ແທງຂ້ານ້ອຍທີ່ຫົວໃຈ ຈົນຂ້ານ້ອຍບໍ່ສາມາດຮັບເອົາມັນໄດ້. ຂ້ານ້ອຍຕ້ອງການໂຈມຕີຄືນ. ຂ້ານ້ອຍຕ້ອງການແກ້ແຄ້ນ. ຄວາມຮັກຂອງຂ້ານ້ອຍຢູ່ໃສ? ສິ່ງທັງໝົດນີ້ລ້ວນແລ້ວແຕ່ບໍ່ເປັນຄວາມກຽດຊັງບໍ? ຂ້ານ້ອຍຍັງມີຄວາມກຽດຊັງໃນຫົວໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ! ພຣະເຈົ້າເອີຍ, ວິທີທີ່ພຣະອົງສະແດງຄວາມເມດຕາຕໍ່ພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະ ໃຫ້ອະໄພພວກຂ້ານ້ອຍສຳລັບການກະທໍາຜິດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍແມ່ນວິທີທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍຄວນມີຄວາມເມດຕາສຳລັບຄົນອື່ນ. ພວກຂ້ານ້ອຍບໍ່ຄວນມີຄວາມຄຸນເຄື່ອງຕໍ່ຄົນອື່ນ. ພຣະເຈົ້າເອີຍ, ກະລຸນາປົກປ້ອງຂ້ານ້ອຍ, ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ທຳມະຊາດຂອງຂ້ານ້ອຍລຸກໄໝ້ຂຶ້ນ. ຂ້ານ້ອຍປາຖະໜາທີ່ຈະເຊື່ອຟັງພຣະອົງ ແລະ ດຳລົງຊີວິດພາຍໃນຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງ. ທຸກສິ່ງທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍເຮັດ, ພວກຂ້ານ້ອຍເຮັດໂດຍບໍ່ເຊື່ອຟັງ ແລະ ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດ ແລະ ພຣະເຈົ້າຫຼາຍເກີນໄປ, ແຕ່ພຣະຄຣິດກໍຍັງອົດທົນກັບພວກຂ້ານ້ອຍ. ພຣະເຈົ້າກຳລັງປະຕິບັດຂັ້ນຕອນນີ້ຂອງພາລະກິດຂອງພຣະອົງພ້ອມກັບຄວາມອົດທົນ ແລະ ຄວາມຮັກຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ. ພຣະຄຣິດຕ້ອງອົດທົນກັບຄວາມເຈັດປວດ, ຄວາມອັບອາຍ ແລະ ການໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີຫຼາຍສໍ່າໃດ? ຖ້າພຣະຄຣິດສາມາດອົດທົນໄດ້, ແລ້ວຄວາມອົດທົນເລັກນ້ອຍທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍຈຳເປັນຕ້ອງມີແມ່ນບໍ່ມີຫຍັງເລີຍ! ແລ້ວຄວາມອົດທົນຂອງພວກຂ້ານ້ອຍກໍຂາດເຂີນຫູາຍ ເມື່ອປຽບທຽບກັບຄວາມອົດທົນຂອງພຣະຄຣິດ...” ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າໄດ້ອະທິຖານໃນລັກສະນະນີ້ ເຈົ້າຈະຮູ້ສຶກວ່າເຈົ້າເສື່ອມຊາມເກີນໄປ, ບໍ່ສຳຄັນເກີນໄປ, ຂາດວຸດທິພາວະເກີນໄປ ແລະ ນີ້ກໍຈະເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ຄວາມໂກດຮ້າຍຂອງເຈົ້າຖືກລະງັບ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ເຈົ້າສາມາດບັນລຸຄວາມອົດທົນໄດ້.

