ບົດທີ 1

ຄົນທີ່ເປັນພະຍານເຖິງພຣະທຳຂອງເຮົາຍອມຮັບພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ບໍ? ພວກເຈົ້າຮູ້ຈັກເຮົາແທ້ບໍ? ພວກເຈົ້າໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບຄວາມເຊື່ອຟັງແທ້ບໍ? ພວກເຈົ້າສະຫຼະຕົນເອງເພື່ອເຮົາຢ່າງຈິງໃຈບໍ? ພວກເຈົ້າໄດ້ຍຶດໝັ້ນ ແລະ ຕັ້ງໃຈເປັນພະຍານໃຫ້ກັບເຮົາ ເມື່ອຢູ່ຕໍ່ໜ້າມັງກອງແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງແທ້ຈິງບໍ? ຄວາມອຸທິດຂອງພວກເຈົ້າເຮັດໃຫ້ມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ອັບອາຍແທ້ບໍ? ຜ່ານການທົດລອງແຫ່ງພຣະທຳຂອງເຮົາເທົ່ານັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງສາມາດບັນລຸເປົ້າໝາຍຂອງເຮົາໃນການຊໍາລະລ້າງຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ເລືອກຄົນທີ່ຮັກເຮົາຢ່າງແທ້ຈິງໄດ້. ຖ້າເຮົາບໍ່ປະຕິບັດພາລະກິດໃນລັກສະນະນີ້, ແລ້ວຜູ້ໃດຈະສາມາດຮູ້ຈັກເຮົາໄດ້? ຜູ້ໃດສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມສະຫງ່າງາມຂອງເຮົາ, ຄວາມໂມໂຫຂອງເຮົາ ແລະ ສະຕິປັນຍາຂອງເຮົາຜ່ານທາງພຣະທຳຂອງເຮົາໄດ້ບໍ່? ເຮົາຈະສຳເລັດສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ແຕ່ມັນກໍຍັງເປັນເຮົາທີ່ປະເມີນຫົວໃຈຂອງມະນຸດ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດສາມາດເຂົ້າໃຈເຮົາໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ, ສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງນໍາພາພວກເຂົາດ້ວຍພຣະທຳ ແລະ ນໍາພາພວກເຂົາສູ່ຍຸກໃໝ່ດ້ວຍວິທີນີ້. ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ເຮົາຈະໃຊ້ພຣະທຳເພື່ອເຮັດໃຫ້ພາລະກິດທັງໝົດຂອງເຮົາສຳເລັດ ໂດຍເຮັດໃຫ້ຄົນທີ່ຮັກເຮົາຢ່າງແທ້ຈິງກັບຄືນສູ່ອານາຈັກຂອງເຮົາຢ່າງຍອມຈຳນົນ ເພື່ອດຳລົງຊີວິດຕໍ່ໜ້າບັນລັງຂອງເຮົາ. ສະຖານະການໃນປັດຈຸບັນແມ່ນບໍ່ໄດ້ຄືແຕ່ກອນ ແລະ ພາລະກິດຂອງເຮົາໄດ້ເຂົ້າສູ່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່ແລ້ວ. ເມື່ອເປັນແບບນັ້ນ, ມັນກໍຈະມີວິທີການໃໝ່: ຄົນທີ່ອ່ານພຣະທຳຂອງເຮົາ ແລະ ຍອມຮັບເອົາພຣະທຳເປັນຊີວິດຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາ ແມ່ນປະຊາຊົນແຫ່ງອານາຈັກຂອງເຮົາ. ຍ້ອນພວກເຂົາຢູ່ໃນອານາຈັກຂອງເຮົາ, ພວກເຂົາກໍເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາທີ່ຢູ່ໃນອານາຈັກ. ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ຮັບການນໍາພາໂດຍພຣະທຳຂອງເຮົາ, ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາຈະຖືກເອີ້ນວ່າປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ຕໍາແໜ່ງນີ້ກໍບໍ່ໄດ້ເປັນຮອງການຖືກເອີ້ນວ່າ “ບຸດຊາຍ” ຂອງເຮົາເລີຍ. ໃນຖານະທີ່ເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ທຸກຄົນຕ້ອງຊື່ສັດໃນອານາຈັກຂອງເຮົາ ແລະ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດຜິດຕໍ່ກົດບັນຍັດແຫ່ງການບໍລິຫານຂອງເຮົາຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການລົງໂທດຂອງເຮົາ. ນີ້ແມ່ນຄຳເຕືອນຂອງເຮົາຕໍ່ທຸກຄົນ.