ຄຸນລັກສະນະທີ່ສາມແມ່ນການປະຕິບັດຕໍ່ຄົນອື່ນດ້ວຍຄວາມຊື່ສັດ. ການຊື່ສັດຕໍ່ຄົນອື່ນໝາຍຄວາມວ່າ ບໍ່ວ່າພວກເຮົາເຮັດຫຍັງກໍຕາມ, ບໍ່ວ່າມັນຈະເປັນການຊ່ວຍເຫຼືອຄົນອື່ນ ຫຼື ຄອຍຮັບໃຊ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງພວກເຮົາ ຫຼື ການສົນທະນາກ່ຽວກັບຄວາມຈິງ, ພວກເຮົາກໍຕ້ອງເວົ້າອອກຈາກຫົວໃຈ. ນອກຈາກນັ້ນ, ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເຮັດສິ່ງນັ້ນ ກໍຢ່າເທດສະໜາກ່ຽວກັບມັນ. ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຕ້ອງການຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຂອງພວກເຮົາ, ພວກເຮົາກໍຄວນຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຂົາ. ບໍ່ວ່າພວກເຮົາຕ້ອງປະຕິບັດໜ້າທີ່ຫຍັງກໍຕາມ, ພວກເຮົາກໍຄວນປະຕິບັດ. ໃຫ້ເຮັດແທ້, ຢ່າເຮັດແບບຈອມປອມ ຫຼື ທຳທ່າເຮັດ... ແນ່ນອນ, ການເປັນບຸກຄົນທີ່ຊື່ສັດຈຳເປັນຕ້ອງມີສະຕິປັນຍາເລັກນ້ອຍເມື່ອຈັດການກັບບຸກຄົນໃດໜຶ່ງ. ຖ້າເຈົ້າເຫັນວ່າ ບຸກຄົນນີ້ເພິ່ງພາບໍ່ໄດ້ ຍ້ອນຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາຮ້າຍແຮງເກີນໄປ, ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດເບິ່ງເຫັນພວກເຂົາ ແລະ ບໍ່ຮູ້ຈັກວ່າພວກເຂົາຈະເຮັດຫຍັງ, ແລ້ວເຈົ້າກໍຕ້ອງນໍາໃຊ້ສະຕິປັນຍາ ແລະ ລະເວັ້ນຈາກການບອກທຸກສິ່ງແກ່ພວກເຂົາ. ການເປັນບຸກຄົນທີ່ຊື່ສັດຈຳເປັນຕ້ອງມີຫຼັກການ. ຢ່າເວົ້າກ່ຽວກັບສິ່ງຕ່າງໆທີ່ເຈົ້າບໍ່ຄວນເວົ້າເຖິງແບບລັບຫູລັບຕາ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ການເປັນຄົນທີ່ຊື່ສັດຈຳເປັນຕ້ອງມີການເວົ້າດ້ວຍເຫດຜົນ ແລະ ຄວາມເໝາະສົມ. ບາງຄົນຢືນຢັນທີ່ຈະປະຕິບັດຄວາມຊື່ສັດ ແລະ ເປີດຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ບໍ່ວ່າພວກເຂົາອາດຈະຫຍຸ້ງຫຼາຍສໍ່າໃດກໍຕາມ. ນັ້ນແມ່ນການປະຕິບັດຂອງບຸກຄົນທີ່ຊື່ສັດແນວໃດ? ມັນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ໂງ່ຈ້າບໍ? ການເປັນບຸກຄົນຊື່ສັດບໍ່ແມ່ນການເປັນຄົນໂງ່. ມັນແມ່ນກ່ຽວກັບຄວາມສະຫຼາດ, ລຽບໆ ແລະ ເປີດເຜີຍ ແລະ ບໍ່ຫຼອກລວງ. ເຈົ້າຕ້ອງເປັນຄົນເໝາະສົມ ແລະ ສະຫຼາດ. ຄວາມຊື່ສັດແມ່ນຖືກສ້າງຂຶ້ນບົນພື້ນຖານຂອງຄວາມຮູ້ສຶກ. ນີ້ແມ່ນຄວາມໝາຍຂອງການຊື່ສັດເມື່ອເວລາຈັດການກັບຜູ້ຄົນ ແລະ ການເປັນບຸກຄົນທີ່ຊື່ສັດ. ແນ່ນອນ ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດກ່ຽວກັບການເປັນຄົນທີ່ຊື່ສັດແມ່ນການຊື່ສັດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ມັນຈະບໍ່ແມ່ນບັນຫາໃຫຍ່ບໍ ຖ້າເຈົ້າເປັນບຸກຄົນທີ່ຊື່ສັດເມື່ອຢູ່ຕໍ່ໜ້າຄົນອື່ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊື່ສັດເມື່ອຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລະ ຫຼອກລວງພຣະອົງ? ຖ້າເຈົ້າສະແຫວງຫາເພື່ອເປັນຄົນຊື່ສັດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ, ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະກາຍເປັນຄົນຊື່ສັດຕໍ່ໜ້າຄົນອື່ນໂດຍທຳມະຊາດ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດສື່ຊັດຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າໄດ້, ແລ້ວເຈົ້າກໍບໍ່ສາມາດສື່ຊັດຕໍ່ໜ້າຄົນອື່ນໄດ້. ບໍ່ວ່າເຈົ້າກຳລັງເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງລັກສະນະໃດ ຫຼື ເຂົ້າສູ່ສິ່ງທີ່ດີແບບໃດກໍຕາມ, ເຈົ້າຕ້ອງເຮັດສິ່ງນັ້ນຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າກ່ອນ. ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຜົນຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າແລ້ວ, ເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດດຳລົງຊີວິດແບບນັ້ນຕໍ່ໜ້າຄົນອື່ນຢ່າງເປັນທຳມະຊາດ. ຢ່າບັງຄັບຕົນເອງໃຫ້ເຮັດນີ້ ຫຼື ເຮັດນັ້ນຕໍ່ໜ້າຄົນອື່ນ, ແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍເຮັດໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢ່າງອໍາເພີໃຈ. ເຮັດແບບນັ້ນແມ່ນບໍ່ໄດ້. ສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດກໍຄືການເຮັດສິ່ງນັ້ນຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ເພາະວ່າຜຣະອົງຄືຜູ້ທົດສອບມະນຸດຊາດ ແລະ ຄົ້ນຫາຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ຖ້າເຈົ້າສາມາດຜ່ານການທົດສອບນີ້ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າກໍມີຄວາມເປັນຈິງຢ່າງແທ້ຈິງ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດຜ່ານການທົດສອບນີ້ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າກໍບໍ່ມີຄວາມເປັນຈິງ, ນີ້ແມ່ນຫຼັກການຂອງການປະຕິບັດຄວາມຈິງ.