ໃນຕອນນີ້ ວິທີການໃໝ່ຖືກນໍາໃຊ້, ທຸກສິ່ງທີ່ຜ່ານມາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເວົ້າເຖິງອີກ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເຮົາໄດ້ກ່າວພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້: ສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເວົ້າຕ້ອງຖືກນັບໄວ້, ສິ່ງທີ່ຖືກນັບໄວ້ຕ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ແລະ ບໍ່ມີໃຜສາມາດປ່ຽນແປງສິ່ງນີ້ໄດ້; ນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ແນ່ນອນ. ບໍ່ວ່າມັນຈະເປັນສິ່ງທີ່ເຮົາເວົ້າໃນອະດີດ ຫຼື ສິ່ງທີ່ເຮົາຈະເວົ້າໃນອະນາຄົດ, ທຸກສິ່ງຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະ ມະນຸດຊາດທຸກຄົນຈະເຫັນສິ່ງນີ້. ນີ້ແມ່ນຫຼັກການທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງພຣະທຳ ແລະ ພາລະກິດຂອງເຮົາ. ໃນເມື່ອການສ້າງຄຣິສຕະຈັກຂອງເຮົາໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດແລ້ວ, ຕອນນີ້ບໍ່ແມ່ນຍຸກແຫ່ງການສ້າງຄຣິສຕະຈັກອີກຕໍ່ໄປ ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ແມ່ນຍຸກທີ່ອານາຈັກຖືກສ້າງຈົນສຳເລັດ. ແຕ່ວ່າ ໃນເມື່ອພວກເຈົ້າຍັງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ການຊຸມນຸມຂອງພວກເຈົ້າຍັງຈະເປັນດັ່ງຄຣິສຕະຈັກ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ທາດແທ້ຂອງຄຣິສຕະຈັກແມ່ນບໍ່ຄືເກົ່າ, ມັນໄດ້ສະແດງເຖິງຄວາມສຳເລັດຢ່າງແທ້ຈິງ. ສະນັ້ນ, ເຮົາຈຶ່ງເວົ້າວ່າອານາຈັກໄດ້ລົງມາເທິງແຜ່ນດິນໂລກແລ້ວ. ບໍ່ມີໃຜສາມາດເຂົ້າໃຈຮາກຖານແຫ່ງພຣະທຳຂອງເຮົາໄດ້ ຫຼື ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຈຸດປະສົງທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້. ໃນຂະນະທີ່ເຮົາເວົ້າໃນມື້ນີ້, ພວກເຈົ້າອາດຈະປະສົບກັບແສງສະຫວ່າງຢ່າງທັນທີທັນໃດ. ບາງເທື່ອ ບາງຄົນຈະຮ້ອງໄຫ້ຂຶ້ນ; ບາງຄົນອາດຮູ້ສຶກຢ້ານວ່ານີ້ແມ່ນວິທີທີ່ເຮົາກ່າວ. ບາງຄົນອາດມີທັດສະນະແບບຫົວບູຮານຕໍ່ການກະທຳທຸກຢ່າງຂອງເຮົາ; ບາງຄົນອາດເສຍໃຈທີ່ໄດ້ສະແດງຄວາມໂສກເສົ້າຂອງພວກເຂົາອອກ ຫຼື ຕໍ່ຕ້ານເຮົາໃນເວລານັ້ນ; ບາງຄົນອາດຍິນດີຢູ່ຂ້າງໃນ, ຍ້ອນພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍອອກຫ່າງຈາກພຣະນາມຂອງເຮົາຈັກເທື່ອ ແລະ ບັດນີ້ ທຸກສິ່ງໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ຟື້ນຂຶ້ນໃຫມ່ແລ້ວ; ບາງເທື່ອ ບາງຄົນສະເທືອນໃຈກັບພຣະທຳຂອງເຮົາເປັນເວລາດົນນາມມາແລ້ວ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ວົນວຽນຢູ່ລະຫວ່າງຊີວິດ ແລະ ຄວາມຕາຍ, ເສົ້າ ແລະ ອຸກໃຈ, ບໍ່ມີໃຈທີ່ຈະສົນໃຈກັບພຣະທຳທີ່ເຮົາກ່າວອີກຕໍ່ໄປ, ເຖິງແມ່ນວ່າເຮົາໄດ້ປ່ຽນແປງວິທີການເວົ້າຂອງເຮົາ; ຫຼື ຄົນອື່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ເຮົາໂດຍອຸທິດຕົນຈົນເຖິງຈຸດໃດໜຶ່ງ, ໂດຍບໍ່ເຄີຍຈົ່ມຕໍ່ວ່າ, ບໍ່ເຄີຍສົງໄສ ແມ່ນໂຊກດີພໍໃນປັດຈຸບັນທີ່ໄດ້ຮັບເອົາການປົດປ່ອຍເປັນອິດສະຫຼະ ແລະ ຮູ້ສຶກຮູ້ບຸນຄຸນຕໍ່ເຮົາເໜືອຄຳບັນຍາຍໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ກໍລະນີທັງໝົດຂ້າງເທິງແມ່ນໃຊ້ໄດ້ກັບມະນຸດທຸກຄົນໃນລະດັບແຕກຕ່າງກັນ. ແຕ່ວ່າ ອະດີດກໍຄືອະດີດ ແລະ ປັດຈຸບັນກໍໄດ້ມາຮອດແລ້ວ ຈຶ່ງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປາຖະໜາເຖິງອະດີດຄວາມຫຼັງອີກຕໍ່ໄປ ຫຼື ມີຄວາມຄິດເຖິງກັບອະນາຄົດ. ໃນການເປັນມະນຸດ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຕໍ່ຕ້ານຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ບໍ່ປະຕິບັດສິ່ງຕ່າງໆຕາມການນໍາພາຂອງເຮົາແມ່ນຈະບໍ່ມາເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດທີ່ດີ ແຕ່ຈະນໍາເອົາຄວາມເດືອດຮ້ອນມາສູ່ພວກເຂົາເອງເທົ່ານັ້ນ. ຈາກທຸກສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຈັກກະວານ ແມ່ນບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຈະບໍ່ມີຄໍາຕັດສິນສຸດທ້າຍຂອງເຮົາ. ມີສິ່ງໃດແດ່ທີ່ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນກໍາມືຂອງເຮົາ? ທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາເວົ້າໄປ ແລະ ໃນທ່າມກາງມະນຸດ ມີໃຜບໍທີ່ສາມາດປ່ຽນແປງຄວາມຄິດຂອງເຮົາໄດ້? ມັນອາດຈະເປັນສັນຍາທີ່ເຮົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນເທິງແຜ່ນດິນໂລກບໍ? ບໍ່ມີຫຍັງສາມາດຂັດຂວາງແຜນການຂອງເຮົາ; ເຮົາຢູ່ໃນພາລະກິດຂອງເຮົາຕະຫຼອດໄປ ພ້ອມທັງຢູ່ໃນແຜນການແຫ່ງການຄຸ້ມຄອງຂອງເຮົາ. ແມ່ນຫຍັງທີ່ມະນຸດສາມາດແຊກແຊງໄດ້? ບໍ່ແມ່ນເຮົາບໍທີ່ໄດ້ປັ້ນແຕ່ງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍຕົວເຮົາເອງ? ເມື່ອເຂົ້າສູ່ສະຖານະການແບບນີ້ ໃນປັດຈຸບັນມັນກໍຍັງບໍ່ໄດ້ອອກຫ່າງຈາກແຜນການຂອງເຮົາ ຫຼື ນອກເໜືອສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ທໍານວາຍໄວ້; ມັນລ້ວນແລ້ວແຕ່ຖືກກຳນົດໂດຍເຮົາເປັນເວລາດົນນານມາແລ້ວ. ຜູ້ໃດທ່າມກາງພວກເຈົ້າທີ່ສາມາດຢັ່ງເຖິງແຜນການຂອງເຮົາໃນຂັ້ນຕອນນີ້? ປະຊາຊົນຂອງເຮົາຈະຟັງສຽງຂອງເຮົາ ແລະ ທຸກຄົນທີ່ຮັກເຮົາດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈຈະກັບຄືນມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າບັນລັງຂອງເຮົາຢ່າງແນ່ນອນ.

ວັນທີ 20 ກຸມພາ 1992

ກ່ອນນີ້: ບົດທີ 36

ຕໍ່ໄປ: ບົດທີ 5

ພວກເຮົາຈະສາມາດຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະຂອງບາບ ແລະ ບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບຂອງການເຮັດບາບ ແລະ ການສາລະພາບບາບອີກຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຮົາຮັກທີ່ຈະໄດ້ຍິນຈາກເຈົ້າ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າພົບເສັ້ນທາງໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ.
ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ
ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ Messenger

ເນື້ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ມະນຸດຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມຕ້ອງການຄວາມລອດພົ້ນໂດຍພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດຫຼາຍທີ່ສຸດ

ພຣະເຈົ້າກາຍເປັນເນື້ອໜັງກໍຍ້ອນວ່າ ເປົ້າໝາຍແຫ່ງພາລະກິດຂອງພຣະອົງບໍ່ແມ່ນວິນຍານຂອງຊາຕານ ຫຼື ສິ່ງທີ່ບໍ່ມີຮູບຮ່າງ, ແຕ່ເປັນມະນຸດ ຜູ້ເຊິ່ງມີເນື້ອໜັງ...

ຄຳສັນຍາຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນແບບ

ເສັ້ນທາງທີ່ພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ມະນຸດສົມບູນແບບແມ່ນຫຍັງ? ລວມມີລັກສະນະໃດແດ່? ເຈົ້າເຕັມໃຈໃຫ້ພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ສົມບູນແບບບໍ? ເຈົ້າເຕັມໃຈຍອມຮັບການພິພາກສາ...

ການຕັ້ງຄ່າ

  • ຂໍ້ຄວາມ
  • ຊຸດຮູບແບບ

ສີເຂັ້ມ

ຊຸດຮູບແບບ

ຟອນ

ຂະໜາດຟອນ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ຄວາມກວ້າງຂອງໜ້າ

ສາລະບານ

ຄົ້ນຫາ

  • ຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມນີ້
  • ຄົ້ນຫາໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້