ຄຸນລັກສະນະທີສີ່ຄື ການມີສະຕິປັນຍາໃນປະຕິກິລິຍາຂອງເຈົ້າ. ບາງຄົນເວົ້າວ່າ: “ການເຂົ້າກັນໄດ້ດີກັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຈຳເປັນຕ້ອງມີສະຕິປັນຍາບໍ?” ແມ່ນແລ້ວ, ມັນຈຳເປັນຕ້ອງມີ, ຍ້ອນການນໍາໃຊ້ສະຕິປັນຍາຍິ່ງເປັນປະໂຫຍດຫຼາຍຂຶ້ນສຳລັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງເຈົ້າ. ບາງຄົນຈະຖາມວ່າ: “ການນໍາໃຊ້ສະຕິປັນຍາກັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ມີເລ່ຫຼ່ຽມບໍ?” ສະຕິປັນຍາບໍ່ແມ່ນເລ່ຫຼ່ຽມ. ກົງກັນຂ້າມ, ມັນເປັນສິ່ງທີ່ຢູ່ກົງກັນຂ້າມກັບເລ່ຫຼ່ຽມຄົນລະຂົ້ວ. ການນໍາໃຊ້ສະຕິປັນຍາໝາຍເຖິງການໃສ່ໃຈກັບວິທີທີ່ເຈົ້າເວົ້າກັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ເມື່ອເວລາວຸດທິພາວະຂອງພວກເຂົາຕໍ່າ, ນັ້ນກໍຄື ໃນກໍລະນີທີ່ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຍອມຮັບໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າໄດ້. ອີກຢ່າງ, ສຳລັບຄົນທີ່ມີວຸດທິພາວະຕໍ່າ, ໂດຍສະເພາະຄົນທີ່ບໍ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ, ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສເສື່ອມຊາມ, ຖ້າເຈົ້າງ່າຍເກີນໄປ ແລະ ເປີດເຜີຍ ແລະ ບອກພວກເຂົາທຸກສິ່ງ, ມັນອາດງ່າຍທີ່ພວກເຂົາຈະສ້າງຄວາມເສຍຫາຍໃຫ້ກັບເຈົ້າ ຫຼື ເອົາປຽບເຈົ້າ. ມັນບໍ່ດີເລີຍ. ສະນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຄົນມີອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມ, ເຈົ້າກໍຕ້ອງລະມັດລະວັງໃນບາງຢ່າງຫຼາຍຂຶ້ນ ຫຼື ໜ້ອຍລົງ ແລະ ມີເຕັກນິກໃນການເວົ້າ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການລະມັດລະວັງກັບຜູ້ຄົນບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າບໍ່ຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຂົາ ຫຼື ບໍ່ມີຄວາມຮັກສຳລັບພວກເຂົາ, ມັນພຽງແຕ່ໝາຍເຖິງການບໍ່ບອກພວກເຂົາບາງເລື່ອງທີ່ສຳຄັນກ່ຽວກັບຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍທັນທີ ແລະ ສື່ສານຄວາມຈິງໃຫ້ກັບພວກເຂົາແບບງ່າຍໆ. ຖ້າພວກເຂົາຕ້ອງການຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຝ່າຍວິນຍານໃນຊີວິດ, ຖ້າພວກເຂົາຮຽກຮ້ອງການຫຼໍ່ລ້ຽງແຫ່ງຄວາມຈິງ, ພວກເຮົາກໍຕ້ອງເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຮົາສາມາດເຮັດໄດ້ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາພໍໃຈໃນເລື່ອງນີ້. ແຕ່ຖ້າພວກເຂົາຊັກຖາມເລື່ອງນີ້ ແລະ ເລື່ອງນັ້ນກ່ຽວກັບຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ເລື່ອງນີ້ ແລະ ເລື່ອງນັ້ນກ່ຽວກັບຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດພາລະກິດ, ກໍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງບອກພວກເຂົາ. ຖ້າເຈົ້າບອກພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍອາດຈະປ່ອຍຂໍ້ມູນນີ້ ແລະ ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ພາລະກິດໃນຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ເວົ້າອີກຢ່າງກໍຄື ຖ້າມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາບໍ່ຄວນຮູ້ ຫຼື ບາງສິ່ງທີ່ພວກເຂົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຮູ້, ແລ້ວຢ່າໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ກ່ຽວກັບສິ່ງນີ້. ຖ້າມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຄວນຮູ້, ແລ້ວໃຫ້ເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າສາມາດເຮັດໄດ້ເພື່ອແຈ້ງໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ຢ່າງຈະແຈ້ງ ແລະ ໂດຍບໍ່ມີການສະຫງວນ. ແລ້ວແມ່ນຫຍັງຄືສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຄວນຮູ້? ການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງແມ່ນສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນຄວນຮູ້: ພວກເຂົາຄວນປະກອບມີຄວາມຈິງແບບໃດ, ພວກເຂົາຄວນເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງລັກສະນະໃດ, ພວກເຂົາຄວນປະຕິບັດໜ້າທີ່ໃດ, ພວກເຂົາເໝາະສົມແກ່ການປະຕິບັດໜ້າທີ່ໃດ, ພວກເຂົາຄວນປະຕິບັດໜ້າທີ່ເຫຼົ່ານີ້ແນວໃດ, ຄວນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ເໝາະສົມແນວໃດ, ຄວນດຳລົງຊີວິດແຫ່ງຄຣິສຕະຈັກແນວໃດ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແລ້ວແຕ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນຄວນຮູ້. ໃນດ້ານກົງກັນຂ້າມ, ກົດລະບຽບ ແລະ ຫຼັກການໃນຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພາລະກິດແຫ່ງຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ສະຖານະການຂອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງເຈົ້າບໍ່ສາມາດຖືກເປີດເຜີຍແກ່ບຸກຄົນພາຍນອກ ຫຼື ຜູ້ບໍ່ເຊື່ອໃນຄອບຄົວຂອງເຈົ້າໄດ້. ນີ້ແມ່ນຫຼັກການທີ່ຕ້ອງປະຕິບັດ ໃນເວລາທີ່ພວກເຮົານໍາໃຊ້ສະຕິປັນຍາ. ຕົວຢ່າງ ເຊັ່ນ: ເຈົ້າບໍ່ຄວນເວົ້າເຖິງຊື່ຂອງຜູ້ນໍາຂອງເຈົ້າ ຫຼື ສະຖານທີ່ພວກເຂົາອາໄສຢູ່ຈັກເທື່ອ. ຖ້າເຈົ້າເວົ້າເຖິງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້, ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າຂໍ້ມູນນີ້ອາດໄປເຖິງຫູຂອງຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ ແລະ ມັນສາມາດກາຍເປັນບັນຫາໃຫຍ່ໄດ້ ຖ້າສິ່ງນັ້ນຖືກສົ່ງໃຫ້ນັກສືບ ຫຼື ກຸ່ມສາຍລັບທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ. ສິ່ງນີ້ຈຳເປັນຕ້ອງມີສະຕິປັນຍາ ແລະ ນີ້ກໍຄືເຫດຜົນທີ່ເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງເວົ້າວ່າ ການມີສະຕິປັນຍານັ້ນສຳຄັນ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ເມື່ອເຈົ້າລຽບງ່າຍ ແລະ ເປີດເຜີຍ, ມັນມີເລື່ອງສ່ວນຕົວບາງຢ່າງທີ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດບອກກັບທຸກຄົນໄດ້. ເຈົ້າຕ້ອງຕັດສິນວຸດທິພາວະຂອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງເຈົ້າເພື່ອເບິ່ງວ່າ ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າບອກພວກເຂົາແລ້ວ ພວກເຂົາອາດຈະຂາດສິນທຳ ແລະ ເວົ້າຢອກກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າ, ສ້າງບັນຫາໃຫ້ກັບເຈົ້າຫຼັງຈາກທີ່ຄຳເວົ້ານັ້ນຖືກເຜີຍແຜ່ໄປທົ່ວ ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍກັບຄວາມຊື່ສັດຂອງເຈົ້າ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ວ່າເປັນຫຍັງການເຮັດຕົວລຽບງ່າຍ ແລະ ເປີດເຜີຍຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງມີສະຕິປັນຍາ.

ຄຸນລັກສະນະທີຫ້າຄືການມີຄວາມຮັກທີ່ແທ້ຈິງສຳລັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ສິ່ງນີ້ກ່ຽວພັນເຖິງການເອົາໃຈໃສ່ເລັກນ້ອຍ, ການຊ່ວຍເຫຼືອຕົວຈິງ ແລະ ວິນຍານແຫ່ງການຮັບໃຊ້. ພວກເຮົາຄວນມີການສົນທະນາກັນຕື່ມກັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ແລະ ສະໜອງການບໍາລຸງລ້ຽງໃຫ້ກັບພວກເຂົາເພີ່ມເຕີມ. ມັນບໍ່ສຳຄັນວ່າພວກເຂົາເປັນຜູ້ເຊື່ອໃໝ່ ຫຼື ພວກເຂົາໄດ້ເຊື່ອເປັນເວລາຫຼາຍປີແລ້ວ. ມີຫຼັກການໂດຍສະເພາກ່ຽວກັບຊີວິດແຫ່ງຄຣິສຕະຈັກ: ໃຫ້ດູແລຄົນທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງເປັນພິເສດ. ສົນທະນາກັບພວກເຂົາຫຼາຍຂຶ້ນ, ມອບການບໍາລຸງລ້າງໃຫ້ກັບພວກເຂົາຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ຫົດນໍ້າພວກເຂົາຫຼາຍຂຶ້ນ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະຖືກຊ່ວຍດືງຂຶ້ນໄວເທົ່າທີ່ຈະໄວໄດ້, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເຕີບໃຫຍ່ໃນຊີວິດຂອງພວກເຂົາທັນທີທີ່ພວກເຂົາສາມາດເຮັດໄດ້. ສຳລັບຄົນທີ່ບໍ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ, ຖ້າມັນຊັດເຈນແລ້ວວ່າພວກເຂົາບໍ່ຮັກຄວາມຈິງຫຼັງຈາກຖືກຫົດນໍ້າໃນຊ່ວງເວລາໃດໜຶ່ງ, ແລ້ວກໍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍເກີນໄປກັບພວກເຂົາ. ມັນບໍ່ຈຳເປັນ ຍ້ອນເຈົ້າໄດ້ເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ມະນຸດສາມາດເຮັດໄດ້ແລ້ວ. ມັນພຽງພໍແລ້ວເມື່ອເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງເຈົ້າ... ເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງເບິ່ງວ່າ ເຈົ້າຄວນຕັ້ງໃຈໃສ່ປະຕິບັດພາລະກິດໃນຜູ້ໃດ. ພຣະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ຄົນທີ່ບໍ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງສົມບູນບໍ? ຖ້າພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນສົມບູນ, ແລ້ວເປັນຫຍັງຜູ້ຄົນຈຶ່ງຍັງດື້ດ້ານເຮັດໃນສິ່ງນັ້ນຢ່າງລັບຫູລັບຕາ? ເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈໃນພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແຕ່ກໍໝັ້ນໃຈໃນຕົວເອງຢູ່ສະເໝີ, ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມໂງ່ຈ້າ ແລະ ການບໍ່ມີຄວາມຮູ້ຂອງມະນຸດບໍ? ສະນັ້ນ ໃຫ້ສະໜອງການຊ່ວຍເຫຼືອສຳລັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຢ່າງແທ້ຈິງ, ຍ້ອນພວກເຂົາຄືເປົ້າໝາຍແຫ່ງຄວາມລອດພົ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເປັນຄົນຖືກເລືອກທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ລ່ວງໜ້າຂອງພຣະອົງ. ຖ້າພວກເຮົາມັກສົນທະນາກ່ຽວກັບຄວາມຈິງກັບຄົນເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍຫົວໃຈໜຶ່ງດຽວ, ຄວາມຄິດ ແລະ ການສົ່ງເສີມກັນ ແລະ ໃຫ້ການບໍາລຸງລ້ຽງເຊິ່ງກັນແລະກັນ, ແລ້ວສຸດທ້າຍ ພວກເຮົາກໍຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ. ເຈົ້າກຳລັງທໍລະຍົດຕໍ່ຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າຮ່ວມກັບຄົນເຫຼົ່ານີ້... ຄົນທີ່ຢູ່ພາຍໃນຄຣິສຕະຈັກ ຜູ້ມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ເໝາະສົມຄວນວາງຕົນເອງໃຫ້ຢູ່ທ່າມກາງຄົນທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ, ມີຄວາມສໍາພັນກັບພວກເຂົາຢ່າງສັນຕິ ແລະ ຜ່ານທາງການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງແມ່ນໃຫ້ເສຍສະຫຼະຕົນເອງເພື່ອພຣະເຈົ້າດ້ວຍຫົວໃຈ ແລະ ຄວາມຄິດໜຶ່ງດຽວກັນເທື່ອລະໜ້ອຍ. ໃນລັກສະນະນີ້, ຄົນທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຈະຖືກຊ່ວຍໃຫ້ລອດພົ້ນ ແລະ ເຈົ້າກໍຍັງຈະຖືກຊ່ວຍໃຫ້ລອດພົ້ນ, ຍ້ອນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປະຕິບັດພາລະກິດທ່າມກາງຄົນທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ...

ການສົນທະນາທີ່ພວກເຮົາຫາກໍ່ກ່າວມານັ້ນ ແມ່ນຫ້າຄຸນລັກສະນະທີ່ຕ້ອງມີໃນຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ເໝາະສົມ. ຖ້າເຈົ້າມີຫ້າຄຸນລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ, ເຈົ້າກໍຈະສາມາດມີຄວາມສໍາພັນຢ່າງສັນຕິກັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງເຈົ້າ, ສາມາດຄົ້ນພົບຕໍາແໜ່ງຂອງເຈົ້າພາຍໃນຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າດ້ວຍສຸດຄວາມສາມາດຂອງເຈົ້າ.

(ຄັດຈາກໜັງສືການເທດສະໜາ ແລະ ການສົນທະນາກ່ຽວກັບທາງເຂົ້າສູ່ຊີວິດ)

ກ່ອນນີ້: 3. ໃນຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າຄວນສ້າງຄວາມສຳພັນປົກກະຕິກັບພຣະເຈົ້າ

ຕໍ່ໄປ: 5. ຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າບໍ່ຄວນມີເພື່ອສະແຫວງຫາສັນຕິສຸກ ແລະ ພອນ

ໄພພິບັດ, ສົງຄາມ,ໄພນ້ຳຖ້ວມ ແລະ ອື່ນໆ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ໃຜສາມາດຊ່ວຍພວກເຮົາໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກໄພພິບັດໄດ້? ເຂົ້າຮ່ວມການເຕົ້າໂຮມຟຣີເພື່ອຊອກຮູ້.

ການຕັ້ງຄ່າ

  • ຂໍ້ຄວາມ
  • ຊຸດຮູບແບບ

ສີເຂັ້ມ

ຊຸດຮູບແບບ

ຟອນ

ຂະໜາດຟອນ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ຄວາມກວ້າງຂອງໜ້າ

ສາລະບານ

ຄົ້ນຫາ

  • ຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມນີ້
  • ຄົ້ນຫາໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້